دبیر شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاههای استان تهران اظهار کرد: انتقاد وظیفه اصلی دانشجو و جامعه دانشگاهی است. اسماعیل حشمتی در گفتوگو باایسنا اظهار کرد: انتقاد وظیفه ذاتی جامعه دانشگاهی است و ما نمیتوانیم این وظیفه را کناری بگذاریم و بگوییم انتقاد وظیفهی ما نیست و وظیفه دانشجو درسخواندن است. وی در عین حال گفت: انتقادها باید همراه با راهکار و کارشناسی شده باشند و صرفا کلیگویی نباید باشد، همچنین باید پیشنهادی معقول و قابل اجرا داشته باشد و نیز دلسوزانه و نه مغرضانه باشد. گاهی اوقات ما انتقاد را با دشمنی اشتباه میگیریم که مرز این دو باید مشخص شود. حشمتی گفت: مستمر بودن انتقادها و مطالبات و مستمر بودن ارائه راهکارها، عاقلانه و منطقی بودنشان نیز از شرایط بیان نقد است. وی افزود: در واقع بعضی مطالبات که به صورت انتقاد بیان میکنیم و توقع داریم برآورده شود، ممکن است در یک پروسه بلندمدت محقق شود و چون دانشجو آرمانخواه است و بر اساس آرمانش انتقاد میکند، برای دستیابی به آرمانهای بزرگ یک پروسه طولانی میطلبد، برای همین در این پروسه باید به طور مستمر انتقاد دلسوزانه داشته باشیم و نیز به ارائه راهکار بپردازیم تا آن نقایصی که در کشور وجود دارد، رفع شود. حشمتی گفت: باید انتقادهای ما به دور از افراط و تفریط و همراه با عدالت و اعتدال باشد تا جانبدارانه نباشد. دانشجو دنبال حقیقت است و برای دستیابی به حقیقت برایش فرقی نخواهد کرد که شخصی که دارای مسئولیت است متعلق به کدام حزب، دستگاه و جناح باشد. وی با بیان این مطلب که انتقادات ما باید کارشناسانه باشد، اظهار کرد: ما نباید در کوتاه مدت انتظار پاسخگویی به مطالبات را داشته باشیم و باید بدانیم مطالبی که در انتقاد مطرح میشود باید پخته و در مورد آن کار شده باشد و صرفا در مقطع خاصی نباید فیالبداهه انتقاد را مثل آنچه در تاکسیها مطرح میشود بیان کنیم؛ چون این امر در خور شان دانشجو نیست و دانشجو باید برای دستیابی به اهدافش باید فراتر از این را نگاه کند. حشمتی افزود: یک وقت فردی هدفی را ترسیم و نگاه میکند هدف و فاصلهاش را با آن هدف میبیند و میفهمد که چه موانعی برای دستیابی به آن پیش روست، بهتر بتواند نقد کند؛ لذا باید همیشه تشکلها راهبردی را برای دستیابی به اهداف خود مد نظر داشته باشد و در این راهبرد قاعدتا انتقاد هم معقول است. دبیرشورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاههای استان تهران همچنین گفت: ما منع قانونی برای انتقاد نداریم و حتی با مخالفت هم مشکلی نداریم؛ مثلا ممکن است فردی با سیاستهای فلان مسئول مخالف باشد ولی باید بدانیم معارضه و مخالفت دو موضوع جدا از یکدیگر هستند که مرز آنها باید در نظر گرفته و مشخص شود. این فعال دانشجویی در ادامه گفت: نه انتقاد و نه مخالفت برای دانشجویان منع قانونی ندارد و اگر هم کسی در این مورد با آنها برخورد کرد، خلاف قانون رفتار کرده است؛ چون قانون اساسی ما کاملترین قانون است و ما به آن اعتقاد داریم و مردم هم به آن رای دادهاند؛ لذا در این قانون جایی را پیدا نمیکنیم که انتقاد و حتی مخالفت منع شده باشد. وی همچنین گفت: مقام معظم رهبری فرمودهاند باید از روزی بترسیم که جوان ما انگیزهی طرح مسئله، سوال و مطالبه را نداشته باشد؛ از این رو این را باید بدانیم که انتقاد وقتی با پیشنهاد همراه میشود روحیهی امید را تقویت میکند و استمرار میدهد. دبیر شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاههای استان تهران در ادامه اظهار کرد: این را هم نباید در انتقاداتمان فراموش کنیم که ضعفها را نباید آنچنان برجسته کنیم که روحیهی امید در کشور و در فضای دانشجویی از بین برود و همان طور که مقام معظم رهبری فرمودهاند باید سعیمان در پرورش نخبگان سیاسی و ایجاد فضای مباحثه و استدلال و گسترش آن باشد تا انتقادهایمان در واقع پخته شود؛ لذا در فضای استدلال و مباحثه که کارویژه اصلی فضای جامعه دانشگاهی است، میتوان به سازندهترشدن انتقادات کمک کرد. حشمتی در ادامه با اشاره به بخشی از فرمایشات مقام معظم رهبری در دیدار با تشکلهای دانشجویی گفت: ایشان میفرمایند یکی از نکات مثبتی که درون تشکلهای دانشجویی وجود دارد این است که حزبی نیستند؛ چون حزبها به لحاظ گفتمان سیاسی به دنبال کسب، افزایش و حفظ قدرت هستند و قاعدتا با این نگاه سیاستهای خود را دنبال میکنند و متاسفانه در برخی موارد ممکن است اخلاق را هم برای دستیابی به قدرت نادیده بگیرند؛ اما تشکلهای دانشجویی این ویژگی را ندارند؛ لذا صداقت و دنبال کشف حقیقت بودن از ویژگیهای ممتاز تشکلهاست که برای تحقق این امر باید در فضایی قرار بگیرند که افکار مختلف در چارچوب قانون وجود داشته باشد تا این افکار با استدلال، مباحثه و منطق پخته شود و به نتیجهای برسد و در نهایت یک انتقاد جامعی از یک فرد، مسئول یا دستگاه ارائه شود. وی در پایان گفت: در این فضاست که میشود کشور را پیش برد؛ بخشی از آن هم نتیجه بصیرت و بینشی است که دانشجو باید داشته باشد؛ چون در انتقادها اگر بصیرت و بینش که ناشی از تعمیق معرفت و ایمان است، وجود نداشته باشد قاعدتا انتقاد هم پشتوانه بصیرتی و بینشی نخواهد داشت.