سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: رحیم مخدومی، دبیر هفدهمین جایزه قلم زرین روزگذشته در نشست خبری این رویداد با بیان این مطلب عنوان کرد: یکی از موضوعاتی که جشنوارهها باید به آن بپردازند، نگاه داوران به آثاری است که آنها را مطالعه کردهاند و همچنین ارائه طریق به منظور ارتقای آثار در سالهای آتی از موضوعاتی است که باید با دقتنظر پیگیری شود؛ در حالی که جشنوارهها با برگزاری اختتامیه که اغلب با شتابزدگی همراه است تا اسامی برگزیدگان معرفی شود، تلاش میکنند مراسم رهایی را با ارائه تندیس پایان دهند و پرونده جشنواره بسته شود. گاهی هم نهایتاً یکبیانیه چند صفحهای خوانده میشود، در حالی که این اشتباه است.
وی با بیان اینکه داوران طی ماههای متمادی تلاش میکنند با زحمات فراوان آثار را به دقت بررسی کنند و در واقع بخش اصلی جشنواره زحمات داوران است، گفت: آنها صفحه به صفحه آثار را خوانده و تطبیق میدهند و در چالش مقایسه آثار با آن معیارها و کارهای موازی از نقطهنظرات گوناگون به اثر مینگرند. نکات فنی که باید رعایت شود و موارد متعددی که از دقتنظر داوران میگذرد، همه نادیده گرفته میشود و به سرعت به اختتامیه میرسیم. در حالی که نباید اینگونه باشد.
مخدومی به داوری جشنواره قلمزرین اشاره و ریزشها را تشریح کرد و گفت: در این مرحله چندین ریزش اتفاق میافتد و از میان چند هزار اثر، تنها برخی تعداد آثار انگشتشمار باقی میمانند، در واقع مرحله سختی است که داوران آثار را گزینش میکنند. در این راستا باید گفت، داوران طرحهای بسیاری برای گفتن دارند. از سوی دیگر نیز پدیدآورندگان دوست دارند بدانند چرا اثرشان در ریزش مراحل مختلف حذف شده و بالا نیامده است، در حالی که پدیدآورنده به داور دسترسی ندارد و نمیتواند سخنانش را بیان کند و نظرات او را بشنود. بنابراین آن اتفاق لازم که باید رخ دهد و راهی برای ارتقای جشنواره باشد، اتفاق نمیافتد و باز نمیشود. در حالی که دریافت دیدگاه داوران اتفاق شیرینی است که غالباً مغفول میماند و جشنوارهها به این مسئله نمیپردازند.
مخدومی با بیان اینکه یکی از عوامل ارتقای سطح آثار زمانی رخ میدهد که پدیدآورنده و داور با یکدیگر گفتگو کنند و مواضع بیان شود، گفت: این امر شاید گامی برای برونرفت از درجازدگی آثار ادبی باشد. این نشست را ما به فال نیک میگیریم و مقدمهای برای پیشرفت ادبیات میدانیم.
