انتظارها به سر رسيد و سرانجام امروز تكليف سكاندار جديد فدراسيون فوتبال مشخص ميشود، سكانداري كه از اين پس همه كاره فوتبال ايران است و اهالي اين رشته و مردم توقع دارند فوتبال را از وضعيتي كه در آن گرفتار شده نجات دهد. امروز همان روزي است كه كفاشيان خواسته يا ناخواسته بايد از صندلي رياستش در ساختمان سئول دل بكند و ميراث مديريت هشت سالهاش را تحويل رئيس بعدي دهد؛ هرچند كه بازگشت دوباره او به فدراسيون با پست نايب رئيسي اتفاقي است كه احتمال آن زياد است. بدون شك انتخابات فدراسيون، بزرگترين محك جامعه فوتبال كشورمان است. محك انتخاباتي امروز فرصت خوبي است تا صاحبان رأي از جمع نامزدها به اميد حل شدن مشكلات مستطيل سبز به گزينه اصلح رأي دهند. در دورهاي كه عنان كار به دست كفاشيان و رفقا بود چالشهاي زيادي دامن فوتبال را گرفت، از مشكلات اقتصادي گرفته تا حواشي اخلاقي و بررسي پرونده فساد در اين رشته. قطعا مديريت حاكم بر فدراسيون در اين سالها عامل اصلي بروز چنين چالشهايي است، مديريتي كه به ويژه در دوره اول بر پايه خنده و پاسخهاي مضحك بنا شده بود و در دوره دوم نيز كمتر ظاهر شدن در مقابل دوربينها و مصاحبه از راه دور در دستور كار قرار گرفت. ديگر «عصر كفاشيان» به عنوان رئيس به پايان رسيده و از اين پس رئيس جديد است كه بايد برنامههاي خود را در فدراسيون پياده كند.
هر سه نامزد انتخابات برنامههاي خود را رسما اعلام كردهاند. مردم و اهالي فوتبال اين انتظار را دارند تا حاضران در رأيگيري با در نظر گرفتن همه جوانب رأي خود را به صندوق بياندازند. همه آنهايي كه امروز در مجمع ميتوانند نقشي در انتخاب رئيس چهار سال آينده فوتبال داشته باشند بايد آينده اين رشته را اولويت اصلي خود قرار داده و براي نجات فوتبال از بحران مديريتي كه اسير آن شده گام بردارند. شكي نيست در انتخابات فدراسيون فوتبال نيز، همانند ساير فدراسيون ها، نامزدها از مدتها قبل براي جلب رضايت رأيدهندگان فعاليت خود را شروع كردهاند. با اين حال تمامي واجدين شرايط، رأي دادن را بايد بدون در نظر گرفتن اقدامات پشت پرده و بدون حب و بغض نسبت به يك كانديدا در انتخابات شركت كنند. اگرچه برگزاري چنين انتخاباتي در مجمع امروز محال به نظر ميرسد ولي نبايد فراموش كرد كه رئيس جديد نقش تأثيرگذاري در رشد و تعالي يا سقوط هرچه بيشتر فوتبالمان خواهد داشت.
از سوي ديگر موضوع تيم ملي و در پيش بودن رقابتهاي انتخابي جام جهاني 2018 چالش مهم ديگري است كه فرد برگزيده مجمع انتخاباتي بايد برنامه ويژهاي براي آن داشته باشد. بيبرنامگي معضل بزرگي است كه فوتبال ما سالهاي سال با آن دست و پنجه نرم كرده و كفاشيان و دوستانش نيز در هشت سال اخير قدم مثبتي براي حل آن برنداشتهاند. اين مسئله بارها مربيان تيم ملي را دچار مشكل كرده؛ دليل اصلي استعفاهاي گاه و بيگاه كرش پرتغالي نيز به بيبرنامگي مديران ارشد فدراسيون برمي گردد. با اين وجود رقابتهاي پيش رو به قدري مهم و سرنوشت ساز است كه رئيس جديد براي آنكه در اولين گام خودي نشان دهد و رضايت سرمربي خارجي و منتقدان فدراسيون را جلب كند راهي جز ارائه برنامهاي مدون، موشكافانه و البته عملي ندارد. نگاهي به برنامههاي نامزدهاي انتخابات فدراسيون نشان ميدهد كه آنها بيشتر به فكر استفاده از واژههاي دهان پركن و رسانه پسند بودهاند تا ارائه برنامهاي روشن و صريح براي فوتبال. در حالي كه مشكلات اين رشته به حدي زياد است كه بازي كردن با الفاظ و انجام مصاحبههاي انتقادي دردي از آن دوا نميكنند. اميدواريم مجمع انتخاباتي فدراسيون فوتبال و انتخاب رئيس جديد، فصل تازهاي را در فوتبال ايران ورق بزند و رأي دهندگان پس از گذشت چهار سال از انتخاب خود پشيمان و خجالتزده نباشند.
