در حالي 72 ساعت از پايان ليگ برتر فوتبال ميگذرد كه قهرماني استقلال خوزستان خيلي از معادلات و پيشبينيها را برهم زده و نشان داد كه با هزينهاي به مراتب كمتر از برخي تيمهاي بزرگ باز هم ميتوان قهرمان شد و بالاتر از باشگاههايي قرار گرفت كه چندين برابر هزينه كردهاند و با ناكامي مسابقات فصل را به پايان رساندهاند. تا قبل از قهرماني استقلال خوزستان، موضوعي كه از ديد خيلي از مديران ليگ برتري و مربيان به عنوان فاكتور اصلي در موفقيت مطرح ميشد، پول و بودجههاي چندده ميلياردي بود، آنها اعتقاد داشتند كه بدون ريخت و پاش و بستن قراردادهاي ميلياردي نميتوان در ليگ ايران قهرمان شد و براي نمونه هم تيمهاي قهرمان ليگ را مثال ميزدند كه با توجه به هزينههاي سنگين و كمرشكن كه در بيشتر اوقات بدهيهاي سنگيني را روي دوش باشگاه ميگذاشت، توانستهاند قهرمان شوند. حتي در برخي مواقع از اين حربه براي توجيه ناكاميشان نيز استفاده ميكنند و مدعي ميشوند در صورتي كه دستشان باز بود و فوتباليستهاي ميلياردي داشتند ميتوانستند موفق باشند. به همين خاطر هم در سالهاي اخير با بالا رفتن بيضابطه مبلغ قراردادها، بين باشگاههاي متمول رقابت شديدي براي بالا بردن قيمت بازيكنان و هزينههاي چندين ميلياردي شكل گرفته است. نمونه آن دوران مديريت محمد رويانيان در باشگاه پرسپوليس بود كه اين مدير با استفاده از رانتهاي دولتي يكي از بنيانگذران قراردادهاي ميلياردي بود و در اولين فصل حضورش به يكباره براي براي بازيكناني كه تا فصل پيش از آن كمتر از 500 ميليون پول ميگرفتند، قراردادهاي بالاي يك ميليارد بست. حتي او براي آوردن يك مربي پرتغالي نزديك به 2 ميليون يورو هزينه كرد، مربياي كه جز شكست و ناكامي براي قرمزها نتيجهاي نداشت.
محمد رويانيان تنها نمونهاي از برخي مديران فوتبال ايران است كه موفقيت را در پول ميبينند و ردپاي چنين مديراني را همچنان هم ميتوان در باشگاههاي كشورمان ديد كه با توجه به اينكه در يك سيستم دولتي مديريت ميكنند، دغدغهاي براي برداشت از بيتالمال و هزينههاي ميلياردي ندارند. مديراني كه با توجه به سيستمي كه حاكم است، تنها مديران هزينهاند و برنامهاي براي درآمدزايي ندارند. در اين سيستم مدير يك باشگاه كه از منابع دولتي و بيتالمال ارتزاق ميكند، براي هزينههاي بيضابطه و ميلياردي كه در خيلي از مواقع، خروجي هم ندارد، مورد بازخواست قرار نميگيرند و در بعضي از تيمها تنها بدهي روي بدهي ميگذارند. در چنين سيستمي قهرماني استقلال خوزستان را بايد يك اتفاق خوب در فوتبال ايران دانست كه ثابت كرد پول نميتواند موفقيت يك تيم را تضمين كند و تيمي مانند سپاهان بهرغم داشتن بازيكنان ميلياردي بعد از چند فصل موفقيت، در ليگ پانزدهم در بين 10 تيم اول جدول هم قرار نگرفت.
قهرماني خوزستانيها در ليگ برتر روي اين فرضيه كه تنها با بازيكنان ميلياردي و بودجههاي چندده ميلياردي ميشود موفق بود، خط بطلاني كشيد و ثابت كرد كه بدون پولهاي كلان هم ميشود موفق بود. البته اين نكته قابل كتمان نيست كه پول براي موفق بودن در فوتبال نقش دارد اما بايد گفت كه پول نميتواند در اين موفقيت نقش اول را بازي كند و قهرماني خوزستانيها به خوبي بيانگر اين نكته است. استقلال خوزستان در حالي قهرمان شد كه يكي از تيمهاي ارزان ليگ بود و بازيكناني داشت كه تمامي پول قراردادشان به اندازه شايد دو بازيكن تيمهاي مطرح بود. آنها ثابت كردند كه با بودجه حداقلي و بازيكناني كه برخلاف تيمهاي ديگر ميلياردي قرارداد نميبندند هم ميشود موفق بود.
در اين موفقيت نقش يك مربي و يك مدير كارآمد را نبايد ناديده گرفت. عبدالله ويسي با جمع كردن تعدادي از فوتباليستهاي بيادعا و ساختن يك تيم به معناي واقعي، شگفتيساز ليگ پانزدهم لقب گرفت. آنسو مديريت استقلال خوزستان هم برخلاف سيستم حاكم بر اكثر باشگاههاي ليگ برتري كه معتقدند هرچه هزينه بيشتري بكنند، موفقتر هستند، با يك مديريت صحيح و به وجود آوردن يك جو بيحاشيه، در كنار تيم قرار داشت. اين عوامل در كنار هم دست به دست هم داد تا تيمي كه با توجه به هزينه اندكش، كسي روي قهرمانياش شرط نميبست، توانست در پايان ليگ با قرار گرفتن در رده اول، بالاتر از همه تيمهايي قرار بگيرد كه موفقيت را تنها در پول ميبينند و واهمهاي از پرداختهاي ميلياردي به بازيكناني كه ارزش يكدهم آن را هم را دارا نيستند، ندارند. به خصوص اينكه اين پول از حساب بيتالمال هزينه ميشود و باعث نميشود براي هدر رفتن آن خم به ابرويشان بيايد، مديراني كه پيشبيني ميشود همچنان به جولان در فوتبال ايران بدون هيچگونه پاسخگويي درباره حيف و ميل كردن بودجه دولت ادامه دهند و صفرهاي قراردادهاي بازيكنان را بالا ببرند، حتي اگر در پايان نتيجهاي هم تيمشان نگيرد. در چنين سيستمي بايد به افتخار مديران و مربيان استقلال خوزستان كه با شنا كردن برخلاف جريان آب در سيستم حاكم بر فوتبال ايران توانستهاند موفق باشند، ايستاد تا ابراز اميدواري كرد كه چنين تيمهايي سال به سال در كشورمان تكثير شوند تا روزي برسد كه مديراني در باشگاههاي ايراني سر كار بيايند كه براي توجيه ناكارآمديشان، رو به ريخت و پاش و حيف و ميل بيتالمال نياورند.
