برتری مقابل الفیصلی و نخستین حضور فولاد در جمع هشت تیم برتر این رقابتها انگیزه و روحیه آنها را چنان افزایش داده بود که میتوانستند الهلال را هم به چالش بکشند، اما استعفای بیموقع و مشکوک نکونام همه چیز را بههم ریخت. نکونام رفیق نیمهراه شد تا ثابت کند که به کار تیم ملی هم نمیآید.
نکونام از همان روزی که گرشاسبی با حضور او در کنار کیروش در تیم ملی مخالفت کرد، سر ناسازگاری گذاشت و مترصد فرصتی بود تا ساز جدایی کوک کند. با این وجود عدم نتیجهگیری فولاد در این فصل، کار را برای نکونام سخت کرد، اما پیروزی مقابل تیم دسته اولی الفیصلی فرصت مناسبی بود تا سرمربی جوان فولاد قید ادامه حضور در این تیم را بزند، آنهم با یک برد که برای نخستین بار فولاد را راهی یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا کرده است. نکونام خوب میدانست تیمی که در رقابتهای لیگ برتر نتوانسته به جایگاهی بهتر از نهمی دست یابد، توان عبور از سد الهلال را ندارد و بهترین تصمیم کنارهگیری قبل از مصاف با این حریف عربستانی و قبول شکست احتمالی در قطر بود. تصمیمی که البته مسائل دیگری نیز در آن دخالت دارند.
فولاد خوزستان در حالی ساعت ۲۱:۳۰ امشب در یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا و در ورزشگاه الجنوب قطر به مصاف الهلال عربستان میرود که رامون دیاز، سرمربی الهلال از آمادگی تیمش برای شکستن دیوار دفاعی خبر میدهد، اما فولاد را قبل از حریف عربستانی، نکونام شکست. مربی جوانی که قرار بود جام قهرمانی این فصل را برای فولاد به ارمغان بیاورد و هزینههای زیادی هم برای دستیابی به این هدف و ادعا برای باشگاه تراشید و پای تکتک بازیکنان بومی را از این تیم برید، اما دستآخر به بهانه عدم حفظ حرمتش فولاد را در حساسترین برهه زمانی رها کرد و رفت سوی سرنوشت خود. سرنوشتی که شاید ادامهاش در لیگ عربستان نوشته شده باشد و شاید هم در تیم ملی فوتبال ایران.
رفتار نکونام یادآور کاری است که اسکوچیچ چند سال قبل با نفتیهای آبادان کرد. او نیز درست در حساسترین برهه به بهانه مشکلات مالی و بیماری نفتیها را در نیمه راه رها کرد تا به کشورش بازگردد، اما سر از تیم ملی درآورد. مربی که اگرچه توانست تیم ملی را روانه جام جهانی کند، اما نحوه جدایی او از نفت آبادان همواره به عنوان نقطهای تاریک در پروندهاش باقی ماند! ولی گویا این بدعت قرار است به عادت در فوتبال ایران تبدیل شود، بهطوریکه نکونام هم با بهانههایی مشابه فولاد را رها کرده تا شاید بهتر بتواند در خصوص پیشنهاداتی که از سوی تاج و مذاکرهکنندههای عربستانی دارد تمرکز کند. با این حال او منت این جدایی را هم بر سر فولاد میگذارد: «همیشه ایستادهام، جنگیدهام و هیچگاه از تقابل با مشکلات هراسی نداشتهام، ولی رفتم تا شاید با رفتنم به شما آسیبی نرسد.»، اما پرواضح است که آنچه نکونام به عنوان دلایل جدایی از فولاد بیان میکند، جز مشتی بهانه نیست. بهانههایی غیرقابل قبول که نمیتواند رفیق نیمه راه بودن او را توجیه کند. نکونام همچنین از تدارکات تیم برای بازیهای آسیایی نیز به شدت شاکی بود، ولی آیا ایراد گرفتن به تدارکات فولاد از مربی که نفراتی، چون خلعتبری، کولی بالی، غفوری و پاتوسی را از فولاد کنار میگذارد، اما ابراهیم سلجوقی که در طول پنج فصل اخیر تنها سه دقیقه برای این تیم به میدان رفته را حفظ میکند، پذیرفتنی است؟
