«شاه چمدان‌دا گئتدی» با مقدمه ناصر فیض
کد خبر: 1023180
لینک کوتاه: https://www.Javann.ir/004IAu
تاریخ انتشار: ۲۲ مهر ۱۳۹۹ - ۰۰:۲۰
درباره روح پایداری در ادبیات فولکلوریک آذربایجان منتشر شد
کتاب «شاه چمدان‌دا گئتدی» شعارها، سرودها، ترانه‌ها، طنز‌ها و هزل‌های انقلابی مردم آذربایجان با مقدمه‌ای از ناصر فیض، شاعر و طنزپرداز مطرح کشور راهی عرصه نشر شد.
سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: ناصر فیض در مقدمه کتاب «شاه چمدان‌دا گئتدی» که کار تحقیق و تدوین آن بر عهده عمار احمدی بوده است، می‌نویسد: «این کتاب تنها نمونه‌ای است مختصر از سرودها، ترانه‌ها و حتی شعار‌های انقلابی مردم آذربایجان که گاه زبانی بسیار جدی دارد؛ زبانی که در عین سادگی و بی‌تکلفی بسیار عمیق و تأمل‌برانگیز است، گاه آمیخته با طنزی ملایم است و در مواردی هم از گرایش به هزل پرهیز نکرده است و این طنز و هزل بنا بر تعریف بزرگان حوزه شوخ‌طبعی و طنز به مقدار «ملح در طعام» است. این جنس از ادبیات غالباً پدیدآورندگان مشخصی ندارند و خالقان این‌گونه آثار از فرهیختگان تا افراد کم‌سواد و حتی بی‌سواد را شامل می‌شوند...».

عمار احمدی، محقق و پژوهشگر نیز در ابتدای کتاب در توضیح روند نگارش این کتاب چنین گفته است: «نگارنده در این اثر، ادبیات پایداری و هویت آن را در ادبیات فولکلوریک آذربایجان از ابعاد مختلف، چون اشعار و سرود‌های حماسی، ترانه‌ها، اشعار انقلابی و حتی اشعار هزل و طنز مردم آذربایجان بررسی و جمع‌آوری کرده است. آن چیزی که او را در طول تحقیق شگفت‌زده کرده، وجود ادبیات غنی پایداری در داخل گونه‌های مختلف ادبیات شفاهی آذربایجان است. با وجود عدم منابع مکتوب در این حوزه، ناچار دست به دامن منابع شفاهی از طریق مصاحبه مردمی شده‌ایم تا بهتر بتوانیم به هدف خود نزدیک شویم. این شعارها، سرودها، ترانه‌ها، هزل‌ها و طنز‌های مردمی، نتیجه سال‌ها تحقیق و مصاحبه نگارنده با نسل انقلاب اسلامی ایران در مناطق مختلف آذربایجان است. وقتی مرحله جمع‌آوری به اتمام رسید، با کلی شعر، ترانه، سرود و... مواجه شدیم که برخی معلوم بود نوشته یا سروده کدام شاعر و از کدام ولایت است و برخی هم بدون شناسنامه و به ظاهر بی‌هویت، اما اینکه چرا انگشت گذاشتیم روی قسمتی که بدون شناسنامه بودند، شاید به خاطر این بود که به کل مردم آذربایجان متعلق بودند و کسی نمی‌توانست ادعا کند مال خود اوست. جالب اینکه این قسمت که بدون شناسنامه بود، به منطقه یا قوم خاصی هم تعلق نداشت و نسبت به شناسنامه‌دارها، عمومیت داشت.»

احمدی درباره حذف یا آوردن برخی نوشته‌ها و اشعار در کتاب این گونه توضیح داده است: «نگاه مردمی بسیار قوی اثر، نویسنده را بر آن داشت سراغ استادی برود که عاشق کار برای فرهنگ مردم ایران است و او کسی نبود جز استاد «علیرضا کمری». ایشان دودلی مؤلف را در حذف یا نگه داشتن برخی نوشته‌ها خصوصاً در حوزه هزل و طنز با قاطعیت تمام از بین برد.»
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
عناوین پیشنهادی
آخرین اخبار