نمي خواستم از ايران بروم، اما مجبورم كردند

مژگان تاجيك، از هشت سالگي وارد رشته ژيمناستيك شد و علاوه بر پنج دوره قهرماني در مسابقات قهرماني كشور، طلاي بازي‌هاي آسيايي و همچنين 10 سال سابقه فعاليت در ليگ باشگاه‌هاي كشور و مربيگري در اين رشته را در كارنامه دارد، اما سرانجام به دليل آنچه بي‌توجهي‌هاي مسئولان مي‌خواند، جلاي وطن كرد: «10 سال مربيگري كردم و تيم تهران در همه رده‌هاي سني موفق به قهرماني شد، اما دست تنها بودم.

هيچ‌كس كمكي نمي‌كرد. هيچ حمايتي وجود ندارد. نمي‌دانستم خانواده‌ها را به ادامه كار فرزندانشان راضي كنم وقتي نه مسابقه داخلي داشتيم نه خارجي. نه مدرس مي‌آوردند براي آموزش نه تداركاتي مي‌ديدند. پنج سال پيش تلاش‌هايي شد اما بعد از تغييرات بازهم بي‌توجهي‌ها ادامه پيدا كرد. بعد از 10 سال كار وقتي معرفي نامه مربيگري خواستم، نامه‌اي صرفاً جهت اطلاع بود كه دادند. جواب مسئولان در مقابل عشق و تلاشم به كارم اين بود كه اشتباه كردم 10 سال بدون بيمه كار كردم. من براي كشورم تلاش كردم، اما كسي توجهي نمي‌كند. نمي‌خواهند كه توجه كنند. با اين شرايط، 50 سال ديگر هم به المپيك نمي‌رويم وگرنه چرا براي مربيگري به كشور ديگري بروم؟ آنها باعث شدند. من با عشق براي كشورم كار كردم اما، مجبورم كردند به رفتن.»