خون شما رسواگر نفاق هزار چهرگان است

جوان آنلاین-چه باور کنیم و چه باور را روا ندانیم شما فرماندهان دلاور سپاه اسلام پر کشیده اید به اوج کهکشان شهادت. سال ها در گرماگرم حسرت این آرزو که شهادت سایه بان زندگیتان باشد آستان خدا را دق الباب کردید:«اللهم ارزقنی شهادة فی سبیلک...». اما خدایتان از در ناز برآمد و نخواست که بخواهد. روزهای شهادت به تندی ابر می گذشت و باز هم خدا بر « اریکه ناز» حکم می راند. اما... اما شما نیک آگاه بودید که:«شهادت هیچگاه خبر نمی کند»! آری؛ شهادت زمان نمی شناسد و همین است که روزی در فاو و فکه و مجنون و جبهه های جنوب و غرب میزبان چمران و باکری و همت و زین الدین می شود؛ روزی که همه جا امن و امان است به میهمانی صیاد شیرازی در تهران می آید و روزی دیگر سر از سیستان و بلوچستان در می آورد و با لبخندی دلنواز به میزبانی شما می نشیند.
چه کسی می گوید که «خدا آرزوهای بندگانش را بی پاسخ می گذارد»؟ فقط باید خواست؛ آنقدر خواست که خدا دیگر دلش نیاید آرزوهایمان را محکوم در زمان و مکان کند. و شما سال های سال خواستید که از شهیدان راهش باشید و چقدر جانانه در آغوش خدا آرمیدید؛ اعتراف می کنیم که اگر شما را جز در جامه حریرگون شهادت می دیدیم باورهایمان پر از شگفتی می شد!
ای استوار قامتان بر تارک جاودانگی تاریخ! تهنیت های مان را با دل هایی زخمی از اندوه و غم نثار ارواح سبکبارتان می کنیم؛ آری تهنیت! فرخنده ترین تهنیت ها را پذیرا باشید چرا که « شهادت شما مایه بیداری ملت است». و چه زیبا فریاد بر آورد آن بهشتی شهید:« بکشید مارا! ملت بیدارتر می شود». شهادت می دهیم در عروج عرشی شما بیداری مردم نهفته است و پیامی با این طنین كه:« نفاق هزارچهرگان را آگاه باشید».
اما چگونه این درد بغض آلود را می توانیم نهفته داریم و دم بر نیاوریم که به کدامین گناه شما را آغشته به خون خواستند؟ به گناه پیشگامی برای وحدت برادران و خواهران شیعه و سنی؟!... کاشانه اشان ویران باد که این اتحاد مبارک را بر نمی تابند.
ای برادران شهید ما! دست های آسمانی تان را از دست های زمینی ما دریغ ندارید که دستان سرد ما سخت در التهاب فشردن دست های گرمتان است. تا ابد به یاد شما و همنوا با ادامه دهندگان مرام شما صلا بر می آوریم که: « جاء الحق و زهق الباطل؛ ان الباطل کان زهوقاً».