ضعف سيستم باشگاهداري عامل ناكامي تيم‌هاي ايراني در آسيا

ناكامي تيم‌هاي باشگاهي فوتبال كشورمان در ليگ قهرمانان آسيا و حذف همه نمايندگان ايران به ضعف سيستم باشگاهداري برمي‌گردد. روند تيمداري و سيستم حرفه‌اي حاكم بر باشگاه‌ها در حالي در كشورهاي ديگر در حال پيشرفت و رو به رشد است كه در ايران متأسفانه قواعد اوليه باشگاهداري حرفه‌اي هم رعايت نمي‌شود. اين در حالي است كه فوتبال با توجه به ظرفيتي كه دارد توانايي اداره خودش را دارد اما در كشورمان راه‌هاي درآمدزايي و اداره حرفه‌اي باشگاه‌ها بسته است. در فوتبال جهان بخش عمده‌اي از درآمدهاي يك باشگاه از حق پخش تلويزيوني، كپي‌رايت و تبليغات محيطي در استاديوم‌ها تأمين مي‌شود اما در كشورمان، باشگاه‌ها فاقد اين فاكتورهاي مهم براي كسب درآمد هستند و از ظرفيت‌ها براي درآمدزايي محروم مي‌باشند. متأسفانه در ايران، فوتبال دولتي است و از سيستم بودجه‌هاي دولت ارتزاق مي‌كند و اين سبب شده كه باشگاه‌ها نتوانند به معناي واقعي كلمه حرفه‌اي باشند. حاكم بودن چنين سيستمي بر تيم‌هاي ايراني سبب مي‌شود اين باشگاه‌ها نتوانند در رقابت‌هاي بين‌المللي بدرخشند و با توجه به وضعيتي كه دارند كسب همين نتايج در ليگ قهرمانان‌ آسيا هم به عقيده من خيلي خوب است. به هر حال توجه داشته باشيد كه باشگاه‌هاي كشورهايي مانند ژاپن، قطر و عربستان هم كه سرمايه‌گذاري عظيمي در فوتبال انجام مي‌دهند هم تيم‌هايشان حذف شده‌اند و به همين خاطر همين نتايج باشگاه‌هاي ايراني در آسيا با توجه به امكانات و شرايطشان قابل قبول است. براي رهايي از اين وضعيت بايد مجلس و دولت گروه‌هايي كارشناسي براي بهبود شرايط باشگاهداري در ايران تشكيل دهند، به هر حال مسائل اقتصادي در فوتبال حرف اول را مي‌زند و بايد از تجربه كشورهاي اروپايي يا حتي آسيايي‌هايي مانند كره براي بهتر شدن فضاي تيمداري در ايران استفاده كرد. در ايران استعدادهاي زيادي در همه رشته‌ها و به خصوص فوتبال وجود دارد و وقتي اين استعدادها در سيستم حرفه‌اي باشگاه رشد پيدا كنند، مي‌توانند زمينه‌ساز موفقيت شوند. به همين خاطر بايد ابتدا ضعف باشگاهداري در كشور با الگو گرفتن از فوتبال روز دنيا اصلاح شود تا راه موفقيت‌هاي تيم‌هاي ايراني در آسيا تسهيل شود.