اجتماعي شدن مبارزه با مواد مخدر رويكرد مناسبي محسوب ميشود و چه نكتهاي بالاتر از اينكه مسئله مبارزه با مواد مخدر و پيشگيري از اعتياد امري همگاني شود و تمام مردم و مسئولان خود را در قبال آن مسئول بدانند.
البته بايد به بستر و زمينههاي اجتماعي شدن توجه داشت تا بتوان به نتايج مؤثر و ماندگار دست يافت. نهاد خانواده يكي از اركان اساسي اجتماع به شمار ميرود كه نقش بيبدليلي در كاهش اعتياد دارد. در خانواده مهمترين عامل، مادر است كه در مصونسازي فرزندان و شوهر از اعتياد بسيار سهيم است. متأسفانه امروز مادر و زن از جايگاه و نقش اصلي خود دور شده و به سمت و سوقهاي متفاوت از وظيفه اصلي پيش رفته است.
مهمترين نقش زن در خانواده، ايجاد آرامش و هدايت اعضاي خانواده است، اگر بتوانيم خانوادههايي سالم داشته باشيم، اجتماعي سالم خواهيم داشت و اين دو ارتباط مستقيم با يكديگر دارند. زن بايد خود را بپذيرد و باور كند كه نقش مهمي در انتقال آرامش در خانواده دارد. خانوادهاي كه آرامش ندارد، با مشكلات مختلفي مواجه ميشود كه جامعه را نيز دچار چالش ميكند.
به دليل مشكلات اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و تبليغات ماهواره، زنان از جايگاه اصلي خود يعني تربيت و آموزش فرزندان دور شدهاند و به فعاليت برون خانواده گاهي بيشتر از برنامه و تلاش براي خانواده توجه دارند.
بايد اين مسئله توسط رسانههايي همچون صدا و سيما و نهادهاي آموزشي به زنان هشدار داده شود و مورد آموزش لازم قرار گيرند. مخالف كار و فعاليت اقتصادي و اجتماعي زن نيستم، ولي بايد توجه داشت كه زن از نقش اصلي خود دور نشود. زنان امروز جامعه ما نسبت به گذشته از اين نقش اصلي فاصله گرفتهاند، در حالي كه زن و يك مادر بايد عزت نفس را به فرزندانش ارائه و با آموزش مهارت زندگي آنها را براي زندگي آينده و رويارويي با مشكلات آشنا كند.
پس از اينكه برنامه اصلي آموزش به زنان مبني بر باور آنها بر نقش آرامشگري در خانواده در دستور كار قرار گرفت و انجام شد بايد مسائل ديگري همچون كاهش ساعتهاي كاري زنان مورد توجه مسئولان قرار گيرد تا زنان و مادران فرصت بيشتري جهت اختصاص وقت خود براي اعضاي خانواده داشته باشند و از تربيت و آموزش آنها غافل نشوند.
رسيدگي به امور اوقات فراغت و ورزش بانوان، توانمندسازي زنان از طريق مهارت آموزي به ويژه زنان بيسرپرست و بدسرپرست بايد در جهت كاهش اعتياد در اولويت كاري مسئولان باشد، آگاهسازي زنان نقش بسزايي در پيشگيري و كاهش آسيبهاي اجتماعي دارد.
شغلهاي خانگي، فراهم كردن بيمههاي زنان خانهدار، دفترچههاي حمايتي و بيمه عمر، افزايش مرخصي زنان، كاهش ساعت كار زنان، پاره وقت بودن كار و دور كاري زنان ميتوان از حضور زنان در جامعه براي انجام كارهاي سنگين و حضور در محيطهايي كه ضروري نيست، جلوگيري كند و كاهش آسيبهاي اجتماعي را براي فرزندان به همراه داشته باشد.
* استاد دانشگاه
