براي بسياري پذيرفتن اشتباه و عذرخواهي کردن واقعاً دشوار است. حتي اگر با اشتباهات خود تيشه به ريشه خيليها بزنند، اما نه تنها از موضع خود کوتاه نميآيند بلکه اشتباهاتشان را نيز نميپذيرند و هرگز حاضر به عذرخواهي نميشوند. متأسفانه مديراني با اين طرز تفکر در ورزش ايران به وفور يافت ميشود.
براي پيدا کردن مدير و مسئولي که تقصيرات را همواره به گردن ديگران مياندازد و تحت هيچ شرايطي به خاطر اشتباهاتش از کسي معذرت نميخواهد، نيازي نيست وقت زيادي صرف کنيد. کافي است به وضعيت اين روزهاي ورزش کشور نگاهي بيندازيد تا به اين واقعيت تلخ پي ببريد که در ورزش ايران هيچکس پاسخگو نيست! نقره داغ شدن دو تيم پرطرفدار فوتبال ايران از سوي فيفا باز هم ثابت کرد که مديريت در اين رشته پرحاشيه تا چه اندازه غيرحرفهاي است. تصورش هم براي هواداران استقلال و تراکتور غيرممکن بود، ولي محروميت هر دو تيم از نقل و انتقالات زمستاني از سوي فدراسيون جهاني فوتبال ابلاغ شده و اين رأي هم تحت هيچ شرايطي لغو نخواهد شد. تا قبل از اين مديران هر دو باشگاه چنان از شرايط تيمهاي خود تعريف و تمجيد ميکردند که همه فکر کنند هيچ خطري تهديدشان نميکند. با اين حال قوانين سفت و سخت فيفا پرده از پنهانکاريهايي برداشت که به قيمت محروميتي سخت تمام شد. اميدواريم تهديد کسر امتياز از تراکتورسازان صحت نداشته باشد، اما پروندههاي تيمهاي ايراني در فيفا آنقدر زياد است که از اين پس بايد منتظر محروميتهاي تلخ ديگر هم باشيم. با وجود اينکه عالم و آدم از اين محروميتها خبر دارند، اما تا به الان هيچ مقام مسئولي حاضر به قبول سهلانگاري و اشتباه خود نشده و هيچکس از هواداران دو تيم عذرخواهي نکرده است! در روزهاي اخير مصاحبهها و اظهارنظرهاي فراواني از مديران استقلال و تراکتورسازي در رسانههاي ديداري، شنيداري و مکتوب منتشر شده، اما در تمامي آنها خلأ جدي عذرخواهي و قبول اشتباه به شدت احساس شد. تا جايي که مديران فعلي مديران قبلي را متهم کردند و مديران قبلي نيز با قيافههاي حق به جانب مديران فعلي را آماج انتقاد قرار دادند.
فدراسيون فوتبال نيز بهعنوان اصليترين متولي فوتبال کشور در اين مورد نيز منفعلانه عمل کرده و به جاي آنکه پاسخگوي افکار عمومي باشد از هرگونه اظهارنظر خودداري ميکند تا خداي نکرده تقصيري را به گردن نگيرد. حالا يک نفر هم نيست حال هواداري را بپرسد که براي پيروزي تيمش در سرما و گرما داد زده و با شکست تيم محبوب خود اشک ريخته است. انگار تنها مسئلهاي که براي هيچکسمهم نيست، دل شکسته مردم و طرفداران اين تيمهاست! البته بيتفاوتي به مردم و علاقهمندان به ورزش تنها خاص فوتبال نيست، چراکه پاسخگو نبودن به افکار عمومي و گردن نگرفتن اشتباهات متأسفانه در ساير رشتهها نيز به وفور يافت ميشود. در بين رشتههاي مدالآور نيز مديران تا دلتان بخواهد پشتشان به صندليشان گرم است. تا جايي که حذف و ناکامي مليپوشانشان را به هيچوجه شکست تلقي نميکنند و تا به امروز نيز بابت نتايج ضعيفشان حاضر به عذرخواهي نشدهاند. اوضاع زماني وخيمتر ميشود که اين مديران باتجربه بابت جايگاه خود هيچ نگراني احساس نميکنند و از آنجا که ميدانند کسي کاري به کارشان ندارد هر طور که دلشان ميخواهد مديريتشان را پيش ميبرند. به همين راحتي تيمي شکست ميخورد و دستش به مدال نميرسد، ولي مقام مسئول هيچ مسئوليتي را به گردن نميگيرد و با رفتن سرمربي خودش را از هرگونه اشتباهي مبرا جلوه ميدهد. تيمي پرطرفدار به خاطر سلسله اشتباهات و سهلانگاريهاي ريز و درشت در حساسترين شرايط ليگ به حاشيه ميرود و حق گرفتن بازيکن جديد ندارد، اما باز هم کسي مقصر نيست! آقايان چطور انتظار دارند که مردم بيگناهي آنها را بپذيرند؟ جالبتر اينکه وزارت ورزش نيز واکنشي به اين اتفاقات و اهمالهاي صورت گرفته نشان نميدهد. در حالي که وزارت اصليترين نهاد ورزش ايران است و همانطور که در افتخارآفرينيها سهم دارد، قطعاً در شکستها و محروميتهاي ناشي از سوءمديريت نيز سهيم است. اگر نظارتي بر عملکرد فدراسيونها و مديرانشان باشد بدون شک آنها نيز حواس خود را بيشتر جمع کرده و به سادگي از زير بار مسئوليت شانه خالي نميکنند.
