کانال تلگرامی «فرارو» به نقل از وکس گزارش داد: شاید فیلم پارک ژوراسیک را به خاطر بیاورید که در آن دانشمندان دایناسورهای منقرض شده را احیا کردند. همچنین شاید در مورد تلاش علمی در دنیای واقعی برای احیای دودو پرندهای بیپرواز و منقرض شده و ماموت پشمالوی منقرض شده اخباری را شنیده باشید. چه از دایناسورها صحبت کنیم چه از دودوها و ماموتها انقراضزدایی یک تجارت خطرناک است. از نظر اخلاقی این عمل مشکلساز است. آیا میتوانید تصور کنید که اولین دودو یا ماموت پشمالویی که زنده و احیا شود تا چه اندازه تنها خواهد بود؟
با این وجود، اگر به جای احیای یک گونه کامل صرفاً یک بخش کوچک از آن را احیا کنیم برای مثال یک مولکول از آن گونه را آن وقت چه خواهد شد؟ این کاری است که دانشمندان به تازگی در گروه زیستشناسی دانشگاه پنسیلوانیا انجام دادهاند. آنان مولکولهایی با خواص آنتیبیوتیکی موجود در موجودات منقرض شده را احیا کردهاند به ویژه مولکولهای موجود در اجداد نزدیک ما یعنی نئاندرتالها و انسان تباران دنیسووا. نئاندرتالها ۴۰ هزار سال پیش منقرض شدند، درحالیکه انسان تباران دنیسووا ممکن است تا ۱۵ هزار تا ۳۰ هزار سال پیش نیز زنده بوده باشند. این پیشرفت درها را به روی دنیای نوین شجاعی از «انقراض زدایی مولکولی» باز میکند که نویدبخش پیشرفتهای دارویی خواهد بود.
محققان با جمعآوری دادههای ژنوم توالی نئاندرتالها و دنیسووانها کارشان را آغاز کردند که به لطف دیرینه شناسانی که DNA باستانی را از استخوانها و مصنوعات با زحمت جمعآوری و تجزیه و تحلیل کردهاند در دسترس عموم قرار گرفت.
آنان سپس یک مدل هوش مصنوعی را آموزش دادند تا پیشبینی کند کدام مولکولها میتوانند آنتیبیوتیکهای مؤثر برای انسانهای امروزی بسازند. پس از آن که الگوریتم قویترین نامزدها را شناسایی کرد محققان آن مولکولها را در آزمایشگاه ساختند و روی موشهای آلوده آزمایش کردند. بر اساس نتیجه مطالعه تازه صورت گرفتهای که در مجله Cell Host & Microbe منتشر شده است برخی از مولکولها بهطور مؤثر با عفونتهای باکتریایی مبارزه میکنند.
اگر میدان رو به رشد انقراض زدایی مولکولی نتایج موفقیتآمیز بالینی را در انسان به همراه داشته باشد میتواند برای جهان نیز هیجانانگیز باشد، زیرا ما نیاز فوری به راههای خوبی برای ایجاد آنتیبیوتیکهای جدید داریم. ما در حال ورود به دوره «پسا آنتیبیوتیک» هستیم. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالاتمتحده هشدار داده که ما در حال ورود به آن دوره هستیم؛ برههای از زمان که آنتیبیوتیکهایمان بهطور فزایندهای بیفایده میشوند.
ما این بحران را با استفاده بیش از حد از آنتیبیوتیکها در درمان انسان، حیوانات و محصولات کشاورزی ایجاد کردهایم. باکتریها با داروهای ما سازگار شدهاند و به ابر میکروبهایی تبدیل میشوند که میتوانند به راحتی سلامت انسان را از بین ببرند. در مدت زمانی که شما برای خواندن این مقاله صرف میکنید یک نفر در ایالاتمتحده به دلیل عفونتی که آنتیبیوتیکها دیگر نمیتوانند بهطور مؤثر آن را درمان کنند جان خود را از دست میدهد. در یکی از گزارشهای منتشر شده مهم از سوی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۹ میلادی هشدار دادهشده بود اگر تغییری اساسی در این وضعیت ایجاد نکنیم تعداد سالانه مرگومیر جهانی ناشی از عفونتهای مقاوم به دارو ممکن است تا سال ۲۰۵۰ میلادی به ۱۰ میلیون نفر افزایش یابد.
با این وجود، اگر بتوانیم از هوش مصنوعی برای افزایش سرعت کشف آنتیبیوتیک استفاده کنیم میتوانیم شرایط را تغییر دهیم... انقراض زدایی مولکولی میتواند در کنار سایر تلاشها در استفاده از هوش مصنوعی برای کشف آنتیبیوتیک کار کند. برای مثال، محققان مؤسسه فناوری ماساچوست (امای تی) در سال ۲۰۲۰ میلادی با آموزش هوش مصنوعی خود روی مولکولهایی که میدانیم دارای خواص ضد میکروبی هستند نوع جدیدی از آنتیبیوتیک را کشف کردند.
