برگزاری انتخابات ریاست فدراسیونهای ورزشی یکی از اصلیترین کارهای وزارت ورزش در آخرین ماه سال ۱۴۰۱ محسوب میشود. مدتهاست بسیاری از فدراسیونها با سرپرست اداره میشوند. به رغم تأکید وزیر ورزش در درست نبودن این جریان، اما شاهد هستیم هیچ اقدامی از سوی وزارت ورزش برای برپایی مجامع انتخاباتی فدراسیونها صورت نمیگیرد، این مسئله در حالی است که ورزش کشور سال پراهمیت و مهم کسب سهمیه المپیک را در پیش دارد و از سوی دیگر باید خود را برای حضور در بازیهای آسیایی هم آماده کند، اما وقتی فدراسیونی با سرپرست اداره میشود، به صورت طبیعی نمیتواند برای آینده خود به درستی برنامهریزی داشته باشد. حالا و در آستانه ورود به اسفند ماه سال جاری وزارت ورزش درصدد است انتخاباتهای ریاست فدراسیونها را برگزار کند؛ فدراسیونهایی که در بین آنها نام فدراسیونهای مدالآور و سهمیهبگیر المپیک هم زیاد دیده میشود. فدراسیونهایی، چون وزنهبرداری، دوچرخهسواری، هاکی، جودو، کاراته، هندبال، قایقرانی، ژیمناستیک، هندبال و فدراسیون ورزشهای ناشنوایان از جمله این فدراسیونها هستند که امید میرود طی روزهای پیش رو بعد از مدتها رئیس خود را بشناسند و برای رویدادهای مهم پیش رو آماده شوند.
آنچه مسلم است اینکه این حجم اداره فدراسیون با سرپرست یکی از نقاط ضعف مهم وزارت ورزش در دوران حمید سجادی است که علل زیادی هم میتوان برای آن برشمرد، از جمله اعمال سلیقههای اطرافیان سجادی که برخی از آنها کوچکترین شناختی از ورزش ندارند و صرفاً در وزارت حضور دارند تا خطری به نام استیضاح جناب وزیر را تهدید نکند. حضور چنین مدیرانی در بدنه وزارت ورزش باعث شده است کار به اینجا کشیده شود و فدراسیونهای زیادی با اعمال سلیقه این آقایان بدون رئیس باقی بمانند و جلوی پیشرفت و برنامهریزی برای آنها گرفته شود.
واقعیت این است که وزیر ورزش بهتر است اول فکری به حال مدیران اطراف خود کند و بعد به فکر انتخاب رئیس برای فدراسیونها باشد. برخی مسئولان که با انواع و اقسام رانتها به وزارت ورزش راه پیدا کردهاند، تمام سعی خود را میکنند تا دوستان خود را به ریاست فدراسیونها برسانند و اگر موفق نشوند، زیر میز میزنند، البته امروز کار به جایی رسیده و زمان آنقدر از دست رفته که باید برای فدراسیونها فکری اساسی کرد و اول به آنها پرداخت تا بیشتر از این دیر نشود. فعلاً خیال مدیران ناکارآمد وزارت ورزش راحت است و میتوانند همچنان به ضربه زدن به ورزش ادامه دهند. واقعیت این است که مشکل ورزش با وجود آنها حتی بعد از انتخاب رؤسای فدراسیونها هم همچنان پابرجاست.
