به گزارش فارس، با انتصاب جواد شمقدری در سمت معاونت امور سینمایی وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی، پیش بینیها و تصورات گوناگونی كه حتی برخی شاید متناقض باشند، به ذهن متبادر میشود. این مدیریت شاید برای تعدادی از فیلمسازانی كه در چهار سال گذشته، آثارشان به هر دلیلی به نمایش در نیامده، كورسوی امیدی باشد. فارغ از فیلمهایی كه به دلیل مضمون، تفكری كه در خود داشتند و حتی مشكلاتی كه سازندگانشان داشتند، در معاونت پیشین اكران نشدند و برخی حتی با پروانه نمایش به نمایش در نیامدند، فیلمهایی هم هستند كه به مضامین ارزشی، دینی و دفاع مقدس پرداختهاند ولی هنوز رنگی از پرده سینماها به بهانه عدم فروش و نداشتن جذابیت برای جلب مخاطب و بازگشت سرمایه، ندیدند.
در این میان،علاوه بر فیلمی مثل "آن مرد آمد " ساخته "حمید بهمنی " كه عدم نمایش آن در 4 سال گذشته كمی عجیب به نظر میآید، حتی فیلمهایی كه با سرمایه دولتی ساخته شدند و در جشنواره فیلم فجر نیز جوایزی كسب نمودند، نیز مشمول این فرمول شدهاند و به نمایش در نیامدند. از این دست میتوان فیلم "كودك و فرشته " ساخته مسعود نقاشزاده و "به كبودی یاس " ساخته جواد اردكانی اشاره كرد.
* آن مرد آمد
فیلمی به كارگردانی "حمید بهمنی " و تهیهكنندگی "محسن علیاكبری " كه در جشنواره بیست و ششم آنچنان كه باید مورد توجه قرار نگرفت و در مراسم جنبی جشنواره (تجلی اراده ملی) چند جایزه به آن تعلق گرفت. این فیلم سه سال است كه پشت خط اكران مانده است. جالب آن كه "حمید بهمنی " در این مراسم با گلایه از داوریهای جشنواره فیلم فجر، گفت: نقطه مقابل این داوری، داوری جشنواره بیست و ششم فیلم فجر بود. به نظر من دولت مظلوم آقای دكتر احمدینژاد با همه مهرورزیاش در این جشنواره، مظلومتر واقع شد چرا كه داوران بخش ملی جشنواره هیچ بویی از مهرورزی دولت ایشان نبردهاند به گونهای كه تنها فیلم دفاع مقدس با موضوع مستقیم دفاع مقدس را بیرحمانه ذبح كردند و تلاش كردند اندك تلاش سینمای مظلوم دفاع مقدس را به فراموشی بسپارند و عملا فارغ از این ماجرا شدند.
وی در ادامه گفت: سئوال از معاون محترم سینمایی جناب آقای جعفری جلوه كه از برادران خوب من هستند، این است كه آیا با این وضعیت انگیزهای برای ادامه فعالیت علاقهمندان به سینمای مظلوم و فرهنگی دفاع مقدس باقی میماند؟ آیا تلاش ما فقط این است كه بینالمللی شویم؟ به چه قیمت؟ كه همه ارزشها را نادیده بگیریم؟ یا این كه میخواهیم جشنوارهمان شبیه جشنواره دوبی شود؟ و سئوال آخر این كه چرا معاونت محترم سینمایی در گزینش داوران رویداد حساس سینمایی كشور به خصوص داوری بخش سودای سیمرغ طوری عمل كرد كه اینان از یك جناح خاص سیاسی بودند. و نیك می دانیم كه این جناح چه بر سر فرهنگ این مملكت آورده است. آیا درست است كه در جلسه داوری ما متوجه شویم كه از گوشه و كنار بشنویم كه داوران نان قرض همدیگر دادهاند و برخی یكسری مشكلات همدیگر را حل كردهاند؟ اما آنچیزی كه بایستی دیده میشد فیلمهای ارزشی بود كه مجموعه آنها الان اینجا دارد دیده میشود. اما آیا این درست است؟ و بالاخره این كه تكلیف سینمای دینی و سینمایی كه ارزشمند است در جشنواره فیلم فجر كجاست؟
*كودك و فرشته
"كودك و فرشته " ساخته "مسعود نقاشزاده "كه پلاك طلائی سیمرغ در بخش نگاه ملی را از جشنواره بیستوهفتمین فیلم فجر دریافت كرد هنوز مجالی برای اكران عمومی نیافته است و جای خود را به فیلمهایی داده كه رنگ و لعاب دارند و مضامینشان دست كمی با فیلمهای قبل از انقلاب ندارد. این فیلم كه قرار است آبان ماه به نمایش در بیاید، ناامید از وعده راست، در انتظار اكران است.
