جوان آنلاین: تأکید بر سوخت جایگزین در صنعت خودروسازی ایران مزایای متعددی از جمله پایداری زیستمحیطی، استقلال انرژی، فرصتهای اقتصادی، نوآوریهای تکنولوژیکی و بهبود درک عمومی را به همراه دارد. ایران میتواند با اولویتبندی توسعه و پذیرش خودروهای هیبریدی و خودروهای سوزاننده CNG، وابستگی خود به واردات بنزین را کاهش دهد.
یکی از چالشهای مهم حکمرانی اقتصادی ایران بحث مربوط به ناترازی بنزین و آغاز واردات بنزین در کشور است. این موضوع به دلیل خطرات امنیتی و اقتصادی بالا برای کشور نیازمند راهحلی فوری و کلیدی برای حل این مشکل است. در سالهای اخیر با توجه به ثابت بودن تولید بنزین و از بین رفتن بیماری کرونا، مجدد مصرف بنزین افزایش پیدا کرده و به رشد سالانه حداقل ۶ درصدی رسیده است و اکنون نیز دچار ناترازی بنزین شدهایم و پیش بینی میشود امسال روزانه ۱۵میلیون لیتر بنزین کسری داشته باشیم که از راههای سوآپ، واردات، استفاده از ظرفیت پتروشیمیها یا مواردی از این قبیل تأمین میشود. از طرفی اگر با این دست فرمان مصرف پیش برویم به سالانه حدود ۳ میلیارد دلار ارز برای واردات بنزین نیاز خواهیم داشت و اگر این روند افزایش مصرف بنزین حل نشود و تداوم یابد، بر اساس افزایش مصرف سالهای اخیر و تداوم آن تا سال ۱۴۱۲، در سال ۱۴۱۲ باید روزانه یک میلیون بشکه نفت بفروشیم تا بنزین وارد کنیم که بسیار از نظر امنیتی و اقتصادی برای کشور مضر است.
برای حل این مشکل کارشناسان طیف وسیعی از راهکارها را ارائه میدهند؛ از سیاستهای قیمتی تا سیاستهای غیرقیمتی، اما باید روی عامل اصلی شدت بالای مصرف انرژی تمرکز شود. این موضوع به مسئله مصرف بسیار بد و غیراستاندارد و غیربهینه بنزین در خودروهای درون بازار ایران بازمیگردد و طیف وسیعی از اقدامات باید در این بخش انجام گیرد؛ اولین و مهمترین اقدام در این زمینه بحث توسعه سوخت جایگزین با کمک گرفتن از دوگانهسوز کردن خودروها در جهت هیبریدی کردن خودروها یا CNG سوز کردن خودروهاست. این راهکار با توجه به لزوم کاهش وابستگی به بنزین در سبد سوختی کشور و راهکاری برای کاهش مصرف بنزین و افزایش سوختهای جایگزین و در نتیجه کاهش واردات بنزین، یک موضوع مهم و کلیدی است که باید سریعاً در دستور کار قرار گیرد.
برای اجرای موفقیت آمیز این راهحل، اتخاذ یک رویکرد چند وجهی ضروری است؛ اولاً، دولت باید برای تولید و خرید خودروهای سوخت جایگزین مشوق ایجاد و حمایت کند. این میتواند شامل معافیتهای مالیاتی، یارانهها و گزینههای مالی مطلوب برای تشویق مصرفکنندگان به انتخاب این خودروها نسبت به خودروهای سنتی بنزینی باشد.
ثانیاً، دولت باید در زیرساختهای لازم برای خودروهای سوخت جایگزین سرمایهگذاری کند، مانند ایجاد جایگاههای بیشتر سوخت CNG و ایستگاههای شارژ خودروهای هیبریدی و الکتریکی. این امر مستلزم همکاری بین سازمانهای دولتی مربوطه، شرکتهای انرژی و سازندگان خودرو برای اطمینان از وجود یک شبکه جامع و کارآمد است.
تأکید بر سوخت جایگزین در صنعت خودروسازی ایران مزایای متعددی از جمله پایداری زیستمحیطی، استقلال انرژی، فرصتهای اقتصادی، نوآوریهای تکنولوژیکی و بهبود درک عمومی به همراه دارد. ایران میتواند با اولویتبندی توسعه و پذیرش خودروهای هیبریدی و خودروهای سوزاننده CNG، وابستگی خود به واردات بنزین و اثرات زیستمحیطی را کاهش دهد و خود را به عنوان یک رهبر منطقهای در حملونقل پاک و پایدار قرار دهد. این انتقال نیازمند یک رویکرد جامع است که حمایت از سیاست، توسعه زیرساختها و کمپینهای آگاهی عمومی را برای تشویق مصرفکننده و تسریع در پذیرش سوختهای جایگزین ترکیب میکند.
طبعاً توجه به چنین راهکارهایی نیازمند ورود جدی دولت بدون در نظر گرفتن فشارهاست چه آنکه احیاناً برخی افرادی که دچار «تعارض منافع» هستند مانع از عملیاتی شدن چنین طرحهایی خواهند شد. بههر روی آنچه مهم است، تأمین منافع گروهی و پرهیز از منافع فردی و گروهی برخی ذینفعان است.
