«مردم احساس كردند به امام حسين توهيني شده، در 9 دي چه كردند؟ 9 دي به خاطر عشق ملت ايران به امام حسين (ع) بود. باز نرويم از اين استفاده جناحي كنيم. 9 دي يك حركت بزرگ مردم براي دفاع از امام حسين، خاندان رسالت، حق، نظام جمهوري اسلامي، ولايت فقيه و مسير حق بود. مربوط به اين جناح و آن جناح، اين دسته و آن دسته نبود. مردم حس كردند و به آنها خبر رسيد در روز عاشورا يك كارهايي صورت گرفته؛ توهين به امام حسين و روز عاشورا را كسي نميتواند تحمل كند.»
اين گزاره بخشي از سخنان رئيسجمهور محترم در «نشست تخصصي جامعه نظارت و بازرسي دولت » درباره حماسه 9 دي است كه فرداي آن در روزنامههاي زنجيرهاي و حامي دولت يا سانسور شد يا اهميت و جايگاه چنداني ولو در حد « ميان تيتر» پيدا نكرد تا نشان دهند اتاق فكر اين رسانهها برخلاف سخنان رئيسجمهور، به اين حماسه ملي همچنان با عينك جناحي مينگرند.
***
دكتر روحاني ميگويند: 9 دي را جناحي نكنيد؛ سخن حقي كه برخي اراده باطل از آن كردند. اگر روز 9 دي روز امام حسين، خط ولايت و مسير حق بود كه هست، چرا اثري از اين روز در روزنامههاي زنجيرهاي و حامي دولت نيست. ما هم معتقديم 9 دي يومالله و در زمره روزهاي حماسهساز مانند ۲۲ بهمن و حتي به تعبير برخي فشرده هشت سال دفاع مقدس است؛ اما چرا اين حماسه در روزنامههاي مدعي ديده نميشود؟ چگونه است كه براي فلان حادثه يا بهمان موضوع نه چندان مهم ويژهنامههاي چند ده صفحهاي رنگي چاپ و منتشر ميكنند، اما همچنان ميكوشند خيزش مردمي 9 دي را نبينند يا به تيغ سانسور بسپارند. نحوه برخورد اين رسانه با آن بخش از سخنان روحاني درباره حماسه 9 دي هم قابلتأمل است. روزنامههاي آرمان، ايران و شرق ترجيح دادند مواضع روحاني را در پاراگراف آخر گزارش خود بياورند كه حتي در حد يك ميان تيتر هم اهميت نداشت اما از همه عجيبتر نحوه مواجهه روزنامه آفتاب يزد با اين بخش از سخنان روحاني بود. اين روزنامه مدعي اصلاحطلبي سخنان رئيسجمهور را درباره 9 دي كاملاً سانسور كرد و به قول ظريفي اگر ميتوانست تقويم روز پنجشنبه را 1+8 يا چيزي شبيه اين مينوشت كه اثري از 9 دي در صفحاتش ديده نشود.
***
واقعيت آن است كه 9 دي نه روز يك جناح خاص سياسي كه روز جريان انقلاب و روز خالقان آن يعني ملت بزرگ ايران است اما سوال اساسي اين است كه رسانههاي سانسورچي اين حماسه بزرگ نماينده كدام جريان و گروه هستند كه چنين رويداد بزرگ ملي را نديدند يا نميخواهند ببينند. رهبر معظم انقلاب اسلامي در سخنان خود در سال ۸۸ تأكيد كردند، خط انقلاب ۴۰ ميليون رأي دارد، معناي اين عبارت آن بود كه كساني كه به رقباي كانديداي پيروز انتخابات نيز رأي دادند، درون انقلابند اما حوادث بعدي نشان داد، فتنهاي كه در پيش است، اصرار دارد با زورگويي و ساختارشكني، مسيري را دنبال كند كه خودكامگي حاصل آن بود. اكنون هفت سال از آن طراحي سخت و سهمگين ميگذرد و هنوز هستند كساني كه معتقدند حوادث سال ۸۸، نه يك فتنه كه دعواي دو جريان و جناح بود كه بايد با سكوت از كنار آن عبور كرد!
***
رئيسجمهور محترم در جريان رقابتهاي انتخابات سال ۹۲ يكي از وعدههاي خود را تلاش براي رفع حصر سران فتنه عنوان كرده بود، ايشان در «نشست تخصصي جامعه نظارت و بازرسي دولت » درباره 9 دي تصريح كردند: حركت بزرگ مردم در 9 دي دفاع از امام حسين، ولايت فقيه و مسير حق بود، اكنون اين پرسش مطرح است كه آفرينندگان ششم دي و هتك حرمت سرور و سالار شهيدان كه خروش و قيام مردمي 9 دي واكنش به آن بود، چه كساني و مورد حمايت چه كسي بودند؟ اگر اينان مشتي منافق اجير شده و بقاياي سلطنتطلب بودند، كه در فضاي غبارآلود فتنه خود را درون صفوف ملت جا زدند و آن جنايات را رقم زدند، چرا موسوي و كروبي از آنها ابراز برائت نكردند و با ضد انقلاب مرزبندي نشد؟
چرا موسوي آنها را مردماني «خداجو» ناميد؟ اگر 9 دي روز حركت مردم در دفاع از امام حسين (ع) و مسير حق و ولايت هست كه هست، رئيسجمهور محترم چگونه وعده رفع حصر كساني را ميدهد كه هجمهكنندگان به حضرت اباعبداللهالحسين را خداجو ناميد؟ اين دو چگونه قابل جمعند؟
