در فاصله چهار روز باقيمانده تا موعد انتخابات رياست فدراسيون فوتبال، فعاليت انتخابي سه نامزد حاضر در اين انتخابات چهره جدي به خود گرفته است. فعاليتهايي كه بعضاً بياخلاقيهايي هم در آنها ديده ميشود كه البته مجال ورود به آنها نيست و اميد آن ميرود همانطور كه شعار ورزش پهلواني و اخلاقمداري است اين دو فاكتور مهم و جداناپذير از ورزش در جريان اين انتخابات هم رعايت شود.
اما نكته حائز اهميت در مورد سه نامزد رياست فدراسيون فوتبال و چيدمان تيم مديريتي آنها اينكه گويا قرار نيست اتفاق خاصي در فدراسيون فوتبال بيفتد. يكي از نكات جالب توجه در صحبتهاي نامزدها طي روزهاي گذشته عدم انتقاد يا به نقد كشيدن فضا و وضعيت فعلي فوتبال كشور است. مسئلهاي كه البته تا حدودي عادي هم به نظر ميرسد چراكه با يك نگاه اجمالي ميتوان پي برد كه هر سه نامزد فعلي رياست فدراسيون فوتبال همين حالا نيز دستي بر آتش اين رشته پرحاشيه دارند و تكهاي از كار را جمع و جور ميكنند. بنابراين انتقاد از شرايط فعلي و به چالش كشيدن فدراسيون كفاشيان يعني انتقاد از خود و زير سؤال بردن فعاليت هايي كه تاكنون انجام شده است.
مسئله ديگري كه باعث ميشود زياد نتوان به آينده خوشبين بود، تغيير جايگاه مهرههاي فعلي فدراسيون فوتبال در داخل ساختمان سئول است، حداقل دو نامزد از سه نامزد اين مسئله را به وضوح اعلام كردهاند كه از تيم مديريت فعلي فدراسيون فوتبال در برنامههاي خود استفاده و در صورت رأي آوردن و رسيدن به رياست فدراسيون از آنها در پستهاي نايبرئيسي اول و پستهاي حساس ديگر استفاده خواهند كرد. در خصوص نامزد سوم هم تقريباً اين شرايط وجود دارد البته شايد با درصدي تغيير و يكي، دو تا چهره قديميتر و چند سال بيرون مانده!
با ديدن اين شرايط به طور طبيعي نميتوان انتظار معجزه داشت، فوتبال ايران نيازمند يك مديريت قوي با پشتوانه تيمي حرفهاي و كارآمد است. فوتبال ايران اين روزها اسير حاشيه، كمبود امكانات، عدم حرفهايگري و در نهايت پرونده فسادي قطور است كه بايد تكليف همه آنها در زمان رياست جديد فدراسيون روشن شود. امروز بيان حرفهاي تكراري و شعارهاي بلندپروازانه و خارج از تصور كه فقط و فقط ذهنها را گمراه كند بسيار راحت است، ميتوان امروز حرفهايي زد كه خوب ميدانيم خارج از توان فوتبال ايران است، اما براي جلب حمايت و كسب رأي 75 عضو مجمع عمومي فدراسيون فوتبال اين حرفها بيان ميشود و در نهايت هم راه به جايي نميبرد. فوتبال ايران امروز بيشتر از شعار و بلندپروازي نيازمند برنامهاي ساده، جامع و به دور از هياهوست كه تا اينجاي كار هيچ كدام از سه نامزد فدراسيون فوتبال نتوانستهاند آن را ارائه كنند. ضمن اينكه هر سه نامزد امتحان پس داده هستند و ميتوان پيشبيني كرد كه هر كدام هم به صندلي رياست فدراسيون تكيه بزنند ادامهدهنده راه اسلافشان خواهند بود، بنابراين به نظر ميرسد زياد نبايد اميدوار بود.
فوتبال با اين روند همان فوتبال است و فدراسيون هم با اين اوضاع همان فدراسيون، پس نبايد توقع اتفاق خاص يا منتظر طرحي نو براي فوتبال باشيم. نقش اين پازل همين نقش امروز است تنها تكههاي آن جابهجا شده و رنگ عوض كردهاند والا وقتي كنار هم چيده شوند همين پرچمي بالا ميرود كه امروز بر فراز ساختمان فدراسيون فوتبال ديده ميشود.
