چگونه چهل روز، نظریههای سیاسی جهان را تاریخ مصرفدار کرد؟ در تمام مکاتب سیاسی، شهادت یک رهبر تاریخی، نقطه عطف فروپاشی نظامهای انقلابی معرفی میشود. ائتلاف غربی- صهیونی ماهها روی همین گزاره سرمایهگذاری کرده بود که با استراتژی نودزنی (استراتژی سر مار) کار ایران حداکثر ظرف ۳ روز تمام است. اما ملت ایران در چهل روز پس از عروج رهبر شهید، نه فقط این نظریه را باطل، که الگویی نو در تاریخ تمدن اسلامی ثبت کرد: «بعثت مجدد»؛ جایی که امت، خود مبعوث به اقامه حق میشود.
۱. از طور سینا تا خیابانهای تهران: در واقعه طور، امت موسی پس از رفتن او به میقات، گمراه شده و به سامری و گوسالهپرستی روی آورد و امت پیامبر خاتم (ص) در جنگ احد با شایعه قتل پیامبر در پی بازگشت به بتپرستی بودند. اما در اسفند ۱۴۰۴، امت رهبر شهید، مسیر عکس را پیمود. رهبر معظم انقلاب در پیام اربعین خود، این تفاوت بنیادین را با عبارت «تبدیل رثاء به رجز» روایت کردند. یعنی ملت ایران از مرثیه عبور کرده و سرود حماسی نبرد را سر داد. دشمن انتظار یأس و انفعال داشت، اما با «خط دفاعی گسترده به وسعت کشور» و «سنگرهایی به تعداد میادین و محلات» مواجه شد. هر مسجد، هر کوچه، هر خیابان، تبدیل به سنگری برای دفاع از وطن گردید.
۲. سه لایه تحول در چهل روز: این معجزه سیاسی- اجتماعی در سه لایه رخ داد. لایه درونی: تبدیل داغ بزرگ به حماسه بزرگ؛ جایی که مردم از سوگواری به جهاد میدانی رسیدند. لایه اجتماعی: ذوب شدن یخهای قومی، مذهبی و سیاسی. رهبری فرمودند: «قلوب مردم به هم نزدیک شد، همگان زیر پرچم وطن جمع شدند.» لایه راهبردی: ظهور جمهوری اسلامی به عنوان «قدرت بزرگ» و فروافتادن استکبار در «سراشیبی ضعف». اینها شعار نیست؛ واقعیت میدانی است که دشمن در سه جنگ متوالی (خرداد، دی و اسفند) طعم تلخ آن را چشید.
۳. نظریه «بعثت مجدد»؛ میراث امام شهید: رهبر معظم انقلاب در پیام خود، پنج هنر مغفول از رهبر شهید را برشمردند: تربیت اجتماعی (ساخت افکار تودهها)، نهادسازی با افق دور (ستونهای امروز نظام)، قدرتمندسازی نظامی (بازدارندگی در دو جنگ اخیر)، ابداع و ابتکار راهبردی (از سیاستهای کلی تا شعارهای سال)، و پیشبینی حوادث دوردست (که ملت را برای جنگ شناختی آماده کرد). حاصل این هنرها، نسلی است که امروز خود «فاعل امنیت تمدنی» شده است؛ نسلی که بدون انتظار برای دستور، تشخیص میدهد چه وقت آتش به اختیار باید وارد میدان شود.
۴. انقلاب سوم؛ نقطه عطف تاریخ ایران: اگر انقلاب اول، پیروزی ۱۳۵۷ بود و انقلاب دوم، تسخیر لانه جاسوسی و کوتاه کردن دست امریکا از ایران، اینک انقلاب سوم رقم خورده است: انقلاب «بعثت مردمی». در این انقلاب، مردم از مخاطب امنیت به متولی آن تبدیل شدند. این چهل روز اثبات کرد که حذف رهبری، نه تنها خلأیی ایجاد نمیکند، بلکه موتور محرک جدیدی برای امت روشن میسازد. سامریهای زمانه (رسانههای معاند و غربگرایان داخلی) که رویای تغییر رویکرد انقلابی به سازش داشتند، در این چهل روز رسوا شدند.
۵. تکلیف امروز؛ از میدان تا ایران قوی: رهبر معظم انقلاب در پایان پیام، چهار وظیفه روشن ترسیم کردند: استمرار حضور در میادین حتی در سکوت نبرد نظامی (چون فریاد مردم در نتیجه مذاکرات مؤثر است)، پویش «جانفدا برای ایران» (سلاح میلیونی که معادلات دشمن را به هم میریزد)، شکر عملی نعمت (تلاش بیوقفه برای «ایران قوی»)، و مراقبت از گوشها (پنجره مغز و قلب در برابر رسانههای دشمن). آنچه در این چهل روز دیدیم، نه یک استثنا که یک قاعده تمدنی است. قاعدهای که در مکتب عاشورا ریشه دارد و اکنون در «انقلاب سوم» ملت ایران به بلوغ رسیده است. پرچمی که امروز نه فقط در جغرافیای ایران، که در عمق دلهای حقجویان جهان برافراشته شده، به دست شما مردم عزیز استوار مانده است. سال ۱۴۰۵، سال تثبیت این بعثت تاریخی خواهد بود؛ سالی که ایران قوی، وارث حماسه چهلروزه ملت خود میشود.
