در آخرین روز سال گذشته مادر شهید «ژرژ کشیش هارطون» پس از ۳۳سال انتظار به فرزند شهیدش پیوست. صبح روز ۲۹ اسفند ۱۴۰۰ بود که این خبر ناگوار مخابره شد و داغ بزرگی را بر دل مردم ایران به ویژه جامعه ارامنه گذاشت. شهید ژرژ کشیش هارطون در کنار دیگر شهدای مسیحی همبستگی و اتحاد دیگر ادیان الهی را در ایران نشان میدهد. در روزهای سخت جنگ، تمام مردم ایران از هر قوم و دینی پا به میدان نبرد گذاشتند و با شجاعت و مقاومتشان اجازه عرضاندام به دشمنان ندادند.
ژرژ کشیش هارطون در ۲۵ دی ۱۳۴۱در تهران و در خانوادهای مسیحی به دنیا آمد. از دوران نوجوانی طعم تلخ یتیمی را چشید و در ۱۴ سالگی پدرش را از دست داد. او از همان زمان مسئولیتپذیری و توجه به خانواده را آموخت. ژرژ تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ارامنه تونیان به پایان رساند و بعد در رشته حسابداری از دبیرستان کوشش فارغالتحصیل شد. او بعد از متقاعدکردن مادر خود را به نظام وظیفه معرفی کرد و پس از طی دوره آموزشی به جبهه و منطقه سر پلذهاب اعزام شد.
ژرژ از توان بدنی خوبی برخوردار بود و با برخورداری از قوای جسمانیاش میخواست در آخرین روزهای جنگ که شرایط جبههها بسیار پیچیده بود، در کنار دیگر رزمندگان حضور داشته باشد. او جوانی مهربان و با روحیه بود و دوست داشت هر آنچه که از دستش برمیآید را برای میهنش انجام دهد.
پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی عراق حملهای صورت گرفت. ژرژ باید به مرخصی میآمد، اما روز امضای برگه مرخصی، اطلاع دادند که مرخصیها لغو شده است، قرار بود حملهای از سوی دشمن آغاز شود. در ۳۱ تیر ۱۳۶۷ در درگیری با نیروهای دشمن، گلولهای به ژرژ اصابت میکند و موجب شهادتش میشود. به خاطر وضعیت بد منطقه پیکر شهید در منطقه عملیاتی باقی میماند و تا امروز هیچ خبری از پیکر شهید نشده است.
شهید هنگام شهادت ۲۶ سال داشت و شهادتش داغ بزرگی بر دل خانواده و مادرش گذاشت. مادر شهید در طول این سالها چشم انتظار آمدن خبری از پسرش بود و عاقبت با دلی تنگ و چشمی منتظر از دنیا رفت.
