برنامه تلویزیونی «ملک سلیمان» با محوریت شهید سلیمانی این شبها از شبکه یک سیما پخش میشود. میهمان شنبهشب این برنامه علی لاریجانی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام بود.
او در بخشی از سخنان خود در واکنش به حوادث اخیر و شعارهایی که از سوی عدهای سر داده میشد، گفت: اینکه امام فرمودند تا زمانی که ولایت فقیه در کشور باشد، دیکتاتوری نیست، واقعیت است، اما وقتی حوادث داخلی را میبینم و حرفهایی را که بیان میشود، میشنوم، تأسف میخورم. فکر میکنم خداوند حاجقاسم را خیلی دوست داشت که رفت چراکه شنیدن برخی حرفها واقعاً دردآور است.
وی تأکید کرد: آیتالله خامنهای نزدیک ۶۰ سال با دیکتاتوری مبارزه کرد. از قبل از انقلاب گرفته تا بعد از انقلاب که خود من شاهد بودم ایشان جلوی رفتارهای دیکتاتورمآبانه را میگرفت. اگر کسی میخواست در کشور گردنکلفتی بکند، در برابرش میایستاد. این خوب است و ولایت فقیه برای این است. با این حال، عدهای جور دیگر میفهمند و این دردآور است.
لاریجانی افزود: همه ما باید بفهمیم که در این کشور در یک کشتی نشستهایم و با حرف و رفتارمان این کشتی را سوراخ نکنیم. اگر این کشتی سوراخ شد، همه دچار بحران میشویم. حاج قاسم انسانی بود که برای سلامت کشتی انقلاب بسیار فکر میکرد. او دردمند بود و خوب هم فکر میکرد.
درایت رهبر معظم انقلاب چگونه سرنوشت جنگ ۳۳روزه را عوض کرد؟
لاریجانی ضمن نقل خاطرهای از دوران جنگ ۳۳ روزه که او دبیر شورای عالی امنیت ملی بود، گفت: هفته اول بسیار سخت و فشار آتش زیاد بود. اوضاع کاملاً به هم ریخته بود. شهید سلیمانی بعد از پایان هفته از آنجا به ایران آمد و اوضاع را ترسیم کرد. تصمیم گرفتیم خدمت رهبر معظم انقلاب برویم و با ایشان نیز ماجرا را در میان بگذاریم.
وی ادامه داد: رفتار رهبری در این موضوع برایم بسیار عجیب بودند. خیلی خوب گوش دادند، اما حرفی زدند که خیلی به این نقشهها و ترتیبات ارتباطی نداشت. گفتند که من فکر میکنم این جنگ مثل جنگ احزاب است، باید مقاومت بکنید تا آن عنایت و کمکهای الهی برسد. وقتی برمیگشتیم، آقای سلیمانی در حیرت بود و سکوت داشت. در میانه راه از من پرسید که شما از این سخنان چه فهمیدید؟ پاسخ دادم: به نظرم رهبری مطلب مهم و کلان را بیان کردند. شما هم همین موضوع را به دوستان بگویید و بفرمایید که باید مقاومت کنند.
حسرت میخورم که در قضایای اخیر قدر رهبری را کم میدانند
او گفت: بعدها آقای سیدحسن نصرالله تعریف میکرد که وقتی پیام آقا رسید، حادثهای خلق شد. در هفته دوم در آستانه برگشت شرایط قرار گرفتیم و هفته سوم شرایط کاملاً برگشت. وقتی یکی از کشتیهای آنان را زدیم، از کشورهای همسایه تماس میگرفتند و برای حل موضوع وساطت میکردند. من کلاننگری در رفتار رهبری را در آنجا دیدم، به همین دلیل است که در قضایای اخیر غصه میخورم و با خود میگویم قدر ایشان را کم میدانند. ایشان خیلی بزرگ هستند.
درک درست حاج قاسم از وجود تکثر فکری در جامعه
لاریجانی در بخش دیگری از سخنان خود بیان داشت: یک دسته از سیاستمداران قبول دارند که تکثر وجود دارد و باید آن را به سمت وحدت ببرند. حاج قاسم درک درستی از موضوع داشت، او از جنس مدیران التیامبخش بود، وحدت در کثرت را دنبال میکرد. قبول داشت که جامعه در نهایت باید یک فکر را جلو ببرد، اما دلیل نمیشود که تکثر را نبینیم. حاج قاسم قدرت اقناعگری داشت و میتوانست تعامل کند. از آن مدیرانی نبود که همه بار را به دوش مدیر ارشد کشور بیندازد و دائم به رهبری پناه ببرد. مدیران دائم موضوع را به جای دیگر حواله ندهند.
لاریجانی با اشاره به ابعاد وجودی شهید سلیمانی گفت: به نظرم شخصیت او در چارچوبهای متعارف داخلی نمیگنجید. اگر بخواهیم خلاصه بگوییم، او فرزند امام بود و تربیتیافته مکتب آیتالله خامنهای. این خصوصیت او بود و به همین دلیل به راحتی در این دستهبندیها قرار نمیگرفت. شاید مرزبندی او این طور است که آنجایی که منافع ملی کشور و صیانت از آرمانهای انقلاب اقتضا میکرد، ورود میکرد، البته ممکن بود جریانی به او خرده وارد میکرد.
وی گفت: شهید سلیمانی از معدود رجال نظامی بود که فرهنگ را میفهمید. حاج قاسم پذیرفته بود که یک تنوع فکری در جامعه وجود دارد، حالا این هم در بدنه جامعه هست و هم مسئولان کشور که برگرفته از همین جامعه هستند، این تنوع فکری را دارند، ضمن اینکه ایشان یک آدم آرمانی بود و برای خود یک مسلکی داشت ولی قبول داشت که این تنوع وجود دارد، بنابراین باید با همه این تنوع یک زیست سازگار سیاسی را تعریف کرد. او ضمن اینکه چارچوب فکری داشت و ارزشهایش برایش کاملاً مشخص بود ولی این را پذیرفته بود که در جامعه باید یک رفتار عقلایی با جریانهای مختلف را سامان داد.
حاج قاسم بار مسائل را به دوش رهبری نمیانداخت
وی ادامه داد: او خودش حلال مسائل بود و بار را به مدیر ارشد کشور واگذار نمیکرد، یعنی مدام پناه ببرد به رهبری و بگوید شما دستور دهید. ممکن بود یکیدو مورد هم ناچار میشد ولی در کل خودش حل میکرد و این بسیار ویژگی خوبی است، یعنی مدیران مدام موضوع را به جای دیگر حواله ندهند. به هر حال رهبری در جاهایی باید دخالت بکنند، اما نباید از ایشان مدام خرج کرد. ایشان بلد بود این کار را بکند و میکرد.
