کانال تلگرامی «مدیریت رفتار سازمانی» از مشکل بدگویی همکاران در خصوص یکدیگر نوشت. خلاصهای از این مطلب در ادامه از نظر میگذرد: نانسی کورلند و لیزا پلد در تحقیقاتشان بدگویی را چنین تعریف کردهاند: «صحبت غیررسمی و ارزشگذارانه در یک سازمان که معمولاً بین تعداد کمی از افراد اتفاق میافتد و در مورد عضو دیگری از آن سازمان است که در آن جمع حضور ندارد.» هرچند شکستن عادت شرکت در بدگویی میتواند دشوار باشد، با وجود این، چندین استراتژی برای کمک به شما و تیمتان وجود دارد:
- آن را نامگذاری کنید، سپس هدایتش کنید: اول اینکه بدگویی را همان «بدگویی» بنامید تا بتوانید سریعاً آن را متوقف کنید. اگر شما در «گفتوگوی غیررسمی و ارزشگذارانه در یک سازمان و معمولاً بین تعداد کمی از افراد و در مورد عضو دیگری از سازمان که در آن جمع حضور ندارد» شرکت میکنید، بهخصوص اگر هدف شما بهجای دریافت راهحلهای سازنده، تأیید تجربه شما باشد؛ آنگاه شما در یک بدگویی شرکت کردهاید.
- اجازه دهید تا افراد بدانند که شما این سیاست را دارید که «اگر مشکلی با من دارید، لطفاً اول به خودم بگویید.»: سیاست «اول به آنها بگویید» را با همکارانتان بپذیرید و زمانی که کسی به بدگویی در مورد فرد دیگر نزد شما آمد از او بپرسید «آیا قبلاً به او گفتهاید؟» تا این سیاست را به آنها یادآوری کنید.
- محیطی سرشار از بازخورد را حول خودتان ایجاد کنید: هر چه بیشتر بازخورد را هم مثبت و هم منفی و هم ارائه آن و هم دریافت آن را عادیتر کنید؛ احتمال کمتری دارد که افراد به دنبال ابزار جایگزین برای بیان ناامیدیها و نگرانیهایشان باشند.
