وزارت ورزش و جوانان به عنوان يكي از وزاتخانههاي حساس و سازماني كه به طور مستقيم با جوانان و آيندهسازان كشور سروكار دارد، نيازمند حضور مديري كاربلد و وزيري توانمند و آشنا به مسائل ورزش و جوانان كشور است. البته وقتي دو مقوله ورزش و جوانان در كنار يكديگر قرار ميگيرند به صورت ناخواسته مسائل ريز و درشت جوانان به فراموشي سپرده ميشود و اين ورزش و دغدغهها و حاشيههاي بيپايان و خارج از شمارش آن است كه پررنگ ميشود و تقريباً تمامي وقت وزير را در ورزش و جوانان ميگيرد كه اين خود مستلزم نگاهي مجدد به اين اشكال بزرگ و تصميمي درست از سوي دولتمردان براي جداسازي اين دو مقوله است.
اما آنچه كه امروز به صورت دغدغه در خصوص وزير آينده ورزش وجود دارد، اين است كه وزير پيشنهادي دولت به مجلس (حالا هر كدام از گزينههاي مدنظر رئيسجمهور كه ميخواهد باشد) بايد چه خصوصياتي داشته باشد و چه بايدها و نبايدهايي را مدنظر داشته باشد.
براي همه واضح و روشن است كه ورزش در شادي، نشاط و پويايي جامعه چه نقش مؤثر و عمدهاي دارد و اين مسئلهاي است كه حتي مورد تأييد و نگاه ويژه رهبر معظم انقلاب اسلامي نيز هست تا آنجا كه ايشان بارها جوانان را به سه مورد تحصيل، تهذيب و ورزش دعوت كردهاند و خودشان نيز به صورت مستمر و مرتب به مقوله سوم ميپردازند. پس روشن است كه وزير آينده ورزش بايد شرايط را به سمتي سوق دهد كه ورزش در جامعه و براي مردم نهادينه شود و اين مسئلهاي نيست كه تنها با شعار و برگزاري ميتينگ و جشنهاي خياباني به اسم ورزش همگاني محقق شود، ضمن اينكه وزير آينده ورزش بايد متوجه باشد كه تقريباً به جز مواردي كه سازمان ورزش بسيج در آنها دخالت داشته هيچ كدام از وزراي قبلي ورزش و حتي رؤساي سازمان تربيت بدني در دهههاي قبل هيچ اقدامي براي نهادينه شدن ورزش همگاني در سطح جامعه انجام ندادهاند. پس لازم است بدون تلف كردن وقت در كوبيدن و نكوهش رؤساي قبلي و برنامههاي آنها، وارد ميدان عمل شده و در اين راه تلاش كند.
ورزش قهرماني و مدالآوري در مجامع بينالمللي ورزش مثل المپيك نيز از جمله مواردي است كه سهم بسزايي در افزايش روحيه جامعه و شور و نشاط آن دارد. همه ميدانيم كه كسب موفقيت از سوي مليپوشان يا تيمهاي ورزشي در ردههاي سني گوناگون و رشتههاي مختلف چه تأثير مطلوبي در جامعه دارد. بنابراين وزير آينده ورزش بايد با برنامهاي جامع و كامل براي موفقيت در اين ميدان حساس و بزرگ وارد عمل شود، نكته قابل توجه در اين خصوص و حتي مسئله ورزش قهرماني اينكه وزير پيشنهادي و آنكه مورد اعتماد نمايندگان مردم قرار ميگيرد بايد آشنا به ورزش و زير و بم آن باشد. قطع به يقين وزيري كه آشنا به ورزش باشد خوب متوجه ميشود كه براي موفقيت در المپيك، بازيهاي آسيايي، جام جهاني و رقابتهاي مهم بينالمللي بايد از سالها قبل تدارك ديد و آماده شد. آنچه باعث تضعيف ورزش كشور و عدم نتيجهگيري درست آن طي سالهاي گذشته شده، دقيقاً به ضعف در همين مسئله و عدم مسئوليتپذيري و نداشتن برنامه درست از سوي سران ورزش مربوط ميشود، نكتهاي كه وزير آينده ورزش بايد با نگاهي ورزشي و حرفهاي براي حل آن پا پيش بگذارد.
امروز بسياري از چهرههاي ورزشي، قهرمانان ملي و مربيان افتخارآفرين به آنچه كه كمبود امكانات و مسائل مالي و مشكلات معيشتي عنوان ميكنند، معترض هستند. رسيدگي به اين قهرمانان و تيمها و مربيان به خصوص رشتهها و ورزشكاران منهاي فوتبال بهطور حتم بايد مورد توجه ويژه وزير آينده ورزش باشد. البته در اين بين نبايد از فوتبال هم غافل شد چون به هر حال اين رشته پرطرفدار و مردمپسند جام جهاني روسيه را در پيش دارد، اما اين توجه نبايد به گونهاي باشد كه بقيه بزرگان ورزش ناديده گرفته شوند. آنچه كه گفته شد تنها بخشي از دغدغههايي است كه جامعه ورزش كشور دارد و وزير آينده ورزش با آنها روبهروست. مسائلي كه در كنار معضلات ديگر موجود در ورزش بايد حل شود و برطرف كردن آنها نيازمند حضور وزيري پرتلاش، ورزشي، آشنا به مشكلات ورزش و جوانان و صدالبته با برنامه است كه اميدواريم اينبار رئيسجمهور در معرفي چنين فردي دقت بيشتري از قبل به خرج دهد.
