به گزارش خبرنگار ما، ششم ارديبهشت ماه سال 83، مأموران پليس رباط كريم از قتل پسري 19 ساله به نام فربد در جريان يك درگيري با خبر و در محل حاضر شدند. بررسيهاي اوليه حكايت از اين داشت كه پسر جوان با ضربه چاقوي پسري نوجوان به نام سامان كشته شده است. بعد از انتقال جسد به پزشكي قانوني، سامان بازداشت شد و به جرمش اعتراف كرد. او در شرح ماجرا گفت: لحظاتي قبل از حادثه همراه دوستم ابراهيم از باشگاه بيليارد خارج شدم.
ديدم كه چند نفر از دوستانم با هم درگير شدهاند. وقتي جلوتر رفتم، ديدم كه دعوا در حال تمام شدن است. يك نفر از شركتكنندگان در دعوا وقتي من و ابراهيم را ديد، كاپشن خودش را در آورد و به ما فحاشي كرد. فربد هم كه تحريك شده بود، با ما درگير شد. من هم كه جوگير دعوا شده بودم با چاقويي كه داشتم ضربهاي به او زدم كه كشته شد.
سامان بعد از كامل شدن بررسيها به اتهام قتل عمد مجرم شناخته شد و پرونده او بعد از بررسي در شعبه 71 دادگاه كيفري استان تهران منجر به صدور رأي قصاص شد. رأي دادگاه در شعبه 27 ديوان عالي كشور تأييد شد و متهم در يك قدمي طناب دار قرار گرفت.
بنابراين نام سامان در ليست اعداميان ثبت و قرار شد تا ساعت 4 بامداد دوم مردادماه سال 87 حكم درباره او اجرا شود.
در حالي كه تلاش خانواده سامان براي نجات وي در جريان بود، سرپرست دادسراي امور جنايي با ارسال لايحهاي خطاب به رئيس وقت قوه قضائيه با استدلال به اينكه وكلاي مدافع متهم در جريان رسيدگي مجوز فعاليت قانوني نداشتهاند از ايشان درخواست كرد تا حكم متوقف شود.
اين استدلال از سوي رئيس قوه قضايي پذيرفته شد و پرونده با نقض در ديوان عالي كشور براي رسيدگي به شعبه چهارم دادگاه كيفري استان تهران ارسال شد.
وقتي سامان براي دومين بار پاي ميز محاكمه حاضر شد، بار ديگر جزئيات حادثه را شرح داد و از اولياي دم درخواست گذشت كرد. قاضي عبداللهي با استناد نظريه پزشكي قانوني كه متهم رشد عقلي نداشته و ماهيت جرم را هم درك نكرده است، سامان را به حبس و پرداخت ديه محكوم كرد. رأي دادگاه با اعتراض اولياي دم در شعبه 14 ديوان عالي كشور بررسي شد. اعتراض اولياي دم مورد پذيرش قرار گرفت و پرونده براي تحقيق بيشتر به شعبه رسيدگيكننده ارجاع شد.
روز گذشته متهم به همراه اولياي دم و وكلايشان در شعبه چهارم دادگاه كيفري استان تهران حاضر شدند. بعد از قرائت كيفرخواست و درخواست قصاص از سوي اولياي دم متهم در جايگاه حاضر شد و گفت: من هيچ خصومتي با مقتول نداشتم فقط به خاطر اينكه كم سن و سال بودم، جو گير شدم و بيخبر از عاقبت كار دست به چاقو بردم. 11 سال حبس را تحمل كردم و بهترين دوران زندگيام را آنجا گذراندم، اما سعي كردم جداي از زندانيهاي ديگر خودم را تربيت كنم تا بعد از آزادي درست زندگي كنم. مدت يك سال است با قرار وثيقه آزادم. او در آخرين دفاعيات خود گفت: من شرايط را درك نميكردم. از اولياي دم تقاضا دارم به حرمت اين ماه به جوانيام رحم كنند و مرا ببخشند. بعد از دفاعيات متهم هیئت قضايي وارد شور شد.