البته که انگشت اتهام را باید به سمت باشگاه فولاد گرفت، نه نکونام! باشگاهی که تا به امروز با وجود ناملایمات و کسب نتایج ضعیف به هر سازی که نکونام زده، رقصیده و آنقدر مماشات کرده که امروز فولاد در قطر با شوک ناشی از استعفای ناگهانی نکونام برابر الهلال روانه میدان میشود! در واقع شرایط امروز فولاد ناشی از کجدار و مریز رفتار کردن باشگاهی است که خود نیز به راه آمدن زیادی با سرمربی جوانش معترف است: «با وجود کسب نتایج ضعیف در رقابتهای لیگ برتر و برآورده نشدن خواستههای باشگاه، هیئت مدیره صرفاً جهت حفظ آرامش تیم و برای جلوگیری از ایجاد بروز هرگونه اخلال و حاشیه پیرامون تیم بهخصوص در رقابتهای آسیایی سکوت اختیار کرده بود، اما خواستههای نکونام غیرمنطقی بود و متأسفانه برخلاف انتظارت قبلی و امید به اینکه با گرفتن نتیجه در اولین بازی تیم به ریل موفقیت بازگردد، شاهد اوج گرفتن رفتارهای غیرحرفهای مثل شانه خالی کردن از مسئولیت، هدایت فنی تیم و ترک شبانه اردوی تیم بدون هماهنگی در یکی از بزنگاههای حساس تاریخ باشگاه فولاد ایران و درخواستهای غیرمنطقی با هدف امتیازگیری بودیم. اتفاقاتی که دست به دست هم داد تا هیئت مدیره را مجاب کند به پذیرش استعفای نکونام.»
تلاش برای حفظ آرامش تیم بدون شک مهمترین اصلی است که هیئت مدیره باشگاه فولاد باید به آن توجه میکرد، اما نه به قیمت از دست رفتن تیمی که هزینه زیادی برای قهرمانی آن شده بود، ولی حتی توان حضور در بین سه تیم بالای جدول را هم نداشت. در واقع مماشات زیاد فولادیها این اجازه را به نکونام داد تا با دریافت پیشنهادهای بهتر، تیمش را با بهانههای واهی در حساسترین زمان ممکن رها کند و عین حال مدعی شود این تصمیم را برای عدم آسیب رسیدن به فولاد اتخاذ کرده است. حال آنکه اخبار جسته و گریخته حکایت از آن دارد که نکونام نه فقط باب مذاکره با عربستانیها را باز کرده که پیشنهاداتی هم از سوی فدراسیون فوتبال برای به دست گرفتن سکان هدایت تیم ملی داشته است.
البته که هیچ دلیل منطقی و فنی برای دست گذاشتن روی نکونام برای سرمربیگری در تیم ملی وجود ندارد، چراکه در مقایسه با سایر مربیان کارنامهدار ایرانی، او هیچ مزیتی برای کسب این عنوان ندارد. اما جدا از مسائل فنی که اهمیت بسیاری دارد، این سؤال هم مطرح میشود، آیا مربی که در چنین شرایط دشواری تیمش را رها میکند، شایستگی نشستن روی نیمکت تیم ملی را دارد؟ بیشک پاسخ منفی است و تاج باید این مسئله را آویزه گوشش کند که این مربی شایسته تیم ملی نیست. پرواضح است که فولاد کار سادهای برابر الهلال ندارد. تیمی که هزینههای هنگفتی برای کسب موفقیت در لیگ قهرمانان آسیا کرده، اما نتیجهای که امشب برای نماینده خوزستانی ایران در قطر رقم میخورد، بیهیچ شک و تردیدی پای نکونام نوشته خواهد شد که با تصمیمی غیرحرفهای و خودخواهانه، فولاد را در برابر الهلال خلع سلاح کرد.
