ايستگاه بندگي

باز هم ماه مبارك خدا از راه رسيده و مسلمانان با اعلام رؤيت هلال ماه ميهمان خداوند شدند تا در اين ماه عزيز به تصفيه جسم و روح و جان بپردازند و چشم بر گناهان ببندند و چشم دل به روي خود باز كنند و آنچه ناديدني است آن ببينند. با انجام اعمال صالح به عبادت معبود خود بپردازند و با خلوص نيت از اين ايام براي آمرزش خود استفاده كنند و با تلاوت كلام الهي، جان را صفا بخشند و در مسير سير و سلوك و حركت به سوي خداي متعال گام بردارند. هر‌چند سالك كوي دوست به انجام واجبات و مستحبات مداومت داشته باشد ولي اگر در خصوص محرمات الهي بي‌مبالات باشد به يقين راه به جايي نخواهد برد، چرا كه انجام گناه در مسير بندگي همانند وجود موشي در انبار و مزرعه گندم است كه هر‌چند كشاورز حاصل زحمت خود را در آن انباشت مي‌كند ولي وجود موش در آن انبار چيزي را عايد كشاورز نمي‌‌كند.

در مسير بندگي و سلوك به سوي باريتعالي نيز اين چنين وضعيتي قابل ترسيم است. هرگاه سالك در مسير بندگي تنها مبادرت به انجام واجبات و مستحبات نمايد، ولي هيچ‌گونه توجهي به موانع و آسيب‌هاي پيش روي بندگي نداشته باشد و در انجام گناه و معصيت الهي هيچ‌گونه ترس و تقوا نداشته باشد به مقصود خود نخواهد رسيد به قول مولوي:

گرنه موشی دزد در انبان ماست / گندم اعمال چل ساله كجاست؟
اول اي جان دفع شر موش كن/ وانگهان در جمع گندم جوش كن

بر اين اساس ماه رمضان ماه خوبي براي آماده‌سازي و بيمه شدن جسم و روح بندگان براي يك سال است كه انسان بايد براي هر لحظه آن برنامه‌اي داشته باشد تا بتواند از لحظات اين ماه مبارك بهره جويد. ماه رمضان ماه توبه و قبولي عبادت است كه خداوند رحمان و كريم فرصتي را براي بندگان خود قرار داده است تا به سوي او بازگردند و نقص‌ها و كاستي‌ها و كم‌كاري‌ها را جبران كنند. ماه رمضان ماه تغيير و تحول در رفتار و اعمال بندگان است تا با عبور از آن و سختي‌هاي آن به ايستگاه بندگي برسند.