استقلاليهاي خوزستان كه با ويسي در دو هفته گذشته يك برد و يك تساوي به دست آورده بودند، نخستين باخت اين فصل را نيز با نتيجه دو بر يك مقابل سايپا تجربه كردند. اين درحالي بود كه گسترش فولاد كه دوهفته قبل را با دو شكست سنگين برابر پارسجنوبي جم و ذوبآهن پشت سرگذاشته بود، با پيروزي يكبرصفر برابر سپيدرود رشت، نوارناكاميهاي خود را پاره كرد. در مهمترين بازي، پرسپوليس نفت تهران را بار ديگر سهبرصفر كنار زد در ادامه بازيها نيز ديشب پنج مسابقه برگزار شد كه در مهمترين بازي استقلال و تراكتور به مصاف هم رفتند.
سه برصفر تكراري
قضاوت و پيشبيني ليگ در حالي كه تنها سه هفته است كه از آن ميگذرد، اصلاً حرفهاي نيست اما نتايج مدافع عنوان قهرماني نشان ميدهد كه برانكو دارد يكبار ديگر تيمش را در راستاي تكرار قهرماني كه وعدهاي دادهبود، پيش ميبرد. شايد نفت را بتوان تيمي بحران زده ناميد كه هنوز وضعيت آن به درستي مشخص نيست. همانطور كه ميشد تراكتور را هم تيمي ديد كه به واسطه محروميتي كه فيفا برايش در نظر گرفته، نتوانسته به درستي بازيكن بگيرد و دستش خالي ماندهاست، يا حتي فولاد هفته اول را تيمي بيستاره خواند كه مقابل سرخپوشان پايتخت حرفي براي گفتن نداشت. تكرار پيروزي سه برصفر سوپرجام و شكست دوباره نفتيهاي تهران به فاصله 20روز و تنها با اين تفاوت كه 20روز پيش مسلمان، احمدزاده و عليپور گلزني كردند و اين بار طارمي و احمدزاده نشان ميدهد بردهاي پرسپوليس نه به دليل شرايط نامناسب حريفان، كه روي برنامهريزي برانكو و توانمنديهاي شاگردانش است كه رقم ميخورد. موفقيتي كه نفتيها در نيمهنخست با دوندگي بالا سعي در مهار آن داشتند، اما عدم تكرار اين شرايط در نيمهدوم نشان از تفاوت تيم درخشان و برانكو دارد. تفاوتي كه باعث پيروزي سه بر صفر سرخپوشان در نيمه دوم ميشود، آنهم با شكسته شدن طلسم آقاي گل اين تيم است. بازيكني كه به واسطه عدم گلزني در دو بازي گذشته به شدت تحت فشار بود، اما در ديدار تكراري با نفتيهاي تهران، بهرغم از دست دادن دو، سه موقعيت عالي، موفق ميشود دومرتبه ضربات خود را به تور دروازه حريف چسبانده و ثابت كند توقع برانكو از او براي كسب سومين آقاي گلي پياپي زياد نيست.
بازگشت طارمي
شروع كوبنده مثلث طارمي، مسلمان و احمدزاده از همان ثانيههاي نخست نيمه دوم نه فقط آمادگي بدني بالاي ياران برانكو را به رخ ميكشد (مسئله قابل توجهي كه فصل گذشته نقش پررنگي در قهرماني اين تيم داشت و نفتيها نيمه دوم فاقد آن بودند) كه نشان از تاكتيك خاص برانكو براي نيمه مربيان داشت. تاكتيك هجومي و نه دفاع مطلق در زمين خودي و تكيه روي پاسهاي مسلمان و فرارهاي تند و تيز طارمي بود. شايد چون برانكو به مارگزيدهاي ميماند كه از ريسمان سياه و سفيد ميترسد. او جام ليگ پانزدهم را به واسطه چند گل از دست داد و بيشك ديگر نميخواهد كه چنين تجربه تلخي را تكرار كند. خصوصاً كه حالا آقاي گل دو فصل گذشته تيمش نيز بعد از 227دقيقه ناكامي، پايش به گلزني باز شدهاست. آنهم نه يك، بلكه با دو گل!
ثبات در پرسپوليس
موفقيت پرسپوليس در گام نخست را ميتوان نتيجه رعايت چند اصل مهم دانست. نخست اينكه برانكو تركيب خود را ميشناسد. اين تركيب اوليه پرسپوليس برابر نفت تهران، كه پايدارترين و با ثباتترين تركيب در ليگ برتر امسال بين همه تيمها و همچنين ثابتترين تركيب پرسپوليس در هفده دوره ليگ برتر بوده، نشان ميدهد. تركيب ثابتي كه تنها تغيير آن حضور شجاع خليلزاده است كه شايد اگر به دليل مصدوميت سيدجلال حسيني نبود، براي اولين بار پرسپوليس هر 11بازيكن خود را تكرار كرده بود. در كنار اين ثبات، مديريت به موقع حاشيهها نيز باعث شد تا سرخپوشان پايتخت يكبار ديگر چهره يك قهرمان و مدعي را از خود به نمايش بگذارند. علاوه بر آن، قدرت همبستگي بازيكنان را نيز نميتوان ناديده گرفت. بازيكناني كه بهرغم نارضايتي از مشكلات مالي هم قسم ميشوند كه تا بعد از بازي با الاهلي عربستان كلامي به زبان نياورند و جز به موفقيت تيم در ليگ و ليگ قهرمانان نينديشند.
