سرویس سبک زندگی جوان آنلاین: این روزها با شرایط سختی که برای بسیاری از مردم جهان پیش آمده، تفریح هم شکل دیگری به خود گرفته است. مردم بسیاری از کشورهای جهان مجبور هستند در خانه بنشینند و کمتر از خانه بیرون بروند تا مبادا درگیر ویروس انتشاریافته از کشور چین شوند و بیماری گریبانشان را بگیرد. بسیاری از ما مردم جهان عادت داریم روزانه از خانه بیرون برویم و به کارهای روزانه خود رسیدگی کنیم، سوار وسایل شخصی یا عمومی شویم و در جامعه رفت و آمد کنیم، در این رفتنها و آمدنها به تفریح هم برویم و در جاهایی که مورد علاقهمان است خوش بگذرانیم. بسیاری از ما حتی در رفتوآمد برای انجام کارهای روزانه خود احساس آرامش پیدا میکنیم، احساسی شبیه به وقتهایی که به تفریح میرویم. از بودنمان در بین مردم و جامعه لذت میبریم و این همان چیزی است که در شرایط فعلی جایش در زندگی بیشتر ما خالی شده است.
حالا نه تنها ناچاریم به تفریحات مورد علاقه خود نرویم که حتی برای انجام کارهای روزمره خود هم باید در حد اضطرار و ضرورت از خانه خارج شویم. شاید در این شرایط برایمان خندهآور باشد که بخواهیم به تفریح فکر کنیم، ولی واقعیت این است که تفریحی که تا به حال باعث آرامش روح و روان ما میشد، هماکنون به شکل گذشته وجود ندارد، درحالی که شاید نسبت به گذشته بیشتر هم وجودش برایمان لازم باشد، چون هر چه باشد، تفریح استرسها را کاهش میدهد و آرامش روحی و روانی ما را بالا میبرد، پس دور از ذهن نیست بگوییم تفریح باعث بالا رفتن آرامش ذهن و پیرو آن بالا رفتن ایمنی بدن شود.
با این تجزیه و تحلیل و برداشتی که از نتایج تفریح میتوانیم داشته باشیم، میشود گفت وجود تفریح در زندگی لازم و ضروری است و حتماً باید جایی برایش خالی کرد؛ حتی در این روزها که از بیم بیماری گوشه خانه نشستهایم. درست است که بیشتر تفریحات ما بیرون از خانه است و کمتر پیش میآید که در خانه خود بتوانیم تفریحی واقعی و بسیار اثربخش داشته باشیم، اما فعلاً باید بپذیریم شرایط اینگونه است، پس بهتر است خلاق باشیم و فکری به حال خودمان کنیم.
شاید با ساختن یا طراحی تفریحاتی مناسب خانه و زندگیمان بتوانیم تأثیرات کسالتبار این خانهنشینی و یکجا ماندن را کم کنیم و نه تنها آن اثرات منفی را کاهش دهیم که حال خوب و خوشی را برای خود و خانوادهمان بسازیم.
بسیاری از ما تا کنون به دنبال فرصتی برای یادگیری موارد و رشتههایی بودیم که همیشه آرزویش را داشتیم، میتوان گفت هماکنون برای انسانهای متعهدی که خانهنشینی را برای تندرستی بیشتر جامعه انتخاب کردهاند، فرصت مناسبی پیدا شده است. تنها یادگیری این رشتهها نیست که به ما حال خوبی میدهد، بلکه اثری که از آن میتوانیم در زندگی خود ببینیم حال بهتری به ما خواهد داد.
مثلاً شخصی که همیشه دلش میخواسته است پرورش گل و گیاه را بیاموزد، هماکنون با یادگیری آن از طریق شبکههای مجازی یا سایتهای اینترنتی یا کتابهای موجود و پیرو آن پرورش گیاهان مورد نظرش در محیط خانه، هم به خودش لطف بزرگی میکند و هم تأثیر خوب و مثبت آن را بر روان خود، خانه و خانوادهاش میبیند.
چارهای نداریم جز اینکه بپذیریم شرایط مانند گذشته نیست و با محدودیتهای بسیاری همراه هستیم و نمیتوانیم آزادانه در محیط شهر و دیار خود رفتوآمد کنیم، ولی خبر خوب این است که میتوانیم برای خود کاری کنیم. دنیا به آخر نرسیده است، میشود راههای خوب و زیادی برای مفید شدن روزهای خانه ماندن خود پیدا کرد.
