با اعلام حمايت سمير جعجع، رئيس قوات لبناني از نامزدي ميشل عون، رئيس جريانآزاد مسيحي براي احراز رياست جمهوري اين كشور چند سؤال توجه محافل خبري و سياسي را به خود جلب كرده است: نخست اينكه چه عواملي سمير جعجع را به چشمپوشي از نامزدي خود و اعلام حمايت از نامزدي ميشل عون واداشت و دوم اينكه آيا با اين تحول ميتوان به پايان خلأ رياست جمهوري 20 ماهه لبنان اميدوار شد يا نه.
در پاسخ به سؤال نخست بايد گفت كه مجموعهاي از عوامل را ميتوان در اتخاذ مواضع جديد سمير جعجع دخيل دانست: نخست اينكه حتي در ميان متحدان سابق خود در جناح 14 مارس حمايت لازم را كسب نكرد و سعد حريري رئيس جريان المستقبل در آخرين مواضع خود از نامزدي سليمان فرنجيه حمايت كرد، اين در حالي است كه وي از متحدان جناح سياسي رقيب 8 مارس محسوب ميشود. دوم اينكه خلأ رياست جمهوري لبنان تا حدي متأثر از بحران سوريه بوده و تا پيش از تحولات سياسي و نظامي جديد در سوريه (كه ورق را به نفع دولت سوريه و همپيمانان آن از جمله حزبالله تغيير داده است) اعضاي جناح فروپاشيده 14 مارس، از جمله سمير جعجع، به نتيجه بحران سوريه چشم دوخته بودند و تصور ميكردند اجراي پروژه براندازي در سوريه قدرت مانور آنها را در پيشبرد اهداف و مواضع خود در لبنان از جمله نشاندن نامزد مورد نظر خود بر كرسي رياست جمهوري افزايش خواهد داد. از اين ديد چرخش مواضع سمير جعجع نشانگر قطع نااميدي وي و ديگر اعضاي جناح سابق 14 مارس از چرخش تحولات سوريه به نفع خود است. سوم اينكه به نظر ميرسد سمير جعجع با چرخش مواضع قبلي خود كوشيده است هم موقعيت خود را در انتخابات آتي پارلماني تقويت كند و در عين حال بتواند چند پست وزارتي را براي حزب خود دست و پا كند و هم اينكه در صورت ادامه اختلاف نظر ميان ميشل عون و سليمان فرنجيه درباره كرسي رياست جمهوري نامزدي خود را براي احراز كرسي رياست جمهوري دوباره مطرح كند. اين تغيير موضع جديد سمير جعجع ابعاد تاكتيكي پيدا ميكند.
اما در پاسخ به سؤال دوم ميتوان گفت كه با وجود حمايت سمير جعجع از نامزدي ميشل عون هنوز چشمانداز پر كردن خلأ كرسي رياست جمهوري روشن نيست، زيرا هنوز در بين مسيحيان بر سر نامزدي كرسي رياست جمهوري اجماع حاصل نشده است و اگرچه سمير جعجع از نامزدي خود (البته فعلاً) چشمپوشي كرده اما در مقابل از چند ماه پيش سليمان فرنجيه كه اتفاقاً از اعضاي جناح 8 مارس و همپيمان حزب الله بوده، نامزدي خود را پيش كشيده كه بلافاصله از حمايت سعد حريري، رهبر حزب المستقبل و حامي منطقهاي آن يعني عربستان همراه شده است و بر همين اساس خيلي از كارشناسان اعلام نامزدي سليمان فرنجيه را نقشه طراحي شده براي ايجاد اختلاف بين جناح 8 مارس ميدانند. گذشته از اين طبق قانون اساسي لبنان انتخاب رئيسجمهور مستلزم حضور همه نمايندگان در جلسه رأيگيري و رأي مثبت دو سوم آنها در جلسه اول و رأي مثبت 50 بهعلاوه يك در نشست دوم است و در صورتي كه سليمان فرنجيه از نامزدي خود صرف نظر نكند يا سعد حريري و عربستان در حمايت خود از نامزدي سليمان فرنجيه تجديد نظر نكنند، احتمال ادامه خلأ رياست جمهوري لبنان با وجود تغيير مواضع سمير جعجع وجود دارد اما با اينحال احتمال اينكه بقيه احزاب و گروهها نيز همانند سمير جعجع از نامزدي ميشل عون حمايت كنند بيشتر است. ميشل عون در بين مسيحيان بيشترين نمايندگان را در مجلس دارد و در عين حال همپيمان حزبالله و جنبش مقاومت محسوب ميشود و لبنان در سايه رياست جمهوري وي ميتواند دولت و پارلماني قوي و همسو تشكيل دهد و با حفظ و تقويت يكپارچگي داخلي و حاكميت ملي پشتوانه لازم را براي استفاده از ذخاير نفتي و گازي كشف شده در درياي مديترانه فراهم كند كه رژيم صهيونيستي اكنون به تنهايي براي استفاده از آن وارد عمل شده است.
