زمان به سرعت سپري ميشود و فرصت زيادي براي آماده شدن تيمهاي المپيکي باقي نمانده، اما هنوز هم مسئولان حساسيت رويداد پيشرو را درک نکردهاند. با وجود آنکه رسانههاي مختلف بارها از شرايط وخيم برخي رشتهها در آستانه اعزام به المپيک انتقاد کردهاند ولي باز هم گوش شنوايي براي شنيدن درددلهاي ورزشکاران پيدا نشده است. اسفند ماه گذشته وقتي خون اهالي کشتي به جوش آمد، نامه اعتراضآميز خادم به رئيسجمهور نوشته شد و دکتر روحاني نيز بلافاصله دستور رسيدگي به وضعيت حاکم بر ورزش ايران را داد. همان موقع خيليها تصور کردند دستور رئيسجمهور وزارتيها و ساير دستاندرکاران را به شدت به تکاپو مياندازد. خيليها منتظر بودند با دستور فوق تحولي اساسي در ورزش ديده شود منتها باز هم خبري از تحول نشد تا يک بار ديگر داد ورزشيها درآيد.
وزارت ورزش متولي اصلي ورزش کشور است، اما دريغ از يک بار پاسخگويي صريح درباره علت اين همه ناهمواري. مگر غير از اين است که المپيک هر چهار سال يک بار برگزار ميشود، مگر غير از اين است موفقيت در اين رويداد بزرگ در واقع ويترين ورزش کشورمان را به دنيا نشان ميدهد. پس چرا آقايان اين اهميت را درک نميکنند و اگر هم درک کنند اصلاً به خود زحمت نميدهند قدمي براي جبران کردن کمکاري خود برنمي دارند. شرايط به حدي بحراني است که تيراندازان فعلا ًبيخيال اعتراض به کمبود فشنگ شدهاند و مشکلات مالي را اصليترين چالش اين روزهاي خود معرفي کردهاند. سالهاي سال است که فدراسيون تيراندازي در راه خريد و وارد کردن فشنگ به کشور با مشکلاتي از جمله تحريم و عدم همکاري مسئولان براي ورود مهمات جديد به ايران مواجه است. در حالي که همين دغدغهها کماکان به قوت خود باقي هستند اما کمبود شديد بودجه در اين روزهاي حساس باقي مانده تا روشن شدن مشعل المپيک وخامت اوضاع را به بالاترين حد ممکن رسانده است. شرايط کشتي نيز تفاوتي با گذشته نکرده است. آقايان از نامه اعتراضي رئيس اين فدراسيون به دکتر روحاني به شدت عصباني بودند اما در عمل نشان دادند که دستور رئيسجمهور هم نميتواند آنها را به انجام کاري که نميخواهند انجام دهند وادار کند. در حالي که فشارهاي بيروني بر کشتي بيشتر شده ولي خبري از توجه بيشتر و حل کردن مشکلات نيست.
95 روز ديگر افتتاحيه المپيک ريو برگزار ميشود و ورزشکاران و در حقيقت مدعيان ورزش از سراسر جهان براي تصاحب مدالهاي رنگارنگ ميجنگند. ولي ما در ايران همچنان اندرخم يک کوچهايم! هنوز هم مديران فدراسيونها بايد از کمبودها بگويند و اينکه پولهاي وعده داده شده به دستشان نرسيده و بعيد است که در اين زمان باقي مانده به دستشان برسد. البته فايدهاي هم ندارد. رشتهاي که پنج المپين دارد، لغو شدن اردوهاي تدارک ديده شده نگراني بزرگ آنها به شمار ميرود، به حدي که اعزام و اردوي تمريني تيراندازان در هالهاي از ابهام قرار دارد. علاوه بر نبود فشنگ کافي و لغو احتمالي اردوهاي برون مرزي، بيپولي امان تيراندازي و ساير رشتهها را بريده است. کشتي اميد اول ورزش ايران اسير بيتوجهي و عملي نشدن وعدههاي مسئولاني است که خود را عضوي از اين رشته ميدانند. بدون شک کشتيگيران و مربيانشان در اين برهه حساس که بايد خود را براي حضور هرچه موفقتر در المپيک مهيا سازند به بودجه کافي و توجه واقعي دستاندرکاران نياز دارند. در اين سه ماه باقي مانده است که تزريق بودجه مصوب و البته وعده داده شده به رشتههاي مدالآور ميتواند بخشي از مشکلات آنها را حل کند. دود پشت گوش انداختن دستور رئيسجمهور و وعدههاي توخالي قطعاً به چشم ورزش و مسئولانش ميرود. به همان اندازه که کادرهاي فني مسئول شکستهاي فني ورزشکاران هستند وزارت ورزش و آنها که اهمال کاريهايشان امان ورزش را بريده بايد پاسخگوي ناکاميهاي احتمالي در ريو باشند.
