سیدنیما موسوی نوشت: چین در عرصه سیاست خارجی در یک دوراهی تاریخی قرار دارد که این دوراهی پیامد مستقیم جنگ اوکراین میباشد و البته گزینههای متنوعی را در اختیار چین قرار داده است. از یکسو پیوند نظامی روسیه و چین در حال تقویت است. از سه هفته پیش و سفر «نیکلای یومنوف» فرمانده نیروی دریایی ارتش روسیه و چین و دیدارش با «لی شانگفو» وزیر دفاع در همین جهت است که با توجه به ضعف تاریخی نیروی دریایی روسیه به نظر میرسد که چین با آوردن مسکو به بازی شرق آسیا قصد مقابله به مثل با گسترش ناتو به اقیانوس آرام پس از پیمان آئوکاس را دارد. در عین حال روسیه نیز به حمایت پکن از خود در جنگ اوکراین احتیاج دارد تا جایی که «امانوئل بون» مشاور مکرون اخیراً چین را متهم به ارسال تجهیزات فناوری نظامی به روسیه کرد. رزمایش چین و روسیه در دریای ژاپن نشان از تقویت همکاری این دو با یکدیگر است. از سوی دیگر غرب نیز با ارسال مشوق به چین در صدد دورکردن چین از روسیه به سبک دیپلماسی پینگپنگ در دهه ۱۹۷۰ میباشد. سفر بیل گیتس به پکن و سپس سفر بلینکن، یلن و نیز جان کری وزرای خارجه و خزانهداری و نیز مشاور محیطزیست بایدن به چین در هفتههای اخیر شاهدی بر این مدعاست؛ در آخرین دور سفر نیز هنری کسینجر چند روز پس از تولد ۱۰۰ سالگی خود به پکن سفر کرد تا به نوعی درصدد بازتولید دیپلماسی پینگپنگ باشد. البته موازی با تکانه همکاری غرب به چین، امریکا در برابر رزمایش مشترک چین و روسیه در دریای ژاپن، زیردریایی بالستیک هستهای خود را به بندر بوسان کرهجنوبی رساند که این را از جهت موازنه با همکاری چین و روسیه میفهمم.
