سرویس ورزشی جوان آنلاین: پرسپولیس در روزی که نوع بازی و ارنج این تیم در زمین یادآور تیم سردرگم و بیبرنامه بازی مقابل الهلال بود مقابل آلومینیوم اراک تن به شکست داد تا نهتنها جبران تنها شکست فصل قبل خود را نکرده باشد، بلکه دوباره با دست خالی از این شهر برگردد. با این شکست حالا باید منتظر افزایش انتقادها نسبت به عملکرد سرخها در داخل زمین و برنامههای نیمکت این تیم بود.
۲۴ ساعت بعد از هیاهوی به راه افتاده در خصوص صدور مجوز حرفهای بودن باشگاههای فوتبال ایران، پخش زنده دیدار تیمهای آلومینیوم اراک و پرسپولیس تهران به تمام دنیا نشان داد که فوتبال ایران تا چه میزان حرفهای است.
به جرئت میتوان گفت تمام آنهایی که عصر دیروز ۱۵ دقیقه ابتدایی این بازی را دیدند، سرگیجه گرفتند بابت تصاویری که انگار با تلفن همراه از کنار زمین ارسال میشد. تصایری که با کمترین کیفیت ممکن کوچکترین اطلاعی از شرایط مسابقه و نحوه چینش دو تیم در زمین مسابقه به مخاطب نمیداد و تنها در نمایی بسته بازی را نشان میداد.
در چنین فضایی پرسپولیس با علم به اینکه رقیبان سرسختش در راه قهرمانی از همین هفتههای اول کمربند را محکم بستهاند و با کسب حداکثر امتیازها در سه بازی گذشته برای قهرمان پنج دوره گذشته خط و نشان کشیدهاند مقابل آلومینیومی قرار گرفت که تنها شکست این تیم در فصل گذشته را رقم زده بود. سرخها مطابق دو بازی قبلی شروع خوبی نداشتند و این اراکیها بودند که بیشتر صاحب توپ بودند و روی دروازه پرسپولیس خطر ایجاد میکردند.
پرسپولیس بعد از دست دادن احمد نوراللهی و حسین کنعانیزادگان در میانه زمین و خط دفاع با مشکل روبهروست و بازیکنان تازهوارد هم یا هنوز نتوانستهاند به هماهنگی لازم با نفرات کناری خود برسند یا اینکه در حد و اندازههای حضور در ترکیب تیم مدافع عنوان قهرمانی نیستند، بر همین اصل تیم گلمحمدی ناهماهنگ، شتابزده و تقریباً بدون برنامه راهی میدان میشود و در دقایق ابتدایی بازی کاملاً سردرگم است. این موضوع هم در بازی اول این تیم مقابل فولاد به چشم آمد، هم در بازی دوم مقابل نساجی و هم در دیدار دیروز مقابل آلومینیوم اراک.
پرسپولیس در توپرسانی به خط حمله خود دچار مشکل است، هم در کنارهها و هم در عمق. بنابراین مهاجمان این تیم بسته به میزان تلاش خودشان در زمین صاحب توپ و موقعیت میشوند. دیروز بازی درگیرانه و رو به جلوی شاگردان رسول خطیبی در نیمه اول این معضل تیم گلمحمدی را به خوبی نشان داد. مردان خط میانی پرسپولیس با حضور ترابی، پهلوان، اسدی و سرلک تبدیل به مهرههای کماثری شده بودند که فقط در زمین میدویدند بدون اینکه تأثیر مثبتی برای پرسپولیس داشته باشند. وحید امیری و سیامک نعمتی هم که قرار بود به عنوان دو بال کناری این تیم وظیفه نفوذ و ارسال توپ را برعهده داشته باشند عملاً در نیمه اول کاری از پیش نبردند تا پرسپولیس با بهره نبردن آلومینیوم از فرصتهایش خوششانس باشد و با تساوی بدون گل راهی رختکن شود.
در نیمه دوم گلمحمدی هر دو مهاجم خود را تعویض کرد؛ سعید آقایی را جای مهدی عبدی راهی میدان کرد و حامد پاکدل را جایگزین عیسی آلکثیر تا شاید گره بازی تیمش باز شود. به این ترتیب وحید امیری یک خط به جلو آمد تا بیشتر در کار حمله حضور داشته باشد، اما حتی با این تغییرات هم ناهماهنگی و شتابزدگی در بازی سرخها مشهود بود.
در مقابل آلومینیوم اراک هم که گویی تمام توان خود را در همان نیمه اول به کار گرفته بود با یک بازی محتاطانه سعی داشت بیشتر حفظ توپ کند ولی با تمام این حرفها در ضدحملات و حرکت رو به دروازه پرسپولیس خطرناکتر از مهمان خود نشان داد و اصرار روی همین سبک بازی هم سرانجام آنها را به گل رساند. دقیقه ۶۵ حرکت سریع اراکیها و استفاده آنها از فضای خالی بین مدافعین پرسپولیس به گل تبدیل شد. علینژاد پاس در عرض خوبی داد و علیرضا نقیزاده دروازه لک را باز کرد.
پرسپولیس که برای اولین بار در این فصل از رقیب خود عقب افتاده بود باز هم برنامه خاصی برای جبران نداشت و حتی در لحظات بعد از گل هم این اراکیها بودند که توپ و میدان را در اختیار داشتند، اما سرآسیمگی آنها در زدن ضربات آخر مانع از افزایش فاصله شد تا در نهایت در روزی که میتوانستند حتی با گلهای بیشتر پرسپولیس را ببرند با همان تکگل سه امتیاز شیرین را مانند فصل قبل در اراک نگه دارند.
نوع بازی پرسپولیس مقابل آلومینیوم و ضعف مفرط بازیکنان این تیم در حفظ، حمل و ارسال توپ پیامآور روزهای سختی برای گلمحمدی در ادامه لیگ است. پرسپولیس در مقابل آلومینیوم کوچکترین نشانی از مدافع عنوان قهرمانی نداشت و گلمحمدی خوششانس است که تیم رسول خطیبی با یک سیلی به موقع آنها را از خواب بیدار کرد و اگر قدر این سیلی را بداند، میتواند تیمش را دو باره احیا کند که در غیر این صورت پرسپولیس باید از همین حالا میدان را برای بقیه رقبا خالی کند.
