
تكواندوي كشورمان روزهاي حساسي را پيشرو دارد و با توجه به تشكيل شوراي فني، در روزهاي آينده شاهد انتخاب مربي جديد تيم ملي تكواندو خواهيم بود. به طور قطع اعضاي اين شورا با بررسي گزينههاي موجود، يك مربي واجد شرايط را براي هدايت تيم ملي تكواندو انتخاب خواهند كرد تا بتواند با توجه به شايستگيها و تجربهاي كه دارد، اين ورزش را از بحران نجات دهد. البته در دورههاي قبل كه انتخاب سرمربي توسط فدراسيون صورت ميگرفت هم انتخابها بيمنطق نبود و بهترين مربيان جهان و آسيا در سالهاي اخير هدايت تكواندو را برعهده داشتهاند.
در حال حاضر فدراسيون تصميم گرفته كه انتخاب سرمربي را به شوراي فني واگذار كند و اين شورا با يك نگاه بازتر و آرامش بيشتر سرمربي جديد را انتخاب خواهد كرد. با اين حال موضوعي كه در حال حاضر اهميت دارد، اين است كه تكواندو اين روزها بيشتر از گذشته به اتحاد و يكدلي احتياج دارد و راه شكوفايي هر مجموعه هم در وحدت آن نهفته است. در تكواندو هم با توجه به اينكه يكي از رشتههاي مدالآور كشورمان در رقابتهاي جهاني و المپيك است، نياز به اين همدلي بيشتر احساس ميشود. در جامعه بزرگ تكواندو هر چند برخي منتقدان هم هستند كه نسبت به رويه فدراسيون معترض هستند، اما معتقدم كه انتقادها بايد سازنده و راهگشا باشد و بهطور قطع وقتي يك انتقاد دلسوزانه باشد باعث رشد و توسعه تكواندو ميشود و نبايد اينطور باشد كه برخي با توجه به مشكلاتي كه با فدراسيون دارند، با توجه به ناكامي در چند مسابقه، همه دستاوردهاي بزرگ تكواندو در سالهاي اخير را زير سؤال ببرند. در همين راستا معتقدم كه تكواندو اين روزها به همدلي بيشتر از گذشته احتياج دارد تا با انتخاب يك سرمربي واجد شرايط دوباره به روزهاي اوج برگردد.