خانواده بخشودی عاشق سفر اربعین هستند. این سفر را ضرورت میدانند و معتقدند مقدمه ظهور است. حسین هفت ساله فرزند بزرگ خانواده که تجربه چندین سفر اربعین را دارد، شیفته حضور در راهپیمایی است و امسال نیز با عشق عزم سفر کرده است. آنان معتقدند راهپیمایی و سفر اربعین خانوادگی صفا و حال و هوای دیگری دارد.
پدر اربعینی: خون زن و بچه ما قطعاً رنگینتر از خون سیدالشهدا (ع) نیست
علیرضا بخشودی از زائرانی است که سالها تجربه سفر اربعین را به همراه همسر و فرزندان خود دارد و امسال نیز بعد از دو سال شرایط کرونایی کودک دیگر خود را که دو سال دارد، همراه کرده است تا چهار نفره به پیادهروی اربعین بروند.
وی در گفتگو با خبرنگار کاشانه از دلایل خود برای رفتن به این سفر و همراه ساختن همسر و فرزندانش در کنار خود میگوید: ما از زمانی که سفر اربعین کلید خورد، سالهای متمادی شرکت میکردیم و بعد از به دنیا آمدن بچهها نیز بازهم راهی شدیم و به رغم انتقاد اطرافیان برای بردن بچهها، همچنان به صورت خانوادگی به این سفر میرویم.
بخشودی با بیان اینکه سفر اربعین تنها زیارت نیست بلکه یک ضرورت است، میافزاید: از آنجا که حضرت مهدی (عج) در زمان ظهور خود را به واسطه جد بزرگوارشان به اهل عالم معرفی میکنند، در نتیجه هیچ اجتماعی بالاتر و مهمتر از قرار گرفتن در مسیر امام حسین (ع) نیست که بتوان سیدالشهدا (ع) را به جهانیان معرفی کرد. ما دوست داریم در این مسیر حرکت کنیم تا در بحث ظهور حضرت مهدی (عج) به سهم خودمان قدمی برداریم.
وی میگوید: امام حسین (ع) در زمان هجرت از مدینه به مکه، حج خود را ناتمام گذاشتند و به سمت کوفه رفتند. همسر و فرزندان را با خود همراه کردند و نگفتند سفر خطرناکی است یا انتهای آن منتهی به شهادت و اسارت خواهد بود، در نتیجه زن و بچه را نبریم. خون زن و بچه ما قطعاً رنگینتر از خون سیدالشهدا (ع) نیست.
به گفته وی از جذابیتهای سفر اربعین همراهی، همدلی و هممسیر بودن همه افراد است. در این ایام همه میخواهند به هدف واحدی برسند و آن زیارت امام حسین (ع) است و این همدلی و همهدفی باید پررنگتر شود تا به ظهور حضرت مهدی (عج) منتهی شود.
بخشودی ادامه میدهد: مردم خوب عراق در کل سال با تلاش برای برپایی موکب در این یک ماه کسب درآمد میکنند تا به زوار انواع خدمت ارائه دهند و همین ازخودگذشتگی جزو زیباییهای سفر اربعین است. در واقع هر کس به هر شکلی که در توان دارد برای زوار تلاش میکند و خود زوار امام حسین (ع) به هر شکل و توانی راهی سفر میشوند، البته سفر سختی است و در واقع طول مسیر از نظر جسمی اذیتکننده است، اما این جذابیتها سختی سفر را ساده میکند.
این زائر اربعین حسینی ضمن انتقاد از هزینههای سفر اربعین معتقد است: گرانیها به دلیل سودجویی برخی افراد در این مسیر است که شرایط این سفر را سخت میکنند.
وی ضمن امیدواری به کاهش هزینههای سفر اربعین میگوید: امسال من با همسرم و دو فرزندم راهی میشویم تا جلوه زیبایی این سفر را از نزدیک با بچهها شاهد باشیم.
مادر اربعینی: اربعین زمان حاجتخواهی نیست
زهرا تورانی همسر این زائر اربعینی و مادر حسین هفت ساله و علی دو ساله است. وی نیز درباره دلایل این سفر به رغم سختیهای موجود در آن به خبرنگار کاشانه میگوید: همیشه بزرگترین دغدغهام این بوده است که در لحظه درستترین تصمیم را بگیرم و برای گسترش دینم مفید باشم. به نظرم در این عصر، اربعین یک موقعیت فوقالعاده برای گسترش دین اسلام است. از آنجا که زمان ظهور امام مهدی (عج) آن حضرت خود را منتسب به فرزند امام حسین (ع) معرفی میکنند، در نتیجه سیدالشهدا (ع) جهانی هستند و تمام مردم دنیا امام حسین (ع) را میشناسند. با توجه به بایکوت خبری جهانی، هر چه مراسم اربعین گستردهتر و باشکوهتر برگزار شود، این بایکوت شکسته یا کم و کمتر خواهد شد و توجه مردم جهان به این نقطه از زمین و شخصیت امام حسین (ع) بیشتر جلب خواهد شد، همانطور که تا به امروز این اتفاق افتاده است و جمعیت قابل توجهی از زائران، از ادیان مختلف و کشورهای اروپایی در مراسم شرکت میکنند.
