پاسخ کوبنده ملت به سبزهای آمریکایی

پیمان زمانی - راهپیمایی روز سیزدهم آبان در حالی برگزار شد كه جمعیت انبوه شرکت‌کننده باشکوه‌تر از سال‌های گذشته آمده بودند تا یاد «انقلاب دوم» - تسخیر لانه جاسوسی آمریکا به دست دانشجویان پیرو خط امام (ره) – را گرامی بدارند و بر دیدگاه اعتراضی خود نسبت به سیاست‌های ماكیاولیستی – نئولیبرالیستی كاخ سفید تأكید كنند. حضور گسترده مردم ایران به اندازه‌ای بود كه حتی رسانه‌های خارجی هم ناچار به این اعتراف رسانه‌ای شدند كه «مردم ایران همچون سال‌های گذشته به صورت گسترده در راهپیمایی روز سیزده آبان حاضر شده و علیه آمریكا شعار دادند.»در قطعنامه‌‌ پایانی این راهپیمایی نیز ضمن تأكید مجدد بر ادامه استكبارستیزی ملت و حاكمیت جمهوری اسلامی، خاطرنشان شد: «وحدت ملی بر محور ولایت فقیه راه‌حل عبور از توطئه‌‌های استكبار است.»اما این سیزده آبان متفاوت بود راهپیمایی امسال با سال‌های گذشته یك تفاوت داشت كه هر چند تعداد كسانی كه این تفاوت را ناشی شدند كم بود اما مورد پرداخت خبری رسانه‌های داخلی و خارجی قرار گرفت. این تفاوت را گروهی اندک موسوم به سبزها – حامیان میر حسین موسوی – با شعارها و رفتارهای خشن و نامتعارفشان ایجاد كردند؛ شعارهایی مثل «مرگ بر روسیه» به جای «مرگ بر آمریكا»، «یا حسین، میرحسین»‌ و رفتارهایی چون درگیر شدن با نیروهای انتظامی، آتش زدن سطل‌های زباله، شكستن شیشه مغازه‌ها و اتومبیل‌ها و بانك‌ها و...تفاوتی كه 13 آبان امسال با سال‌های گذشته داشت،‌حضور «فتنه‌گران سبز» بود؛ فتنه‌گرانی كه زیر نقاب رنگی خود، اندیشه‌های سیاه و پرخطری چون «تلاش برای اسلام‌زدایی و گسترش پان‌ایرانیسم»، «عبور از قانون اساسی» و «استحاله ایران در دكترین نئولیبرالیسم و هژمونی بسیط كاخ سفید»‌ را دنبال می‌كنند. چند ماه هیاهو برای پیروزی بر سطل زباله !سبزها كه از چند ماه پیش از تریبون شبكه‌های ماهواره‌ای خارج از كشور و سایت‌ها و وبلاگ‌های خود «كارناوال فتنه‌گری» به پا كرده و آنچنان تبلیغ می‌كردند كه سیزده آبان، میلیون‌ها نفر در مخالفت با نظام و هواداری از سبزها به خیابان‌ها می‌ریزند، روز گذشته با مشاهده تعداد اندك خود برای خودنمایی و خبرسازی به سطل‌های زباله حمله‌ور شده و به شكستن شیشه اتومبیل‌های شهروندان و بانك‌ها روی آوردند كه در نهایت با تدبیر مقتدرانه نیروی انتظامی و واكنش منفی شهروندان، فرار از معركه را برقرار ترجیح دادند. میرحسین هم حامیانش را تنها گذاشت!باوجود مانور تبلیغاتی گسترده سبزها مبنی بر حضور مهندس موسوی در این راهپیمایی، او در جمع حامیان خود حاضر نشد. البته برخی رسانه‌های مخالف با سوء‌استفاده از غیبت میرحسین تلاش كردند، ترفند «فتنه خبری» را در حمایت از «فتنه‌گران سبز» به كار گرفته و عدم حضور موسوی را به ممانعت نیروهای امنیتی و حصر خانگی او مرتبط كنند در حالی كه اگر نهادهای امنیتی و انتظامی قصد جلوگیری از حضور محورهای آشوب را داشتند به مهدی كروبی این اجازه را نمی‌دادند به خیابان بیاید. كروبی تنها دقایقی توانست در راهپیمایی و تقویت روحیه «سبزهای منافع ملی‌ستیز» حاضر شود زیرا پس از مشاهده واكنش منفی راهپیمایان و شنیدن شعارهای «مرگ بر منافق» به ناچار صحنه را ترك كرد.از توهم مجازی تا حقیقت بیرونیاین یك اعتراف است:«سبزها در دنیای مجازی و اینترنت شاهكارند»! این «فتنه‌گران خضراء» در دنیای مجازی آنچنان مهارتی در «بزرگنمایی» و بی‌شمار جلوه دادن خود دارند كه شایسته تقدیر است. اما در دنیای حقیقی و فضای رئال، حقیقت بر مدار دیگری می‌چرخد. این حقیقت برای «سبزهای آشوبی» یقیناً دردناك است، وقتی تعداد هواداران خود را در روز 13 آبان نسبت به روز قدس بسیار كمتر می‌بینند. حتی خود آنان هم به این واقعیت معترفند كه دچار ریزش نیروی ملموس و معناداری شده‌اند. این ریزش نیرو در «جنبش فتنه سبز» در حالی است كه میرحسین موسوی در آستانه 13 آبان در بیانیه‌‌ای عاری از استكبارستیزی وعده داد كه «سیزده‌ آبان سبز‌ترین روز سال خواهد بود» از سوی دیگر، سبزهای فتنه‌جو بیش‌تر از یك ماه در كنار تبلیغات سنگین رسانه‌ای و اینترنتی، ضمن پخش تراكت‌ها و پوستر‌های سیزده‌ آبانی در دانشگاه‌ها، به آموزش و تعلیم هواداران خود برای نحوه حضور در راهپیمایی سیزده آبان پرداختند. به علاوه، حضور اندك سبزها در راهپیمایی روز قدس به دلیل تعطیل بودن دانشگاه‌ها از سوی آنان قابل توجیه بود اما در راهپیمایی سیزده آبان و فعالیت دانشگاه‌ها، این ریزش هوادار چه معنایی جز «پس‌زدگی فتنه‌گران سبز از سوی مردم و دانشجویان» می‌تواند داشته باشد؟هواداران سبز به نوعی «توهم مجازی و تخیل اینترنتی» گرفتار آمده‌اند و از این حقیقت غافلند كه چیزی كه آنها از آن با عنوان «جنبش» نام می‌برند در فضای حقیقی وجود خارجی ندارد و فقط یك «جنبش مجازی- اینترنتی» است.سیزده آبان؛ اوج ریزش سبزهاسیزدهم آبان روز اوج ریزش نیروی سبزهای آشوب‌طلب بود و برای خود آنان هم ثابت شد كه پایگاه اجتماعی و شبكه حمایت مردمی ندارند. اما از آنجا كه با گذشت بیش از چهار ماه از پایان انتخابات ریاست جمهوری، سبزهای اغتشاشگر محور مخالفت خود را از مخالفت با پیروزی احمدی‌نژاد به مخالفت با قانون اساسی و اصل نظام تغییر داده‌اند و از هر مناسب و فرصتی برای خودنمایی و برهم زدن امنیت و آرامش شهروندان سوء‌استفاده می‌كنند، ضروری است كه مسؤولان امر تدبیری قاطع و كارساز بیندیشند و به این هیاهوی این «جمل سبز» پایان دهند.