کبری فرشچی
هرازچندگاه اخباري از آزار و اذيت يا تعرض به مددجويان يا كودكان حاضر در مراكز تحت نظارت بهزيستي به گوش ميرسد. اخیراً هم آزار و اذيت بچهها در مهد كودك يا حتي تعرض به دختران معلول در يكي از مراكز شبانهروزي اين سازمان حسابي حاشيهساز شده است. هر چند سازمان بهزيستي چنين موضوعي را تكذيب كردهاست، اما در توضيحات روابط عمومي اين سازمان آمده «خاطرنشان ميسازد سازمان بهزيستي بهرغم ادعاي اثباتنشده در اين خصوص، به جد پيگير موضوع بوده و در صورت اثبات با متخلفان از طريق مراجع قضايي برخورد نموده و مدافع احقاق حقوق معلولان در همه امور مربوطه خواهد بود.» حالا با وجود تمام اين حاشيهها رئيس سازمان بهزيستي وارد ماجرايي تازه شده است.
انوشيروان محسني بندپي ميگويد اين سازمان «در صورت اطلاع» از ازدواج كودكان با «كمك قوه قضائيه» از انجام اين كار جلوگيري ميكند يا فرد يا خانواده او را «مجاب خواهد كرد» كه اين كار انجام نگيرد. اين اظهارات آقاي رئيس در حالي است كه اين سازمان همين حالا هم در انجام وظايف و امور مربوط به خودش در مانده است و نه فقط براي تأمين هزينهها دست به دامان خيرين است، بلكه در حوزه وظايف حاكميتي و ساختاري خود نيز موفق عمل نكرده است. نمونه اين عملكرد ناموفق را ميتوان در زمينههاي مختلف از جمله بحث مرتبط با آسيبهاي اجتماعي، رشد طلاق، افزايش چند برابري زنان سرپرست خانوار و مباحث مرتبط با اعتياد و توانبخشي مشاهده كرد. بر اين اساس بيترديد اگر اين سازمان به بحث ازدواج كودكان هم ورود كند، همچنان كار بر زمين ميماند. پس بهتر است سازمان بهزيستي به جاي پذيرش مأموريت جديد به دنبال درست انجام دادن مأموريتهاي قبلي خود باشد.
