
حاشيهسازي به هيچ عنوان كار پسنديدهاي نيست. چه از طرف بازيكنان بزرگ و مليپوش باشد يا بازيكنان بيتجربه يا حتي تماشاگران، اما اين يك واقعيت است كه وظيفه مليپوشان سختتر است. واليبال ما امروز در دنيا جايگاه خوبي به دست آورده و خيلي حيف است كه به دليل اين حواشي و اين جنجالها جايگاهي كه به سختي به دست آمده است، زير سؤال برود. اينكه چه كسي شروع ميكند يا ماجرا از كجا آب ميخورد، مهم نيست، مهم اين است كه انتظار زيادي از بازيكنان بزرگ و مليپوش وجود دارد. آنها الگوي مردم جامعه و بازيكنان جوان هستند. در بازي هفته اول شاگردان محمد وکيلي در تيم ملي نوجوانان به خانه واليبال آمده بودند تا اين مسابقه را ببينند. واليباليستهاي نوجوان آمدهاند تا از الگوهاي خود چيزي ياد بگيرند. بايد حواسمان به اين مسئله مهم باشد كه چه چيزي به اطرافيانمان ياد ميدهيم. ضمن اينکه خيلي از مردم هم دست فرزندان خود را ميگيرند و به سالن ميآيند تا رقابتهاي ليگ را تماشا کنند.
درست نيست كه دستخوش احساسات شده و رفتاري از خود بروز دهيم كه در شأن واليبال ايران نيست. قبل از هر چيز مربيان نبايد به دنبال برد به هر قيمتي باشند. اين مسئله ميتواند تنشزا باشد و اگر از هفته اول كه بازيها تازه شروع شده و حساسيتي وجود ندارد شاهد اين گونه مسائل، حواشي و فحاشي باشيم، در بازيهاي حساس و پليآفها بايد منتظر ديدن چه صحنههايي باشيم؟ ضمن اينكه اگر حتي بازيكن جوان يا تماشاگري هم حركت اشتباهي انجام داد يا توهين كرد، بازيكنان بزرگ و مليپوش ما وظيفه دارند رفتاري از خود بروز دهند كه ديگران را به صبوري دعوت كرده و شخص خاطي را با رفتار درست خود شرمنده كنند. نه آنكه زود از كوره در رفته و مقابله به مثل كنند. فصل گذشته هم متأسفانه شاهد اتفاقاتي اينچنيني بوديم كه فدراسيون با آن برخورد كرد و انتظار ميرود اينبار هم برخورد جدي با اين مسئله شده و جريمههاي سنگيني در نظر بگيرند تا ديگر شاهد اتفاقات تأسفباري كه در شأن واليبال ايران نيست، نباشيم.