چرا جرم من مشمول زمان نمي‌شود!؟

سيد محمد بهشتي، مدير سينمايي دهه 60 كه تأثير غيرقابل انكاري بر گرايش سينماي ايران به سمت فيلم‌هاي جشنواره‌اي داشت و حاصل مديريت نزديك به يك دهه‌اي او خالي شدن سينماها از مردم بود، در گفت و گويي تفصيلي سخنان جالبي بر زبان آورده است.

«فارس» درباره او مي‌نويسد: بهشتي مثل بسياري از آدم‌‌هاي بزرگ‌ دهه 60، يك ايده‌آل‌گراي از همه چيز شاكي است. مدير مقتدر دهه 60 حالا منتقد مديريت آن دوران شده است و مي‌گويد آن روش‌ها جواب نمي‌دهد. ولي در نحوه پاسخ دادن به سؤالات هنوز هم يك دهه شصتي تمام عيار است.
بهشتي در اين گفت و گو گفت: ما در سال 62 شروع و سال 73 سينما را ترك كرديم، اما گويا مانند يك جرم از فرآيند كارهاي اين دوران ياد مي‌شود! هر جرمي هم كه بود مشمول مرور زمان مي‌شد، اما نمي‌دانم اين چگونه جرمي است كه هر روز ما را مورد سؤال قرار مي‌دهند. اين حرف كه ما طرفدار سينماي گلخانه‌اي و جشنواره‌اي بوديم، يك سوء‌تفاهم است.

وقتي كشوري در شرايط جنگ قرار است، سينمايش را حفظ كند، طبيعي است براي اين سينما ممكن است هر حادثه‌اي اتفاق بيفتد. موارد مكرر بوده كه درباره جشنواره‌هاي خارجي حساسيت نشان داديم، اما رسانه‌اي نشده است.  مثل همان خواستگاري است. اختلافات بيان نمي‌شود. زيرا قرار است رويداد خوبي مانند عروسي اتفاق بيفتد. طبيعي است پنهان و پوشيده كشمكش‌هايي هم وجود دارد.