اعدام‌هاي پيشگيرانه سعودي!

با وجود اينكه بحث اعدام‌ها در عربستان تازگي ندارد و اين كشور به علت كثرت اعدام‌ها آن‌هم به شكل شيوه‌هاي قرون وسطايي همچون گردن زدن همواره در معرض نقد گروه‌ها و سازمان‌هاي حقوق بشري در دنيا بوده است اما اعدام‌هاي اخير از برخي لحاظ با اعدام‌هاي قبلي متفاوت بوده است و بيش از آنكه مجازاتي در برابر جرائم ارتكابي يا اتهامي باشد ( اين مورد عمدتاً در خصوص شيعيان اعدامي از جمله شيخ نمر صدق مي‌كند) بيشترحاوي پيام‌هاي سياسي است كه بيشتر در ارتباط با بحران‌ها و دغدغه‌هاي داخلي و خارجي آن قابل بررسي است. اما پيش از پرداختن به اين نكات ذكر اين نكته لازم و ضروري است كه عربستان در اجراي اعدام‌هاي اخير از يك تكنيك پيچيده استفاده كرد كه اين تكنيك بخشي از اين پروژه حساب شده و مديريت شده را تشكيل مي‌دهد و آن اينكه اعدام شيخ نمر و سه نفر ديگر از شيعيان معترض به اقدامات تبعيض‌نگرانه و ضداسلامي و ضد‌انساني دولت سعودي عليه شيعيان اين كشور را با اعدام شركت‌كنندگان در حملات ضد‌امريكايي در دو دهه پيش همزمان كرد تا از اين طريق هم شيعيان اعدامي را در رديف تروريست‌هاي القاعده قرار دهد و بر بي‌گناه بودن آنها سرپوش بگذارد و هم اينكه از فضاي شيعي حاكم بر افكار عمومي اين كشور براي جلوگيري از واكنش‌هاي احتمالي به اعدام اعضاي القاعده استفاده و آن را مديريت كند. اما در خصوص نكات قابل تأمل در اعدام‌هاي اخير كه به چرايي آن مربوط مي‌شود بايد گفت كه اين اعدام‌ها بلافاصله بعد از آن صورت گرفت كه دولت عربستان به علت كسري بودجه ناشي از كاهش بهاي نفت و اتخاذ سياست‌هاي جنگ‌طلبانه به‌خصوص در يمن و سوريه يارانه‌هاي سوخت را حذف كرد و سياست رياضت اقتصادي در پيش گرفت و اين در حالي است كه اين كشور از زمان تشكيل تا كنون از اهرم اقتصادي و درآمدهاي نفتي براي مقابله با مطالبات سياسي و اجتماعي استفاده مي‌كرده است (كما اينكه بعد از آغاز خيزش‌هاي اعتراضي در منطقه نيز به اقداماتي چون ارائه يارانه‌هاي بيشتر و ديگر تسهيلات اقتصادي و اجتماعي متوسل شد و از اين طريق به طور مقطعي از اوج‌گيري اين اعتراضات جلوگيري كرد)، بنابراين اكنون از اين بيم دارد كه لغو يارانه‌ها و اتخاذ سياست‌هاي رياضت‌طلبانه باعث شكل‌گيري دور جديدي از جنبش‌هاي اعتراضي در اين كشور شود به‌خصوص آنكه مردم اين كشور به اين واقعيت پي برده‌اند كه آنها تقاص سياست‌هاي اشتباه شاهزاده‌هاي جوان اين كشور را مي‌پردازند. از اين رو به نظر مي‌رسد عربستان از طريق اعدام‌هاي اخير مي‌خواست نوعي زهر چشم از مردم اين كشور اعم از شيعه و سني بگيرد و پيشاپيش از شكل‌گيري جنبش‌هاي اعتراضي داخلي جلوگيري كند.
از ديگر نكات قابل تأمل در خصوص اعدام‌هاي اخير تقارن آن با شكست‌هاي عربستان در منطقه است و از اين ديد به نظر مي‌رسد عربستان با اعدام شيعيان معترض مي‌خواست به نوعي عصبانيت خود را از اين شكست‌ها خالي كند و در عين حال به تنش‌هاي طايفه‌اي و فرقه‌اي دامن بزند و با اعدام وابستگان القاعده نيز مي‌خواست بر نقش خود در همدستي با تكفيري‌ها سرپوش بگذارد و خود را از دور فشارهاي جهاني عليه اين كشور نجات دهد كه بعد از حملات پاريس دوباره عليه اين كشور متمركز شده است.
از طرف ديگر با توجه به اينكه طبق برخي منابع ملك سلمان در پي وساطت برخي از علماي سني عراق و منطقه با عفو شيخ نمر موافقت كرده بود، بنابراين اعدام وي بخش ديگري از اختلافات داخلي عربستان و شاهزاده‌هاي تازه به قدرت رسيده را آشكار مي‌كند چرا كه گفته مي‌شود فرمان اعدام‌هاي اخير از سوي محمد بن نايف وزير كشور عربستان صادر شده است.  گذشته از اينها ردپاي سرويس‌هاي اطلاعاتي و امنيتي رژيم صهيونيستي را نيز مي‌توان در اعدام شيعيان معترض اين كشور مشاهده كرد. از اين ديد با نزديك شدن به زمان اجراي برجام مافياي صهيونيستي به هر ابزاري متوسل مي‌شود و با توجه به اينكه آخرين تلاش‌هاي آنها در كنگره امريكا بي‌نتيجه ماند، بنابراين مثل گذشته دست به دامن سعودي‌ها شده‌اند و از اين ديد اعدام‌هاي اخير مقابله با طرف‌هاي بين‌المللي برجام نيز محسوب مي‌شود و واكنش اعتراض آميز آنها در قبال اعدام‌هاي اخير از اين مسئله ناشي مي‌شود.  در مجموع از هر نظر كه به قضيه اعدام‌هاي اخير در عربستان نگاه شود دور جديدي از فتنه‌انگيزي در آن مشاهده مي‌شود كه آتش آن مي‌تواند دامن خود اين كشور را نيز بگيرد.