دولت بحرين به يكباره تصميم به تشديد برخورد با مخالفان گرفت و دادگاه اداري اين كشور بنا به دستور وزير دادگستري جمعيت الوفاق را منحل و دفاتر و اموال منقول و غيرمنقول آن را مصادره كرد و وزير كار بحرين نيز دستور انحلال دو جمعيت خيريه «الرساله» و «التوعيه الاسلاميه» وابسته به آيتالله شيخ عيسي قاسم مرجع ديني بحرين را صادر كرد و مسئولان آن را براي بازجويي فراخواند. اولين سؤالي كه در اين زمينه مطرح است اينكه چرا دولت بحرين در اين مقطع زماني به تشديد اقدامات سركوبگرانه دست زده است آن هم در حالي كه هيچ نيازي براي اين اقدامات احساس نميشد؟! بررسي شرايط منطقه نشان ميدهد گويا دولت دستنشانده بحرين در اين زمينه نيز همانند موارد گذشته دستور اربابان سعودي خود را اجرا كرده است.
هيچ ترديدي نيست كه دستور اصلي براي قلع و قمعهاي جديد از سوي عربستان صادر شده است و به نظر ميرسد عربستان همان كاري كه با شيخ نمر كرد اكنون ميخواهد آن را به وسيله دولت دستنشانده خود در بحرين بر سر علماي مذهبي و ديني اين كشور بياورد. به نظر ميرسد دو عامل در ايجاد چنين وسوسهاي در مسئولان آلسعود و آلخليفه مؤثر بوده است: نخست ترميم و بازتعريف روابط ميان عربستان و امريكاست كه بعد از چند ماه افتوخيز وارد مرحله جديدي ميشود و از معادله سابق «نفت در برابر امنيت» به سمت پيريزي روابط و همكاريهاي گسترده اقتصادي چرخش پيدا ميكند و در اين راستا محمد بن سلمان به عنوان باني طرح تحول اقتصادي 2030به امريكا سفر كرده است، از اين رو هر چند سخنگوي وزارت امور خارجه امريكا از اقدامات سركوبگرانه جديد دولت بحرين عليه مخالفان مسالمتجو ابراز ناخرسندي كرده اما به نظر ميرسد بين تشديد اين اقدامات و بازتعريف روابط عربستان و امريكا ارتباط معناداري وجود دارد و در واقع دولت دستنشانده عربستان در بحرين با اطمينان خاطر از امريكا به قلع و قمع مخالفان مسالمتجوي خود دست زده است.
عامل ديگري كه به نظر ميرسد باعث برخورد جسارتآميز جديد دولت بحرين شده خارج كردن عربستان از ليست سياه دولتهاي كودككش سازمان ملل است كه به اذعان بان كي مون دبير كل اين سازمان تحت فشارهاي عربستان صورت گرفته است. رژيم آلخليفه تصور ميكند خيالش از سوي سازمان ملل و نهادهاي تابعه آن نيز جمع است و از اين ديد مشخص ميشود كه چگونه تسليم سازمان ملل در برابر فشارهاي مالي عربستان باعث جسورتر شدن اين كشور و همپيمانان آن در نقض گسترده حقوق بشر شده است.
با اينحال به نظر ميرسد دولت بحرين با تشديد اقدامات سركوبگرانه عليه مخالفان و بستن كامل باب گفتوگو با مخالفان مسالمتجو خود را وارد تونل تاريك خواهد كرد چرا كه امكان دارد اين حس و تصور در هواداران الوفاق ايجاد شود كه از اين پس چارهاي جز توسل به زور براي احقاق حقوق خود پيش رو ندارند، البته ممكن است هواداران جمعيت الوفاق كماكان پايبندي خود را به شيوههاي مسالمتآميز گذشته حفظ كنند اما از شواهد و قرائن موجود چنين برميآيد كه رژيم حاكم به عمد ميكوشد اين گروه را به سمت استفاده از شيوههاي غيرمسالمتآميز سوق دهد تا بهانه لازم براي حذف فيزيكي آنها را بهدست آورد. اما از آنجا كه اقدامات سركوبگرانه جديد انقلاب نيمهتمام بحرين را بار ديگر از حاشيه به متن آورده و در سيبل افكار عمومي بينالمللي و جامعه جهاني قرار داده، بنابراين ميتوان انتظار داشت كه از اين پس اعتراضهاي جهاني عليه دولت اقليت و تماميتخواه بحرين افزايش يابد چرا كه هر چند امكان دارد عربستان دهان برخي از دولتها و سازمانها را ببندد اما هرگز نميتواند وجدانهاي بيدار جامعه بشري را بخرد.
