نويسنده: مريم احمدي
در حالي طي روزهاي اخيرنایبرئیس انجمن سنگ آهن
ازتعطيلي بيش از 200 معدن و بيکاري ۳۰هزار کارگر معدن سنگ آهن در کشور خبر مي دهد که اين قشر سالهاست با مشکلات
بسياري دست و پنجه نرم مي کنند. چندين ساعت متوالي کار در اعماق زمين بدون کمترين امکانات
و تجهيزات ايمني و استاندارد و با حداقل حقوق و دستمزد از جمله شرايطي است که از سالهاي
دور بر زندگي کارگران معادن کشور چنبره زده و در کنار تهديد جانشان، معيشت خانواده
هايشان را نيز به بن بست رسانده است.
متناسفانه از ابتداي سال جاري اخبار متعددي از تعطيلي
يکي پس از ديگري واحدهاي معدني و در پي آن بيکاري هزاران کارگر منتشر مي شود. وضعيتي
که در کنار بي توجهي هاي دولت گذران زندگي را براي اين کارگران سخت تر مي کند.
در حالي اکثر معادن کشور از جمله معادن سنگ آهن تعطیل شده اند و تنها
چند معدن بزرگ و دولتیها با ظرفیتهای مختلف و کمترین سود فعال هستند در کنار تغيير
شاخص هاي جهاني از جمله کاهش قيمت جهاني سنگ آهن به دليل نبود بسته حمايتي دولتي بيش
از 200معدن سنگ آهن کشور مهر تعطيلي خورده و 30هزار کارگر را خانه نشين کرده است.
بهرام شکوری نایبرئیس انجمن سنگ آهن در اين خصوص مي گويد: کاهش قیمت
جهانی سنگ آهن و افزایش دریافت حقوقهای دولتی از معادن شرایط فعالیت را برای آنها
بسیار سخت کرده است. بنابه گفته شکوري در حلي که دولت مي توانست مانع
تعطيلي اين معادن شود اما هیچ بسته حمایتی را برای این معادن در نظر نگرفته و چاره
اي جزتعطيلي براي اين معادن باقي نمانده است.
جاي حمايت هاي دولتي کجاست ؟
در حالي نايب رييس انجمن سنگ اهن دريافت حقوق هاي
بالاي دولتي از معادن رابه عنوان عامل رکود و کاهش نقدينگي معادن تعطيل شده اعلام مي
کند که انتظار مي روفت با توجه به دوران رکود معهادن در شرايط فعلي دولت با افزايش
تخفيف حقوق دولتي براي معادن و کاهش عوارض صادرات شرايط را براي بازگشت معادن غير فعال
به مدار توليد
فراهم کند. بنابه گفته کارشناسان طی چند سال اخیر
دولت بدون توجه به شرایط بازار جهانی، مالیاتها را به طور غیرمنطقی افزایش داده و
همین سبب شده فعالیت برخی معادن غیراقتصادی شود و بهطور طبیعی تعطیل شوند. اين درحالي است نقش بخش معدن در توسعه تولیدات صنعتى
و معدنى، بهطور مستقیم و غیرمستقیم کاملاً مشخص شده و دولت به عنوان مهمترين پشتوانه
اين صنعت مي تواند براي جان گرفتن دوباره اين بخش اقدامات موثري انجام دهد. ناگفته
نماند که بحث ورود بخش خصوصي به اين صنعت هم سالهاست مغفول مانده است.
حقوق بخور و نميري که پرداخت نمي شود!
کارگران معادن سالهاست که بهواسطه نیاز معیشتی
حاضر به انجام سختترین کارها در معادن هستند وبه دلیل نبود حمايت هاي دولتي، تشکلهای
قوی کارگری و نیاز مالی مبرم کارگران، بدون قرارداد مناسب، توسط پیمانکاران به کار
گرفته میشوند و همین امر موجب عدم تأمین شغلی، شرایط کاری نامناسب، حقوق پایین، ایمنی
کم و حقوق معوقه در حین انجام کارشده است.
اين در حالي است که در هنگام بروز مشکل يا حادثه اي به دليل نداشتن قرار داد محکم و
ادله اي براي دفاع از حقوق خود دستشان به جايي نمي رسد .
در حالي که حقوق و دستمزد کارگران معادن در استانهاي مختلف کشور به رغم ساعات طولاني کار در شرايط سخت و پرخطر از
حداقل پايه دستمزد مصوب تجاوز نمي کند ! گاهي
وجود برخي مشکلات که باز هم از بي توجهي ها و عدم حمايت هاي دولتي نشئت مي گيرد کارگران از دريافت همين حقوق ناچيز
هم محروم مي شوند . چند روز پيش به دليل تعطیلی و واگذاری معادن در سوادکوه مازندران،
حدود هزار کارگر را در این شهرستان به عنوان قطب معدنی استان، خانه نشین و بیکار شدند!
مسئله اي که به دليل نارضايتي پيمانکاران و در پي آن فسخ قراردادشان با صاحبان معادن ، البته
بدون توجه به عواقبي که مستقيما دامن کارگران را مي گيرد ، ايجاد شده است . متاسفانه در بسياري از معادن کارگران تنها با حکم
پيمانکاران و عقد قرارداد با انها به کار گماشته مي شوند و به محض ايجاد کوچکترين مشکل
با ترک کار بيکاري کارگران را سبب مي شوند.
