مروری بر مواضع نماینده ویژه بایدن در امور ایران
کد خبر: 1036158
لینک کوتاه: https://www.Javann.ir/004LYE
تاریخ انتشار: ۰۵ بهمن ۱۳۹۹ - ۲۳:۳۲
رابرت مالی معتقد است کنار گذاشتن برجام و تداوم روند افزایش فشار بر ایران باعث خواهد شد ایران نیز به «اهرم‌سازی» متقابل در حوزه هسته‌ای و منطقه‌ای روی بیاورد و ایجاد چنین وضعیتی - یعنی مبادرت به مسابقه اهرم‌سازی - را به نفع هیچ‌یک از بازیگران نمی‌داند.
جوان آنلاین: رضا نصری طی پستی در کانال تلگرامی خود که به تحلیل در مورد حقوق بین‌الملل، حقوق روابط بین‌الملل امریکا، سیاست خارجه، امنیتی‌سازی و برجام می‌پردازد از مواضع رابرت مالی، نماینده ویژه بایدن در امور ایران و چرایی عدم محبوبیت او در میان ایران‌ستیزان تندرو امریکایی نوشت. او در یادداشت خود به چهار دلیل پرداخته است. دلایل او را در ادامه می‌خوانید: اول اینکه رابرت مالی معتقد است دولت بایدن نباید از آنچه جریان ایران‌ستیز «دستاورد فشار حداکثری» می‌خواند به مثابه «اهرم» مذاکراتی علیه ایران استفاده کند. به نظر او، اگر تحریم‌های ترامپ کارکرد «اهرم» داشت، خود او می‌توانست از آن برای کسب امتیاز بیشتر از ایران بهره‌برداری کند.

در واقع، رابرت مالی معتقد است کنار گذاشتن برجام و تداوم روند افزایش فشار بر ایران باعث خواهد شد ایران نیز به «اهرم‌سازی» متقابل در حوزه هسته‌ای و منطقه‌ای روی بیاورد و ایجاد چنین وضعیتی - یعنی مبادرت به مسابقه اهرم‌سازی - را به نفع هیچ‌یک از بازیگران نمی‌داند.

از سوی دیگر، او باور دارد دوران ترامپ ثابت کرده است امریکا همواره قادر است فشار‌های سنگینی به صورت یکجانبه علیه کشور‌ها اِعمال کند و معتقد است علم به این حقیقت خود «اهرمی» است که برای مذاکره کفایت می‌کند! به بیان دیگر، او حفظ تحریم‌های کنونی را برای حفظ فشار به ایران واجب نمی‌داند و معتقد است صرف دانستن اینکه امریکا همواره قادر به بازگرداندن تحریم‌هاست، خود یک اهرم مؤثر (روانی) است.
اما در عین حال، معتقد است نمایش «قدرت بیش از حد امریکا» در تحمیل فشار در دوران ترامپ این پرسش را برای ایران و سرمایه‌گذاران خارجی ایجاد کرده که مقوله «رفع تحریم» تا چه حد - در صورت تغییر دولت - قابل اتکاست و از این رو «فشار بیش از حد» را سیاستی زیانبار ارزیابی می‌کند.

دوم اینکه رابرت مالی معتقد است تأکید بر مذاکره بر سر موضوع «فعالیت‌های موشکی» و سیاست‌های منطقه‌ای ایران، بدون ورود به مقوله «ساختار امنیتی منطقه» ساده‌انگاری است!

به بیان دیگر، او باور دارد موضوع موشکی و سیاست منطقه‌ای ایران مستقیم به مقوله پیچیده و چند بُعدی «توازن قدرت» و سرنوشت چندین کشور در منطقه مرتبط است و از این رو موضوعی نیست که بشود به راحتی حتی در دور اول ریاست‌جمهوری بایدن حل‌وفصل کرد. در نتیجه «گروگان گرفتن توافق هسته‌ای» تا حل‌وفصل این مسائل را واقع‌بینانه نمی‌داند!

سوم اینکه در حوزه «رویکرد مذاکراتی» او نگاهی متوازن دارد. به عنوان مثال معتقد است اگر بنا باشد شروطی مانند تطویل «بند‌های غروب برجام» مطرح شود، دولت امریکا نیز باید آماده باشد متقابلاً شروط و مطالبات سنگین ایران - از جمله رفع تحریم‌های اولیه - را در ازای آن بررسی کند.

طبیعتاً این رویکرد، با رویکرد امثال مایک پمپئو و برایان هوک که با «ابلاغ مطالبات دوازده‌گانه» در عمل هیچ عاملیتی برای طرف مقابل قائل نبودند، بسیار متفاوت است. به بیان دیگر، در رویکرد رابرت مالی نوعی اذعان به جایگاه و قدرت ایران مستتر است که در رویکرد اسلاف او غایب بود.

در مورد جایگاه اسرائیل و عربستان سعودی در رویکرد دولت بایدن به ایران نیز می‌گوید سیاست بایدن در قبال ایران پیش از انتخابات مطرح و به رأی عمومی گذاشته شده است. از این‌رو از یک مشروعیت مردمی برخوردار است. در نتیجه، از دید او اسرائیل و عربستان بر سر این دوراهی قرار دارند که از خود بپرسند آیا می‌خواهند با سیاست بایدن «همراهی کنند» یا اینکه فضا را برای او «مسموم سازند؟»

علاوه بر این‌ها به نظر می‌رسد او به محدودیت‌ها و پیچیدگی‌های صحنه سیاست داخلی امریکا نیز واقف است و از این‌رو در تهیه طرح برای لغو تحریم‌ها و بازگشت به برجام «سیاستمدارانه» عمل خواهد کرد. در واقع، به احتمال زیاد او فرآیند لغو تحریم‌ها را با پیشنهاد «بررسی تحریم‌های دوران ترامپ» شروع خواهد کرد تا به زعم خود ارزیابی کند کدام تحریم‌ها مشروع و کدام‌یک غیر ضروری است. سپس عملاً منطبق با تعهدات امریکا در برجام، پیشنهاد به لغو آن‌ها دهد.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
عناوین پیشنهادی
آخرین اخبار