فضاي ورزش المپيكي نيست

جامعه ورزش ايران همچنان منتظر المپيكي شدن فضاي ورزش كشور است؛ فضايي كه به نظر مي‌رسد با تعامل هرچه بيشتر وزارت ورزش و كميته ملي المپيك تحقق آن دشوار نخواهد بود.
معمولاً نزديك شدن به زمان آغاز مسابقات بزرگ كه مي‌شود، تمامي نهادها و مسئولان مربوطه دست به دست هم مي‌دهند تا بهترين نتيجه به دست‌ آيد. فرقي هم نمي‌كند كه چه كسي در چه جايگاهي مشغول به كار است؛ همه سعي مي‌كنند در هر جايگاهي كه هستند وظيفه خود را به درستي انجام دهند، نه تنها از كمك كاري و سوءمديريت خبري نيست، بلكه مسئولان بيشتر از هر زمان ديگري به جنب‌و‌جوش مي‌افتند. با اين حال در ورزش ما اصولاً خبري از اين تعاملات بي‌نظير نيست. در شرايط حساس كنوني كه تنها چند ماه تا آغاز المپيك ريو باقيمانده در هفته‌هاي اخير بارها شاهد آن بوديم دست‌اندركاران دو ارگان اصلي ورزش يعني وزارت ورزش و جوانان و كميته ملي المپيك از هيچ تلاشي براي كوبيدن طرف مقابل دريغ نكردند تا جايي كه حتي كار به مصاحبه با رسانه‌ها نيز كشيده شد. علاوه بر مشكلات اقتصادي، چالش‌هاي مديريتي سبب شده تا بيشتر ورزشكاران، مربيان و حتي رؤساي فدراسيون‌هاي شانس مدال از نبود فضاي المپيكي انتقاد كنند؛ انتقادهايي كه به نظر مي‌رسد مسئولان را به تكاپو انداخته است تا به رغم اختلافات موجود براي اعتلاي كاروان ايران در ريو دست به دست هم دهند.
چالش‌هاي بين مديران وزارت و كميته المپيك غيرقابل انكار است و بعيد است به اين راحتي‌ها راهي براي غلبه بر اين چالش‌ها پيدا شود. با اين وجود به نظر مي‌رسد طرفين براي آنكه وضع از اين بدتر نشود، فعلاً درگيري‌هاي مديريتي و بعضاً شخصي را كنار بگذارند تا از فرصت باقيمانده بتوانند استفاده كنند. وزارت متولي اصلي ورزش ايران محسوب مي‌شود؛ نهادي كه فدراسيون‌هاي ورزشي زير نظر آن فعاليت مي‌كنند و عملكرد مديران فدراسيون‌ها هم توسط وزارت‌نشينان بررسي مي‌شود. كميته ملي نيز مسئوليت اعزام و آمادگي تيم‌ها و ورزشكاران مختلف را به رقابت بزرگ ورزشي دارد. در صورتي كه اين دو نهاد مسئول به هر دليلي با يكديگر به مشكل بخورند و نتوانند اختلافات دروني خود را مديريت كنند، بدون شك دود اختلافات زودتر از همه به چشم ورزش مي‌رود و جامعه ورزش بيشترين آسيب را مي‌بيند. دغدغه‌اي كه مدت‌هاست تيم‌هاي اعزامي به المپيك و به ويژه اميدهاي اصلي ايران را در اين رقابت‌ها نگران ساخته است. ديروز كيومرث هاشمي در صحبت‌هايش حرف از تعامل و هم‌افزايي هرچه بيشتر مجموعه ورزش زد. اگرچه فرصت زيادي تا شروع المپيك نداريم و در اين مدت، زمان زيادي را به دليل اختلافات دروني از دست داده‌ايم، اما همين اظهارنظر را مي‌توان به فال نيك گرفت و اميدوار بود كه متوليان ورزش هرچه زودتر چشم‌شان را روي اختلافاتشان ببندند تا كارواني آماده، با انگيزه و موفق را راهي ريو كنيم. در صورتي كه وزارت ورزش و جوانان به عنوان يك سياستگذار در ورزش ايفاي نقش كند و مجموعه ورزش كشور از كميته ملي المپيك گرفته تا فدراسيون‌ها و ادارات كل وزارت ورزش هيئت‌هاي ورزشي در چارچوب آن سياست‌ها گام بردارند، مي‌توان به روند آمادگي المپين‌هاي ايران خوشبين بود. در چند ماه باقيمانده مسئولان بايد هم‌افزايي و تعامل را در دستور كار قرار دهند. موفقيت نمايندگان ورزش كشور در بزرگ‌ترين گردهمايي ورزش جهان، آرزوي هر ايراني است. قطعاً مديران نيز براي رسيدن به اين هدف و اهتزاز پرچم جمهوري اسلامي دست از اختلاف مي‌كشند و در جهت المپيكي شدن فضاي ورزش مي‌كوشند.