پرونده هفته بيستم روز گذشته در حالي بسته شد كه شاگردان مظلومي نتوانستند جايگاه از دست رفته خود در صدر جدول را بار ديگر از شاگردان ويسي بازپس گيرند.
دوئل مظلومي و منصوريان اين بار با پيروزي يك بر صفر نفت به پايان رسيد و استقلال نتوانست تعداد بردهاي اين فصل خود برابر نفتيهاي تهران را به عدد سه برساند، ناكامياي كه به قيمت عدم بازگشت استقلال به صدر تمام شد و حالا مظلومي و شاگردانش براي بازپسگيري جايگاه از دست رفته بايد انتظار بازيهاي هفته بيست و يكم را بكشند.
حساسيت بازي اين تصور را ايجاد ميكرد كه نيمه اول به كندي و تنها با ارزيابي دو تيم از يكديگر بگذرد و توپي از خط دروازهها عبور نكند. در هر صورت استقلال زير فشار از دست دادن صدرنشيني قرار داشت و نفتيها هم بعد از حذف از ليگ قهرمانان آسيا شرايط چنان جالبي از لحاظ روحي رواني نداشتند، به طوريكه سرمربي اين تيم تأكيد كرده بود كه قبل از بازي با استقلال تنها روي مسائل روحي رواني تيم كار كرده نه فني. با وجود اين نيمه اول برخلاف انتظار يك گل داشت كه اين بر جذابيت بازي علاوه بر حساسيت آن افزود، خصوصاً كه گل اول بازي را نفتيها خيلي زود و در دقيقه 9 به ثمر رساندند. گلي كه در پي ضربه سهمگين علي قرباني و بعد از برخورد با سر حنيف عمرانزاده دروازه رحمتي را باز كرد. استقلال، اما در پي اين گل وا نداد در برگشت و در كمتر از يك دقيقه گل مساوي را توسط جابر انصاري به ثمر رساند اما پرچم كمك داور كه قبل از ضربه انصاري بالا رفته بود اين اجازه را به آبيپوشان نداد كه خوشحالي كنند و اين آخرين باري بود كه استقلال در اين بازي موفق به عبور توپ از خط دروازه بيرانوند شد و سرانجام با همان تكگل دقيقه 9، تن به شكست داد.
استقلال در حالي نتيجه را واگذار كرد كه حملات اين تيم كم از حملات نفت نداشت و دروازه بيرانوند هم همان اندازه كه دروازه رحمتي تهديد شد، بارها به لرزه درآمد اما شايد تنها مشكل استقلال اين بود كه خيلي زود تصور كرد كه همه چيز تمام شده و با روي آوردن به بازي احساسي، نتوانست بازي منطقي ارائه دهد و فرصتهاي طلايي خود را از دست داد. فرصتهايي كه ميتوانست نتيجه را تغيير دهد اما از دست رفت. درست مانند فرصتهاي طلايي كه در سه بازي پياپي با سه تساوي از دست رفت تا كم شدن شش امتياز از دست رفته در مجموع سه بازي برابر ملوان، ذوب و استقلال اهواز، جايگاه اين تيم در صدر جدول را به راحتي در اختيار ياران ويسي قرار دهد. در حالي كه تجربه بالاي استقلال در طول بازي كاملاً مشهود بود و آبيپوشان ميتوانستند به راحتي از اين مسئله به سود خود استفاده كنند.
اوضاع بعد از هفته شانزدهم و پيروزي برابر سياهجامگان چندان بر وفق مراد استقلال نبود و سه تساوي پياپي باعث شد تا اين تيم اگرچه صدر جدول را در اختيار داشت، اما از حاشيه امنيت برخوردار نباشد، به طوري كه هر بار بعد از پيروزي يا تساوي استقلال خوزستان جايگاه آبيپوشان پايتخت به خطر افتاد و حتي شاگردان ويسي موفق شدند چند مرتبه ياران مظلومي را از صدر جدول به زير بكشند، اما اين تيم خوش شانس بود كه شاگردان ويسي هم از هفته پانزدهم روي نوار موفقيت نبودند و تنها يك برد به دست آوردند و به همين دليل بعد از هر تساوي، استقلال توانست بعد از هر جابهجايي، به لطف تفاضل گل بهتر يا يك امتياز بيشتر به صدر باز گردد و جايگاهش را از هم نام خوزستاني بازپس گيرد. اتفاقي كه البته بعد از بازي با نفت تهران ديگر تكرار نشد و حالا اين فرصت براي پرسپوليس در رتبه سوم جدول ايجاد شده تا فاصله خود را با رغيب ديرينهاش به حداقل برساند و چه بسا تيم بعدي كه استقلال را در از دست دادن جايگاهش به چالش ميكشاند سرخپوشان تهراني باشند.
طلسم منصوريان سرانجام برابر استقلال شكست. آبيپوشان پايتخت كه اين فصل دو پيروزي در دور رفت ليگ و جام حذفي برابر نفت تهران به دست آورده بودند، در سومين دوئل مغلوب شدند. اما اين پيروزي نتوانست باعث خوشحالي منصوريان شود و چهره مغموم اين مربي جوان به مربي تيم بازنده شبيه بود تا تيمي كه موفق به كسب پيروزي آن هم برابر مدعي اصلي قهرماني شده است.
با شكست استقلال برابر نفت تهران، رقابت در بين تيمهاي بالاي جدولي داغتر از قبل دنبال ميشود. استقلال خوزستان در حالي با 37 امتياز صدرنشين است كه استقلاليهاي تهران با 36 امتياز در رتبه دوم جدول اين تيم را تعقيب ميكند و پرسپوليس با 34 امتياز، تيم سوم جدول است و مدعي بعدي. اين در حالي است كه ذوبآهن و سايپا نيز به عنوان دو تيم 33 امتيازي رتبههاي چهارم و پنجم، از ديگر مدعياني هستند كه رقابت تيمهاي بالاي جدولي را تنگاتنگ كردهاند.
