
با توجه به اينکه اولين حضور تيم واليبال در المپيک بود، مردم انتظار داشتند حداقل تيم از گروه خود صعود کند و به مرحله دوم برسد که اين اتفاق هم افتاد. البته بازيکنان تجربه بازي در المپيک را نداشتند و در بازيهاي اول استرس داشتند و به طور کلي تيم ما در مرحله گروهي برابر لهستان، کوبا، مصر و يک ست هم مقابل روسيه خوب بازي کرد. اگر بازي مقابل ايتاليا را به صورت جداگانه مورد آناليز قرار دهيم، تيم ما در ست اول، يک بازي برابر را با اين تيم به نمايش گذاشت و حتي در برخي از لحظات از ايتاليا برتر بود. کافي بود تيم ما ست اول را پيروز ميشد، شايد به طور کامل نتيجه بازي تغيير ميکرد و در ستهاي بعدي ميتوانستيم بهتر باشيم. بازيکنان ايتاليا براي هر امتياز تلاش ميکردند، آنها ارزش مدال را ميدانستند و به همين خاطر براي هر امتياز ميجنگيدند.
اگر به صورت دقيق تيم ملي کشورمان را آناليز کنيم، در ليگ جهاني، جام جهاني و المپيک در مقابل تيمهايي که سرويسهاي پرشي خوب زدند به مشکل برخورد کرديم. پس نتيجه ميگيريم از لحاظ سرويس زدن و دريافت ضعيف هستيم و بايد براي اين موضوع زمان بگذاريم و بيشتر تلاش کنيم تا مهارت تيمي خود را بالا ببريم. به نظر من تيم ما در اين دو فاکتور نسبت به ساير تيمها که به جمع چهار تيم صعود کردند، ضعيفتر است و بايد تمرين بيشتري انجام دهد. البته از هشت سال پيش كه واليبال ما وارد فاز پيشرفت شده بود و هر وقت نتيجه نميگرفتيم، ميگفتيم در حال کسب تجربه هستيم، ولي اکنون وقت نتيجه گرفتن است. حتي مسئولان فدراسيون گفتند ما براي قرار گرفتن روي سکوي المپيک ميرويم. ضمن اينکه بازيکنان تلاش خود را کردند اما بايد تيم ما عملکرد بهتري از خود نشان ميداد و شايد بخشي از اينکه نتوانستيم نتيجه بگيريم، عدم تجربه بود. به طور کلي ورزش ما ورزش نتيجهگرايي است و اين نتيجهگرايي را بايد کنار بگذاريم، با اين نوع تفکر، تيم را دچار استرس و ترس ميکنيم. بايد بازيکنان تيمهاي جوانان و اميد را به تيم بزرگسالان اضافه کنيم و روي سرويس پرشي و دريافت کار کنيم، همانطور که ساير تيمها کار ميکنند. از نتيجه نگرفتن نبايد بترسيم تا بازيکنان جوان ما به مهارت و تجربه برسند.