عراق در
روزهاي اخير بارديگر كانون توجهات محافل رسانهاي و سياسي جهان قرار گرفته است.
عمليات بزرگ ارتش عراق در الردماي و آزاد سازي اين منطقه از چنگال تروريستها پس
از ماهها جنايت گسترده تروريستها در اين منطقه اساس اين توجهات بوده است. اين
عمليات بزرگ در حالي صورت گرفت كه يك نكته مهم در قبال آن مشاهده ميشود و آن
زنجيره تحركات آمريكا براي نسبت دادن اين مهم به عملكردهاي ائتلاف آمريكايي است.
آمريكاييها تلاش كردهاند چنان وانمود سازند كه ائتلاف آنان زمينه ساز اين موفقيت
بوده و به نوعي با اين ادعا خواستار رويكرد جهاني به طرحهاي آمريكا در عراق و
سوريه شدهاند.
فضاسازي
آمريكاييها در شرايطي صورت ميگيرد كه در صداقت گفتاري آنان ابهامات بسياري وجود
دارد چرا كه همزمان با عمليات الرمادي منابع خبري از مخالفتهاي آمريكا با حضور
نيروهاي مردمي در اين عمليات و نيز برخي اعمال محدوديتها در عمليات ارتش خبر
دادند از سوي ديگر گزارشها نشان ميدهد كه آمريكا اقدام به ارسال تسليحات و
تجهيزات براي گروههاي تروريستي در كركوك خبر دادهاند. نكته قابل توجه موضع
آمريكا در قبال هلاكت زهران علوش سركرده گروه تروريستي جيش الاسلام در عمليات ارتش
سوريه است كه آن را مغاير با روند سياسي و بحران ساز عنوان داشته است.
با توجه به
اين شرايط به صراحت ميتوان گفت كه ائتلاف آمريكايي تاثير چنداني در آزاد سازي
الرمادي نداشته است و مشاركت آنان در اين عمليات نيز بيشتر اقدامي سياسي و
تبليغاتي بوده تا گامي عملي براي آزاد سازي عراق از شر تروريسم.
بحراني كه
آمريكاييها اين روزها با آن مواجه هستند بي اعتمادي شديد جهاني به ائتلاف
آمريكايي است بويژه اينكه دستاوردهاي روسيه و مقاومت در مبارزه با تروريسم در
سوريه، واهي بودن ادعاهاي آمريكا را آشكار ساخته است. از سوي ديگر آمريكا به دنبال
تشديد نظامي گري در منطقه است در حالي كه عدم اعتماد مردمي مانع از تحقق اين طرح
توسعه طلبانه واشنگتن شده است. در اين شرايط آمريكا به دنبال احياي جايگاه جهاني
خود در آنچه مبارزه با تروريسم مينامد است. با توجه به اينكه پيروزي ارتش عراق در
الرمادي امري مسلم بوده، آمريكا برآن شده تا از اين موقعيت براي رسيدن به اهداف
سياسي بهره برداري نمايد. بر اين اساس آمريكاييها حضور در كنار ارتش عراق را
اعلام داشتند در حالي كه پس از انجام عمليات آزاد سازي الرمادي، فضاي رسانهاي را
به سمت نقش خود در اين عمليات هدايت نمودند. آمريكاييها چنان وانمود كردهاند كه
پيروزي اين عمليات صرفا به دست ائتلاف آمريكايي بوده و در صورت عدم مشاركت آمريكا
عراق هرگز به اين پيروزي دست نمييافت.
نكته قابل
توجه آنكه آمريكا همزمان با سياست تحقير ارتش عراق و قرار دادن تمام دستاوردهاي
الرمادي در سبد خود، حمايت از تروريستها در ساير نقاط عراق را اجرايي ساخت كه
ارسال تسليحات براي تروريستها در كركوك نمودي از اين رفتار است. آمريكا با اين
سياست به دنبال استمرار بحران در عراق است در حالي كه با برجسته سازي نقش خود در
آزاد سازي الرمادي به دنبال توجيه حضور نظامي گسترده تر در عراق است. به عبارتي
مشاركت آمريكا در الرمادي نه براي كمك به عراق در مبارزه با تروريسم بلكه نوعي
سرمايه گذاري براي اهداف بلند مدت آمريكا در اين كشور است كه در قالب اهداف سياسي
و امنيتي صورت ميگيرد.
اهداف بلند
مدت آمريكا در عراق را در طراحي كنگره مبني بر تسليح يك جانبه اقليم كردستان عراق
بدون هماهنگي با دولت مركزي، تاكيد بر تشكيل دولت مستقل سني و عشايري، حمايت از
تركيه در ادامه اشغال بخشهايي از عراق و نيز ابراز نگراني شديد آن از دستاوردهاي
جبهه مقاومت و روسيه در مبارزه با تروريسم ميتوان مشاهده كرد.
اهدافي كه در
يك قالب قابل پردازش است و آن ادامه بحران در عراق با محوريت زمينه سازي براي
تجزيه اين كشور است كه از سالها قبل جو بايدن معاون رئيس جمهور آمريكا به دنبال
تحقق آن بوده است.
با توجه به
اين حقايق ميتوان گفت كه نقش آفريني آمريكا در الرمادي امري تبليغاتي بوده است كه تاكيد عراقيها بر عدم دلبستن به
وعدهها و ادعاهاي آمريكا سندي بر اين امر است. واقعيت امر آن است كه زمينه ساز
آزادي الرمادي وحدت و يكپارچگي عراقيها در حوزه سياسي و امنيتي بوده كه نيرويي
واحد عليه تروريسم را ايجاد كرده است. راهبردي كه زمينه ساز پيروزيهاي بعدي عراق
در بازپس گيري ساير اراضي اشغالي از جمله موصل از چنگال تروريستها خواهد بود هر
چند كه دشمنان عراق در قالب ارتجاع عربي، تركيه، صهيونيستها و كشورهاي بزرگ
اروپايي و آمريكا براي عدم تحقق اين مهم به ابزاري بويژه سياست تفرقه افكني ميپردازند.
