زنگها به صدا درآمدهاند، صداي ناقوسها
بلند شدهاند، خيلي بلند، براي هلند.
روزي روزگاري رنگ نارنجي چه عزيز بود، چه چشمنواز.
آنها در نبرد نهايي جام جهاني 2010 به ميدان رفته بودند، در نيمهنهايي جام جهاني 2014 حضور يافته بودند، در بين همه اروپاييها يکي از بهترينها
بودند... با اين وصف راهيابيشان به رقابتهاي نهايي جام جهاني 2018 به معجزهاي بدل شده است. فرانسه صدرنشين گروه و سوئد با سه امتياز
بيشتر از آنها در رده بعدي نشسته است و آنها در رده سوم قرار گرفتهاند. اين روند غيرمنتظرهاي
نبود. آنها که در رقابتهاي مقدماتي يورو 2016 پشت سر
جمهوري چک، ايسلند و ترکيه قرار گرفته و حذف شده بودند، اکنون در آستانه حذف از
ديدارهاي نهايي جام جهاني 2018 قرار گرفتهاند،
ولي چه بر سر هلند آمده؟ بر نارنجيپوشها چه گذشته؟ اگر از بزرگان هلند بپرسيد، خيليهايشان لويي فانخال
را زمينهساز نزول نارنجيپوشها ميدانند. فانخال
که در جام 2014 اسپانياييها را له کرده بود،
ولي کرايف همان زمان مردان فانخال را «تيم گذران و
توخالي» خواند. در دل کنايه درست يا اغراقآميز
آنها به فانخال نکته کليدي نهفته، اينکه
نشاني از آخرين نسل جوانان هلندي تيم فانخال
بر جاي نمانده است. فنپرسي 34 ساله در تيم ديک
ادووکات گم شده و روبن 33 ساله نميتواند
سرنوشت ديدارها را تغيير دهد. بنابراين هرچند روبن هنوز مونيخي است، ولي بايرن
نزول کرده و هرچند آژاکس پارسال در فينال ليگ اروپا بازي کرده، ولي امسال در
ديدارهاي مقدماتي همان ليگ برابر روزنبرگ حذف شده... اينکه تعداد ستارههاي هلندي در ليگهاي
بزرگ اروپايي کمتر و کمتر شده، برخلاف ليگ فرانسه و اينکه جوانان آلماني،
اسپانيايي و ايتاليايي شکوفاتر شدهاند.
فدراسيون فوتبال هلند پس از نيمهنهايي
جام جهاني 2014 برنامهاي با عنوان «برندههاي فردا را رو کرد، برنامهاي مبتني بر بهرهبرداري
از تجربه بزرگان فوتبال هلند در داخل و خارج کشور براي پرواز دوباره نارنجيپوشها، ولي رقابتهاي مقدماتي جام جهاني 2018 آن برنامه را به هيچ گرفت. اگر
نشستن ديک ادووکات براي سومين بار روي نيمکت هلند نشان از استيصال ندارد، چه
معنايي دارد؟ ادووکات پنجمين مربي طي پنج سال اخير پس از برت فن مارويک، لويي فن
خال، گاس هيدينگ و دني بليند براي حل معماي هلندي شده و احتمالاً خيلي دير.
