به طور حتم زشتترين تصويري كه ميتوان از جنگ سراغ گرفت، حمله به مراكز غيرنظامي، مناطق مسكوني، بيمارستانها و مراكز علمي و آموزشي است. در طول دفاع مقدس 8 ساله مردم ايران در برابر رژيم بعثي عراق، كوردلان ارتش بعث به رهبري صدام از اين دست جنايات كم انجام ندادند اما حمله به زمين فوتبال و ورزشكاراني كه بدون كوچكترين سد دفاعي در برابر جتهاي جنگنده ارتش بعث فقط به ورزش فكر ميكردند از جمله نقاط تاريك و زشت كارنامه رژيم منحوس بعثي عراق است. بمباران زمين چوار البته در تاريخ دفاع مقدس و ورزش ايران نيز جزو اتفاقات فراموش شده به حساب ميآيد. اين كوتاه به بهانه نقش ورزش در دفاع مقدس حداقل توجهي است به اين حادثه مغفول مانده دفاع مقدس ملت ايران، باشد كه زمينهاي شود براي توجه بيشتر به آنچه در 23 بهمن 1365 در استان ايلام و شهر چوار روي داد.
آغاز ديداري دوستانهشهيد هزاوه، بخشدار چوار عدهاي از جوانان شهر ايلام و چوار را به منظور برگزاري يك ديدار دوستانه فوتبال دور هم جمع ميكند تا علاوه بر افزايش روحيه و شادابي جوانان ايلامي، تسكيني باشد براي چند سال بمباران و حضور مستقيم در صحنههاي تعيينكننده دفاع مقدس از سوي مردم قهرمان ايلام. بازي رأس ساعت 16 بعد از ظهر روز 23 بهمن 1365 آغاز ميشود و جوانان ايلام كه ميهمان جوانان چوار بودند در نيمه اول با برتري 2 بر يك به پيروزي ميرسند. دو تيم سرحال و قبراق گام به ميدان ميگذارند كه نيمه دوم را آغاز كنند اما در حالي كه 15 دقيقه از بازي در اين نيمه گذشته و نتيجه تغيير نكرده، ناگهان شهر مورد هجوم جنگندههاي عراقي قرار ميگيرد و زمين خاكي چوار نيز از اين حمله بينصيب نميماند. اصابت چند موشك به زمين مسابقه همه چيز را زير و رو ميكند و زمين خاكي تبديل به زمين خونين ميشود.
15 شهيد و 6 جانباز عمق فاجعه به حدي بود كه شناسايي شهدا از روي چهره غيرممكن بود و 15 شهيد اين جنايت رژيم بعثي از روي لباسهاي تكهتكه شده و موهاي سرشان شناسايي شدند. يونس تلوكي، مجتبي ناصري، علي نجاتكرمي، علي عباسي، محمد كمالوند، جهانگير كاوه، عبدالرزاق مهديه، سيدمحمد زارعي، حسين هزاوه (بازيكنان فوتبال)، حميدرضا رضايتي (داور مسابقه)، مراد آذرمنش، خليل مظفري، سجاد مظفري، محمدجواد مظفري و امجد حيدري (تماشاگران مسابقه) شهداي اين فاجعه هستند و علي قيطاس، رحمت محمودي، الياس گهر سودي، گلمراد فاضلي، فرمان فولادوند و سلمان كرد هم در جريان اين بمباران وحشيانه به درجه جانبازي نائل شدند.
چوار فراموش شدهاهالي چوار ياد و خاطره شهداي زمين فوتبالشان را با نصب عكس آنها در زمين گرامي ميدارند. اما جالب اينجاست كه حادثه چوار هنوز نه از سوي مسئولان ورزش كشور مورد توجه قرار گرفته و نه در يادبودهاي ايام دفاع مقدس نامي از آن برده ميشود. حادثهاي كه بيهيچ شك و ترديدي عمق رذالت و پستي رژيم بعثي عراق را نشان ميدهد. رژيمي كه در راه رسيدن به اهداف شوم خود حتي حاضر به قرباني كردن بيگناهان و غيرنظاميان بود. نكته جالب توجه در حادثه چوار اينكه بنا به اطلاعات به دست آمده ارتش بعث پيش از اقدام به بمباران ايلام هواپيمايي را براي شناسايي منطقه اعزام ميكند و اين هواپيما با توجه به سطح پايين پرواز در منطقه به وضوح زمين مسابقه و بازيكنان بيدفاع مشغول مسابقه در آن را شناسايي ميكند و گراي لازم را به جنگندهها ميدهد بنابراين به جرئت ميتوان گفت اين حادثه كاملاً عمدي و با هدف مشخص صورت گرفته و برگ سياهي به كارنامه جنايات جنگي رژيم بعث اضافه كرده است. زمين خاكي چوار همچنان خاكي است اما بر كسي پوشيده نيست كه سرخي خون شهداي فوتباليست چوار و تماشاگران خونگرمشان به خصوص خليل مظفري دانشآموز كلاس دوم دبستان هميشه خاك زمين فوتبال چوار را گلگون كرده است، زميني كه بايد خاكي بماند تا فريادي باشد بر سر آنها كه دم از حقوق بشر و حمايت از مظلوم ميزنند اما وقتي پاي عمل به ميان ميآيد، زرادخانههايشان را بر سر مظلومان و محرومان خالي ميكنند.