وی میافزاید: وقتی با این نیت در این راه قرار میگیریم، سختیهای مسیر نه تنها قابل تحمل، بلکه شیرین میشود چراکه باور داریم اندازه سر سوزنی در زمینهسازی ظهور مؤثر واقع شدهایم.
تورانی در زمینه همراه ساختن کودک خردسال خود در این سفر سخت میگوید: بچهها را با خودم میبرم تا آنها هم بیاموزند که در این مسیر قرار بگیرند. به نظر من اربعین زمان حاجتخواهی شخصی نیست بلکه یک موقعیت خیلی خاص و نیاز مهم جهان است که یکصدا ظهور امام مهدی (عج) را بخواهیم. این بزرگترین دلیل من برای رفتن و همراه کردن بچهها در این مسیر است. وی اربعین را سرشار از درسهای مهم زندگی میداند و درباره آن توضیح میدهد: درسهای خیلی زیادی در این مسیر گرفتهام از جمله اینکه وقتی مردم عزیز عراقی را میبینم که واقعاً با اخلاص و با تمام وجود برای زائران خدمترسانی میکنند یا تمام سرمایه خود را خرج زائر امام میکنند، به خودم میگویم با نیتی که دارم، مغرور نشوم چراکه این عزیزان بالاتر از من برای این مسیر هزینه میکنند و بیادعا هستند.
این بانوی اربعینی در مورد سختی سفر و همراه ساختن کودکان خود نیز میگوید: اولین سفری که با پسرم حسین راهی شدیم، ۱۰ ماهه بود و برکات این سفر را به چشم مشاهده کردم. سعی میکنم خاطرات خوبی برای بچهها به جای بگذارم و در مسیر از کوچکترین زمان برای بازی با بچهها استفاده میکنم که البته این موضوع مستلزم این است که من از استراحت و زمان شخصی خودم بگذرم. در این مسیر مدام به خودم یادآوری میکنم که بچهها زائران پاک و بیگناه امام هستند که خداوند توفیق خادمی آنها را به من عطا کرده است.
وی ادامه میدهد: سعی میکنم آنها با بچههای عراقی ارتباط بگیرند و برایشان هدیه میبرم و با دست پسرم بین آنها پخش میکنم که خاطره خوبی برای او بماند. هر زمان حرف رفتن شود با ذوق، سراغ هدیه بچههای عراقی را میگیرد. وجود بچهها در سفر برای من باعث برکاتی بوده که خستگی راه شیرین میشود. خیلی از مواقع این حس را دارم که به خاطر حضور این بچههای پاک و معصوم به ما هم نظری میشود و مورد رحمت خدا قرار میگیریم.
تورانی میگوید: یکی از ویژگیهایی که در فضای مقدس اربعین وجود دارد و برای من خیلی مهم است دیدن زیباییهای سفر اربعین برای بچههاست. به عنوان یک خانم این را هم باید بگویم که حضور یک زن در این مسیر منوط به رضایت قلبی همسر و برای دختران، پدر است. با این نگاه، درجه اول ولایتپذیری بنده ولایت همسرم بر من است که پایینترین مرتبه ولایت است و تا این ولایتپذیری رخ ندهد، مراتب بعدی ولایت که ولایتپذیری از امام است هم اتفاق نخواهد افتاد. این را برای عزیزانی که با من همعقیده هستند و دوست دارند در این مسیر باشند ولی همسر آنها به هر دلیلی با رفتن خانوادگی مخالفت دارند، میگویم که این افراد با اطاعتپذیری از همسر تمام معنویت راه را دریافت میکنند. من خودم به شخصه به طور ویژه به نیابت از این عزیزان در این مسیر قدم برمیدارم.
حسین ۷ ساله: اربعین خیلی خوش میگذرد
حسین هشت ساله به عنوان فرزند بزرگ این خانواده اربعینی که تجربه حضور در سفرهای قبلی را دارد، به خبرنگار کاشانه میگوید: من سفر اربعین را دوست دارم، چون به بچههای عراقی هدیه میدهم. من دوست دارم در این سفر بیشتر بازی کنم و باز هم دوست دارم همچنان بروم، چون اربعین خیلی خوش میگذرد. من دوست عراقی پیدا کردم، ولی حرف هم را متوجه نمیشدیم، اما خیلی باهم بازی کردیم.
