شنيدههاي «جوان» حكايت از فشارهاي بيروني است كه به دبيرجشنواره فيلم فجر وارد ميشود تا امكان اكران فيلم توقيفي «آشغالهاي دوستداشتني» در جشنواره امسال فراهم شود. عدهاي در تلاش هستند تا شرايط اكران اين فيلم را در بخش خارج از مسابقه سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر به وجود بياورند. اقدامي كه با مقاومت دبيرخانه جشنواره فجر و شخص دبير روبهرو شده و همه فشارها و تلاشهاي غيرقانوني اين افراد براي گنجاندن فيلم مسئلهدار «آشغالهاي دوستداشتني» به سرانجام مطلوبشان ختم نشده است. اما اين امكان وجود دارد كه دبيرخانه در برابر خواستههاي غيرمعقول افرادي كه نفعشان در بحراني بودن جشنواره است، كوتاه بيايد.
چرا روي «آشغالها...» حساسند؟!«آشغالهاي دوستداشتني» سومين ساخته محسن اميريوسفي است. كارگرداني كه كلاً سه فيلم ساخته كه اولين آن «خواب تلخ» بود كه در سال آخر دولت دوم اصلاحات توليد و از همان زمان توقيف شد تا امسال به دليل لابي و موقعيتي كه گروه هنر و تجربه براي فيلمهاي حاشيهدار ايجاد كرد، توانست در اين گروه اكران بگيرد. دومين فيلم سينمايي كه محسن اميريوسفي ساخت، «آتشكار» بود. اين فيلم در اولين دولت محمود احمدينژاد ساخته شد، يعني در سال 86 و به دليل مضمون جنسي فيلم، توقيف شد. توقيف فيلم آتشكار اما چندان به درازا نكشيد و سه سال بعد با تغيير وزير ارشاد در دومين دولت احمدينژاد اين فيلم توانست با اعمال محدوديت سني اكران بگيرد و به شبكه نمايش خانگي نيز بيايد. علت رِيتگذاري فيلم امير يوسفي نيز اصرار وي براي پرداختن به موضوعات جنسي بود. خط داستاني فيلم «آتشكار» مربوط به عمل وازكتومي و ختنه كردن مردان بود؛ مسئلهاي كه امروزه به دليل مشكلاتي كه براي جامعه به وجود آورده تقريباً منسوخ شده است. در نهايت سومين ساخته سينمايي اميريوسفي كه در سال 92 ساخته شد، «آشغالهاي دوستداشتني» است. امير يوسفي در خلاصه داستان فيلم تلاش كرد تا با سربسته نگه داشتن موضوع، تنها به بيان اينكه در مورد خانوادهاي است كه يك شب فرصت دارند مشكل مادر خانواده را حل كنند، داستان را سر بسته نگه دارد ولي اصل ماجرا درباره پيرزني بود كه در جريان تظاهرات سال 88 خانهاش از سوي تظاهركنندگان به عنوان پناهگاه استفاده ميشود و ماجراهايي به وجود ميآيد. اين فيلم از سوي جشنواره سي و دوم فيلم فجر رد شد. بنياد فارابي نيز كه در توليد اين فيلم مشاركت داشت خود را از فيلم كنار كشيد. بعد از آن امير يوسفي و رسانههاي اصلاحطلب در هر موقعيتي اين فيلم را تبليغ كرده و خواستار ايجاد موقعيت اكران براي آن شدند. امسال بعد از چند ماه كه تب «آشغالهاي دوستداشتني» فروكش كرده بوده با اعلام پر كردن فرم حضور در جشنواره فيلم فجر توسط اين فيلم بار ديگر سومين ساخته امير يوسفي بر سر زبانها افتاد. در سينمايي كه چندين و چند كارگردان پركار اگر سالها نيز فيلم توليد نكنند هيچ كس از آنها يادي نميكند، كارگرداني كه تنها سه فيلم بلند سينمايي در كل عمر كارگرداني خود دارد، صرفاً به دليل توليد فيلمي در حمايت از فتنه مورد توجه رسانهها قرار گرفته و برخي از سينماگردان نيز به خاطر نزديك بودن ديدگاههاي سياسيشان با اين فيلم از «آشغالهاي دوستداشتني» حمايت ميكنند.
آيا جشنواره بايد تسليم اغتشاشات شود؟مطرح شدن حضور «آشغالهاي دوستداشتني» در جشنواره با سؤال خبرنگار رسانهاي اصلاحطلب در نشست رسانهاي دبير جشنواره مطرح شد. حيدري در پاسخ به اين سؤال از «آشغالهاي دوستداشتني» به عنوان معضل جشنواره نام برد. جملهاي كه باعث شد تا دبير سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر مورد هجمه قرار بگيرد. يكي از دو مشاور جشنواره صرفاً به دليل به كار بردن اين عنوان توسط حيدري از سمت خود استعفا داد و حتي عذرخواهي دبيرجشنواره در برنامه زنده تلويزيوني وي را راضي به بازگشت به فجر نكرد. حالا هم در ادامه فشارها به جشنواره شنيده شده كه در خواست حضور «آشغالهاي دوستداشتي» در بخش خارج از مسابقه مطرح شده است. استقلال جشنواره در اين بين به بازيچه گروههاي فشار تبديل شده است. اتفاقي كه اگر با كوتاه آمدن جشنواره همراه باشد ميتواند به اسلوبي غيراخلاقي براي گنجاندن ساير فيلمهاي توقيفي و حاشيهدار در دورههاي بعدي جشنواره باشد.
