فيلم خشكسالي و دروغ به قول معروف حتي قبل از نقد است. شايد حتي به نقد هم نيرزد ولي چه ميتوان كرد فيلم را بايد نقد كرد آن هم درست در زماني كه فيلم بايد ميلياردي شود، حتي در اين گراني هم ميلياردي شدن اين فيلم و امثالهم جاي تعجب دارد كه خوراك فرهنگي مردم ما چيست؟ و چرا چنين فیلمهایی بايد جزو پرفروشها قرار بگيرد؟ آيا فقط حضور یک بازیگر عامل پرفروشي است يا دلايل ديگر نيز در اين ميان شريكند؟
درام خشک و خالی درباره خیانتفيلم نه كمدي جانانهاي دارد و نه تعليق نفسگير بلكه صرفاً يك درام خشك و خالي درباره عشق و خيانت است؛ آرام آرام ذهن خسته بيننده مجبور است به اين فكر كند كه حتماً در پشت پرده اين داستان خيانتي كه فكرش را نميكنيم خواهد بود. وانگهي اينكه خيانتي هم در كار باشد قابل اثبات نيست ولي رگههايي از آن وجود دارد.
وكيل فيلم كه موجودي ساده ولي عميقاً رند است ترجيح ميدهد مانند سريال ماه و پلنگ همسر خود را رها كند آنهم باردار و به زني ديگر كه از بچگياش به او علاقه داشته است برسد و بعد هم خيلي راحت و بدون دردسر زياد به او ميرسد، همسر سابقش هم براي او عكس بچه خود را از امريكا فرستاده و او را احساسي ميكند كه برگرد و... لابد هم برميگردد نميدانيم!؟ انگار بايد منتظر قسمت دوم اين شاهكار باشيم.
گلزار اينجا يك متمم هم نيست چه برسد به مكمل. در ميان سكانسها ليز ميخورد و براي خود مدلينگ ميشود.
یک اثر بیسر و تههمين! فيلم ما همين است يك بيسر و ته مزخرف. ولي باز ميفروشد چون كارگردان ميداند كه انسان دوست دارد در سينما چند صحنه مستي و لاقيدي را مخفيانه ببيند و با آن كلنجار برود و تمام اين كلنجار را در يك فيلم با تم شمال و مهماني و جوجهكباب و منزل تجملاتي و تيپ مهندسي فكل كراواتي ببيند و چشم خود را از اين مقولات سير كند.
سينماي امروز همين شده است؛ ترسيم آنچه مردم ما دوست دارند تمام آن را مانند يك فيلم داشته باشند ولي نميدانند كه در اين چرخه اسير شدهاند و شايد تا بهحال مانند اين آثار دهها مورد ديده باشند و خود از اين حقيقت بيخبرند.
خوراک مسموم مردم در سینماسينما يك جعبه رازآلود است و در اينكه با اغراق و دروغ سر و كار دارد شكي نيست ولي گويا اين دروغ و نيرنگ دستمايهاي شده است براي آنكه بيشتر از آنكه به او دروغ بگويد خود او را به دروغ گفتن به خودش وا دارد. او را مجبور به آن كند كه باور كند او هم ميتواند يكي از همينهايي باشد كه دارد ميبيند، باور كند كه او هم در همين دنياي فيلم زندگي ميكند. اما او هيچ وقت ارضا نشده است و لذا دوباره باز به تماشاخانه دروغ بازميگردد تا يكبار ديگر با دروغهايي كه ميبيند زندگي كند.
خوراك مردم ما در سينما و تلويزيون همين شده است؛ دروغ و هوس و بايد خدا را شكر كرد كه مردم آنقدرها هم به سينما نميروند.
خشكسالي و دروغ بهترين اسم براي فيلم است چون سراسر دروغ است هم داستاني دروغين و لوث و هم راهي براي دروغ گفتن بيننده به خودش.
ما در سينماي خود دروغ ميگوييم و دروغگو شدهايم.
