عباس سلیمانزاده طی یادداشتی نوشت: ایران، کشوری دارای تنوع قومی و مذهبی است. این چندگانگی قومی- مذهبی از بدو پیروزی انقلاب اسلامی، یکی از بسترهای جذاب برای تفرقهافکنی و ایجاد ناامنی است. در همین راستا، دشمنان انقلاب در اوایل پیروزی انقلاب با تحریک و حمایت برخی عناصر تجزیهطلب و افراطی قومگرا، غائله قومیتها (خلق کُرد، خلق عرب، خلق ترکمن و خلق ترک) را با هدف تفرقه، جنگ داخلی و تجزیه ایران اسلامی رقم زدند که با هوشیاری حضرت امام (ره) و تلاش نیروهای امنیتی و پای کار بودن مردم به شکست انجامید. از اوایل دهه ٩٠ شمسی، با یک توطئه تمام عیار انگلیسی، فصل جدیدی از تفرقه پیچیده مذهبی آغاز شد. رهبر معظم انقلاب با هوشیاری کامل با طرح «شیعه انگلیسی» و «سنی امریکایی» از این توطئه شوم روباه پیر رمزگشایی نمودند. در همین راستا، در اوج جولان گروهکهای تروریستی سلفی- تکفیری و کشتار مسلمان توسط مسلمان ظاهری و به اسم اسلام، به ابتکار جمهوری اسلامی دو همایش بزرگ در راستای مقابله با این توطئه برگزار شد.
ابتدا در بهمنماه ٩٨، همایش ضد جریان شیعه انگلیسی در شهر قم، مرکز علمی شیعیان جهان اسلام برگزار شد و علما و اندیشمندان بزرگ شیعی با موضعگیری و افشاگری علیه جریان شیعه انگلیسی به مرزبندی صریح با آن پرداختند. سال بعد، در شهریورماه ۹۹، همایش مشابهی علیه جریانهای سلفی تکفیری در چچن برگزار شد. این بار علمای مشهور اهل سنت بهخصوص شیخ الازهر در مرکز کشوری که بسیاری از فرماندهان داعش از آن بودند، علیه گروهکهای سلفی تکفیری موضعگیری و افشاگری کردند.
در چند سال اخیر، شاهد نوع جدیدی از تفرقهافکنی با هدف ایجاد ناامنی هستیم. این تفرقهافکنی جدید در بستر قومیت با چاشنی ملیگرایی علیه برخی همسایگان ایران در حال انجام است. توطئه جدید، عمدتاً با رویکرد ترک آذری ستیزی علیه آذربایجان، عرب ستیزی علیه عراق و در ماههای اخیر با افغان ستیزی علیه افغانستان پیگیری میشود.
بزرگنمایی برخی اختلافات ار ضی یا آبی با همسایگان، پخش شایعات با هدف تحریک در ایام اربعین، انتشار گسترده بعضی کلیپهای تقطیع شده یا قدیمی یا مواضع تأییدنشده توسط مراجع رسمی نظام از سوی پروپاگاندای رسانهای جبهه استکبار در خارج و دنبالههای داخلی آنها در همین راستا قابل ارزیابی است. هر نوع اختلاف یا تهدیدی از جانب همسایگان توسط مراجع دیپلماتیک، امنیتی و نظامی با حساسیت در حال رصد و انجام اقدامات لازم است. کشاندن این مباحث به عرصه عمومی با هدف تحریک غیرت دینی یا ملی و احیاناً انجام اقدامات خودسرانه از سوی برخی افراد افراطی و احساسی است که نتیجهای جز هزینهتراشی و ناامنی برای کشور، دولت و مردم نخواهد داشت.