بسیاری از فعالیتهایی که از طریق کتابهای آموزشی مربوطه یا دنیای مجازی انجام میدهیم، در آینده نزدیک برای ما پولساز هم خواهد بود. اگر خوراکها و خوردنیهای تازهای را که بلد نیستیم بیاموزیم، میشود از دل پختنش تفریح کوچکی را برای خود و خانواده ساخت. یا اگر ساخت فیلمی را بیاموزیم که همیشه آرزویمان بوده است، میتوانیم در خانههایمان ویدئوهایی را بسازیم که شاید برای خود و خانواده و حتی ارسالش به دوستان و آشنایان، تفریحات جالبی را به وجود بیاورد. میتوانیم از راههای مختلف لبخند را بر لب اطرافیان بنشانیم و دستکم با این کار کمتر غر بزنیم که این چه وضعیتی است. مهم این است که خودمان را مسئول بدانیم تا برای خود و دیگران کاری کنیم.
پیش از این میشد دست دوست، فرزند، همسر یا یار و خانواده خود را بگیریم و برویم به رستورانی، جایی، کوهی، دشتی یا هر جای دیگری که احساس خوبی به ما میداد و ساعاتی را دور از خانه و کاشانه خوش بگذرانیم و با حالی خوبتر از پیش به خانه برگردیم، ولی در حال حاضر، این امکان برای ما وجود ندارد. نشستن و غصه خوردن هم که دردی از ما دوا نمیکند. تازه، بیحوصله و کسلمان میکند و نیروهای خوبمان را هم ممکن است پایین بیاورد. برای همین بهتر است مقاومت و با پذیرفتن شرایط، برای بهتر شدن آن کاری کنیم و در این باره هر کاری که از دستمان برمیآید انجام دهیم.
در این بین شاید به یاد بیاوریم که کتاب هم چیز خوب و مفیدی است و بهتر است دوباره آن را از کارتنها و قفسههای خاکگرفته کتابخانه یا انباری بیرون بکشیم و مطالعه کنیم. چون بسیاری از ما لذت خواندن آن را فراموش کردهایم. شاید خواندن چند صفحه نخست کتابهایی که یک روز خریده و هنوز فرصت خواندنشان را پیدا نکردهایم، سخت باشد، ولی چند صفحه دیگر ممکن است لذت خواندن را به یادمان بیاورد.
حرف زدن با خانواده خود، با افرادی که با آنها زندگی میکنیم و حتی افرادی که در یک خانه با آنان زندگی نمیکنیم ولی لازم است تا بیشتر با آنان معاشرت داشته باشیم، میتواند جایگزین خوبی برای تفریحات بیرون از خانه باشد. بسیاری از روابط دوستانه و خانوادگی و فامیلی ما به دلیل مشغلههای زیاد کم شدهاند و آنقدر که باید باشند، نیستند، هماکنون فرصت خوبی برای تقویت آنهاست. پس میشود دست روی دست نگذاشت و دست به کار شد. خیلی کارها هم میتوان انجام داد.
همین فعالیتها و تقویت روابط در این شرایط که همه جا صحبت از خطر بیماری است، میتواند امیدوارکننده و امیدبخش باشد و این باور را به ما بدهد که تنها نیستیم و همه با هم همدرد هستیم.
از سوی دیگر شاید ما در حال حاضر بیشتر از هر وقت دیگری نیاز به توجه به خود داشته باشیم. توجه به درون خود و بالا بردن درکمان از هستی، از راههای مناسب و خدایی، میتواند قدرت بیشتری به ما بدهد. قدرت بیشتر روحی این توانایی را به ما خواهد داد که آرامش بیشتری داشته باشیم. آرامش درونی این روزها یکی از چیزهایی است که لازم است با خود داشته باشیم. این آرامش درونی در گذر ما از این روزهای دشوار کمک بزرگی است. از آن گذشته این قدرت درونی، حتی در ارتباطهای تلفنی و مجازی هم منتقل خواهد شد و برای عزیزانمان هم مفید خواهد بود و با حرفزدن با آنان آرامش را به دلشان خواهد انداخت. این آرامش درونی را به هر طریقی که میتوانیم به دیگران بدهیم تا به آرامش جامعه کمک کنیم.