این فیلم به حوادث آغاز جنگ تحمیلی و تجاوز دشمن بعثی به خرمشهر میپردازد و كودكان درگیر با جنگ را روایت میكند.
* به كبودی یاس
"به كبودی یاس " داستان زندگی شهید برونسی از سرداران بزرگ دفاع مقدس، فیلمی از "جواد اردكانی " است كه علی رغم كسب سیمرغ زرین بهترین فیلم در بخش نگاه ملی، اكرانش امروز و فردا میشود. این آثار سینمایی كه گاه نگاهی فرمایشی را متبادر میكنند، چنان با دست پس زده و با پا پیش كشیده میشوند كه مخاطب بی طرف نیز نمیداند، آنها مورد مغفرت هستند یا مذمت.
* ابوطالب / روز رستاخیز
به گزارش فارس، در این میانه فیلمهایی هم بودند، كه در حد یك نام در روزنامهها و جراید باقی ماندند و فیلمسازانشان هر روز با دغدغه ساخت آنها، راهی معاونت سینمایی میشدند. پروژه "ابوطالب " كه قرار بود به كارگردانی احمدرضا گرشاسبی ساخته شود، نیز یكی از این فیلمهاست. این فیلم كه درباره زندگی عمو حضرت محمد(ص)، است با امروز و فردا شدنها و بحثهای حاشیهای، تاكنون ساخته نشده و كارگردانش برای ساخت آن را مجبور كرد تا چشم به كمك كشورهای عربی بدوزد.
از این دست میتوان به "روز رستاخیز " به كارگردانی احمدرضا درویش نیز اشاره كرد. این فیلم كه حكایتاش دیگر سالهاست روایت میشود، ابتدا قرار بود با حمایت فارابی ساخته شود و حتی از مجلس شورای اسلامی نیز مبلغی برای تولید آن در نظر گرفته شد، ولی با گذشت چندین سال، تهیهكننده آن، دست بر زانوی خود این پروژه میلیاردی را قرار است كه بسازد، حالا اینكه چقدر این امكان وجود دارد و مهیا میشود، معلوم نیست.
ماهوش، شب حورا، نبات داغ و...
یادآوری فیلمهای فراموش شدهای كه از همین گردونه هستند؛ كار سختی نیست. فیلمهایی كه حتی در دورههای قبلی مدیریت فرهنگی ساخته شدند ولی میتوانستند به اكران برسند. ماهوش (محمد درمنش) كه با تلاش كارگردان پروانه نمایش گرفت، شب حورا (شهاب ملتخواه) كه به اكران در نیامده و حرفی از آن نیز دیگرنشده، سبیل مردونه (جواد اردكانی)، شب كایتها (حبیبالله بهمنی)،سینه سرخ(پرویز شیخطادی)، محفل ایكس(حبیب كاوش)،نامزد آمریكایی من (داوود توحیدپرست)، نبات داغ(محمدباشه آهنگر) از جمله این فیلمها هستند.
تنها میماند، امیدواری برای این فیلمها و سازندگانشان كه امیدواریهایشان بی اساس نباشد و به ثمر نشیند و با كم و كسر نكردن حقوق دیگر فیلمها، به یك میزان و اندازه به این دست آثار نیز توجه شود.
