اين روزها حال و هواي شهرها و روستاهاي ايران با ورود به ماه محرم شبيه به يك حسينيه بزرگ ميشود، كه در جاي جاي آن پرچم سياه عزاي امام سوم شيعيان را برافراشته ميكنند.
محرم ماهي خاص براي همه بوده و هست، ماهي خاطرهانگيز كه در تربيت و پرورش نسلهاي مختلف ايرانيان از شيعه و سني حتي اقليتهاي ديني همچون ارمني و... تأثير بسزايي دارد. محرم جزئي از فرهنگ ماست و حسينيههايش براي همه ايرانيان درهر كجاي دنيا كه باشند و با هر دين و مسلك و انديشه مانند آهنربا عمل ميكند و فردي كه در طول سال رفتارهاي نامناسبي از خود بروز داده است وقتي پاي خيمه امام حسين(ع) رشد يافته، نميتواند در مقابل قدرت جذب خيمههاي امام در هر جاي دنيا كه باشد مقاومت كند و حسينيهها همانند آهنربا هر كه را ذرهاي محبت از اهل بيت در دلش باشد به سمت خود ميكشد.
براي محرم كارهاي مختلفي كردهايم اما يك نكته جاي تأمل دارد. چند روز قبل از شروع محرم شيعيان جشن بزرگي را به نام غدير برپا ميكنند؛ جشني كه البته بزرگ و باعظمت است اما حقيقتاً آنگونه كه بايد و شايد بدان پرداخته نميشود. وقتي وارد محرم ميشويم و وقتي به واقعه بزرگ كربلا ميرسيم بايد اين نكته را به ياد بياوريم كه كربلا محصول فراموشي غدير است، لذا اگر ميخواهيم خدمتي به امام حسين(ع) كنيم قبل از هر چيز بايد به ريشههاي كربلا نيز برسيم. اين تأسفآور است كه واقعه غدير آنچنان كه بايد و شايد در مباحث فرهنگي نوين به صورت محصولات فرهنگي مورد پرداخت قرار نگرفته است. حجتالاسلام پناهيان در سخنراني خود كه در فضاي مجازي نيز منتشر شد به نكته جالبي اشاره ميكند. او از خاطره خود از سفر مكه ميگويد و اينكه آنجا با استاد مصري دانشگاه روبهرو شده بود كه شيعيان را متأثر از تبليغات سوء دشمنان كافر ميدانست. پناهيان ميخواهد شيعه را به او معرفي كند و از او ميپرسد چه چيز از شيعه ميداند. او از عزاداريهاي محرم و 28 صفر ميگويد و... . پناهيان از غدير ميپرسد و آن استاد دانشگاه اظهار بياطلاعي ميكند. پناهيان با تأسف ميگويد مشكل ما آنجاست كه غدير را به دنيا نشناساندهايم و البته اين حرف حق است.
علياكبر رائفيپور نيز در سخنراني درباره غدير كه در فضاي مجازي منتشر شده به نكات جالبي اشاره ميكند؛ او ميگويد:حضرت موسي هزاران نفر از قوم يهود را از شر فرعون نجات داده و از نيل گذراند. همه آنها شاهد معجزات اين پيامبر بودند اما همين افراد مدتي بعد وقتي حضرت موسي تنها وعده 30 روزهاش براي چلهنشيني 10 روز افزايش يافت حقيقتي كه ديدند را فراموشي كردند و به سامري ايمان آوردند. رائفيپور ميگويد همين استدلال قرآني كافي است بدانيم چطور آن همه حاجي و صحابه پيامبر در روز غدير حقيقت را ديدند و بعدها منكر آن شدند.
واقعيت اين است كه درباره غدير و ابعاد وجودي آن بيشتر از آنچه هست بايد كار كرد. اگر ميخواهيم به كربلا و امام حسين خدمت كنيم بايد به غدير بپردازيم، زيرا غدير سند حقانيت امام حسين و قيام ايشان است. در ايام غدير فعاليتهاي جسته و گريخته چند سالي است آغاز شده، ولي در عرصه رسانهاي آنگونه كه بايد پرداخت نميشود. براي مثال چند وقت پيش در اصفهان به همت يك روحاني كنگره ضيافت شعر غدير در مكاني زيبا و تاريخي با حضور شعراي مشهور كشور برگزار شد؛ همتي جالب براي احياي غدير در فرهنگ چراكه با شعر ميتوان جاودانگي چنين واقعه مهمي را در ميان عموم تسري داد. از ميان همين كنگرههاست كه ابياتي زيبا بيرون ميآيند و زمزمه كوي و برزن مردمان ميشوند. گاه يك بيت يا حتي يك مصرع ميتواند كار ساعتها سخنراني و منبر را انجام بدهد. به قول پناهيان اين روح هنر است كه با يك تحول روحي شاعر جامعهاي را متحول ميكند. كنگره ضيافت شعر غدير نيز با همين ديدگاه پا به عرصه وجود گذاشت حتي از سوي مرجعيت شيعه حضرت آيتالله صافيگلپايگاني نيز مورد حمايت قرار گرفت چه آن كه ايشان براي اين كنگره شعر پيامي صادر كردند اما عدم پرداخت رسانهها به اين كنگره حتي رسانههاي استاني جاي تأسف دارد. حقيقت آن است كه رسانههاي ما خود از رسالتي كه به دوش دارند مطلع نيستند. رسانهها در تهييج و تشويق مردم به يك حركت و يك موج نقش غيرقابل انكاري دارند ولي گاه آن قدر وارد حواشي ميشوند كه اصل رسالت خود را از ياد ميبرند. فراموش نكنيم اگر امروز سياهپوش اهل بيت امام علي(ع) هستيم به خاطر فراموشي مردم از غدير بود. واقعه كربلا محصول فراموشي غدير بود پس مراقب باشيم تا وظايفمان را فراموش نكنيم.
